Αχ!!! ψυχή μου…
Δεν έχω ύπνο απόψε… ζωντανές αισθήσεις ξεπροβάλλουν μπρός μου, καλυμμένες όλες τους μες το σκοτάδι… και εκεί που βρίσκομαι μες στην απραξία του ύπνου μου… μέσα στην αδράνεια του σκοταδιού μου… τι μου ζητάς; Μου ζητάς φως!!! άπλετο φως!!! Σαν του ηλίου το φως… και όλα αυτά ενώ έχουμε μεσάνυχτα… ενώ έχουμε βαθύ σκοτάδι!!!
Αχ!!! ψυχή μου… και εσύ φοβάσαι!
Κοιτάζω γύρω μας, τι να δω!!!
Ένα πέπλο αβεβαιότητας υπάρχει…
Κανείς δεν γνωρίζει τι τέξεται η επιούσα…
Και οι άνθρωποι, χμμμ!!! ζούν χωρίς σκοπό… χωρίς προορισμό!
Και τι πετύχαμε; Δημιουργήσαμε μια κοινωνία ατομιστική… μια κοινωνία εγωκεντρική!
Οι λέξεις: αγάπη, σεβασμός, αλληλεγγύη, φαντάζουν άγνωστες, λες και δεν υπάρχουν στο λεξικό μας, λες και δεν μας τις δίδαξε η ίδια η ζωή…
Στρέφω το βλέμμα μου τριγύρω, να δω τι έχει αντικαταστήσει τις παραπάνω λέξεις… και τι διαπιστώνουν τα μάτια μου; Παντού να επικρατή το συμφέρον… παντού να επικρατή το ρουσφέτι… και το πιο σπουδαίο, χωρίς αυτό δεν μπορεί να κάνη βήμα κανείς!!!
Ίσως συνηθίσαμε στην εύκολη ζωή… στο εύκολο κέρδος!
Θέλουμε να καθόμαστε και να απολαμβάνουμε…
Ξέρετε τι πετύχαμε;
Δημιουργήσαμε μια κοινωνία κηφήνων, παρασίτων που απομυζούν το αίμα των υπολοίπων… Και όλα αυτά, χμμμ! στο όνομα της ελευθερίας των ατομικών δικαιωμάτων και του εκσυγχρονισμού!!!
Να το πούμε αλλιώς; Όλα αυτά φέρουν την ετικέτα νέα εποχή, νέα τάξη πραγμάτων!!!
Το αποτέλεσμα είναι ότι, δημιουργήσαμε μια νέα αυτοκρατορία των ολίγων… των ισχυρών… που επιβάλλονται και επιβάλλουν τα παράνομα συμφέροντά τους στους μικρούς και αδυνάτους με το περίστροφο στον κρόταφο!!!
Και να μην ξεχνιέμαστε, όλα αυτά εν ονόματι της ελευθερίας…
Ζούμε σε μια εποχή που το μέλλον της ανθρωπότητας είναι αβέβαιο και σκοτεινό… τα προβλήματα αυξάνουν καθημερινά… η ανεργία, η μόλυνση του περιβάλλοντος, τα ναρκωτικά, η τρομοκρατία, τα εγκλήματα, δυστυχώς, πολλαπλασιάζονται συνεχώς!!!
Μάταια στρέφουμε τα βλέμματά μας σε Ανατολή και Δύση, διότι οι πάντες μας απογοήτευσαν οικτρά… μας έχουν κόψει τα φτερά της ψυχής…
Και τι κάνουμε; Περιμένουμε να λάμψη ένα φως μέσα στο τούνελ… μέσα στο σκοτεινό τούνελ που διερχόμαστε…
Και η απάντηση έρχεται από τον ουρανό… έρχεται από το λόγο του Θεού…
Όπως υπάρχη ο φυσικός ήλιος που διαλύει το υλικό σκότος και φωτίζει ολόκληρό το σύμπαν, έτσι ακριβώς υπάρχει και ένας άλλος ήλιος, ένας πνευματικός ήλιος, ο Χριστός, ο οποίος διαλύει το σκοτάδι το πνευματικό που υπάρχει στον κόσμο…
Αυτός ο ήλιος ανέτειλε εδώ και δύο χιλιάδες χρόνια και σκόρπισε το σκοτάδι της ειδωλολατρείας και της άγνοιας και έλαμψε το φως της αλήθειας στις καρδιές των ανθρώπων…
Οι περισσότεροι άνθρωποι απέρριψαν το φως του Χριστού… τον αγνόησαν… τον περιφρόνησαν… τον διέβαλαν… τον πολέμησαν… τον, τον, τον…
Προτίμησαν να ζήσουν και να πορευθούν μέσα στο σκοτεινό τούνελ της δικής τους ζωής… δεν θέλησαν το φως, δεν άντεξαν την αλήθεια… και αντί της αλήθειας, προτίμησαν το ψεύδος με αποτέλεσμα να οδηγούνται στο θάνατο, στην απώλεια…
Πόσοι και πόσοι, τούτη την ώρα, πλανώνται μέσα στο «τούνελ του θανάτου»! Μάταια προσπαθούν να βγούν από το αδιέξοδο που τους οδήγησε η αμαρτία και η αποστασία από το Θεό…
Υπάρχουν, όμως, και εκείνοι που δέχθηκαν το φως του Χριστού και ανέτειλε ο ήλιος της δικαιοσύνης στις καρδιές τους… αυτοί έχουν βγη από το σκοτεινό τούνελ και τώρα ζουν στο φως, στην αλήθεια… απολαμβάνουν τη χαρά, την ειρήνη και την ελπίδα που τους προσφέρει ο Χριστός!
Υπάρχει, φίλοι μου, φως στο τούνελ που μας οδηγεί στο Χριστό, αρκεί να πιστέψουμε… αρκεί να πάρουμε την απόφαση να τον γνωρίσουμε… να τον πλησιάσουμε… αρκεί να θελήσουμε να μετανοήσουμε… να αλλάξουμε ζωή και πορεία, και τότε το φως του Χριστού θα λάμψη στις καρδιές μας, θα διαλύση το σκότος της αμαρτίας…
Στο χέρι μας είναι, ας το τολμήσουμε!!!
Ακολουθήστε το tameteora.gr στο Google News!
