Είναι προφανές ότι η κακοδαιμονία της Ελληνικής Δημοκρατίας δεν οφείλεται στον αριθμό των βουλευτών που είναι σήμερα 300. Δηλαδή αν ήταν 200 από το 2004 η Ελλάδα θα είχε αποφύγει την πορεία που ακολούθησε και θα είχε αποφύγει τα μνημόνια;
Κανένας σοβαρός πολίτης δεν το πιστεύει αυτό. Και με 200 βουλευτές η κατάσταση θα ήταν η ίδια; Ίσως να ήταν ακόμη χειρότερη.
Αυτό που πρέπει άμεσα να αλλάξει είναι ο τρόπος λειτουργίας του Κοινοβουλίου και των κομμάτων.
Α) Το Κοινοβούλιο λειτουργεί σήμερα με μεθοδολογία περασμένης δεκαετίας. Επιτροπές άνευ ουσιαστικής αξίας που αναλώνουν την ώρα των βουλευτών, των υπαλλήλων και των Κυβερνητικών Στελεχών, χωρίς πρακτικό αποτέλεσμα.
Η τεχνολογία δεν χρησιμοποιείται στις ψηφοφορίες και στην αξιολόγηση των νομοσχεδίων.
Οι βουλευτές δεν έχουν ουσιαστικές υποχρεώσεις στο Κοινοβουλευτικό έργο παρά μόνο όσοι έχουν επιφορτισθεί συγκεκριμένο αντικείμενο.
Ο Κοινοβουλευτικός έλεγχος είναι ξεπερασμένος και συνήθως οι Υπουργοί δεν υποχρεώνονται να ενημερώνουν τη Βουλή.
Γίνεται κατάχρηση χρόνου από τους Πολιτικούς Αρχηγούς, Κοινοβουλευτικούς Εκπροσώπους, Αγορητές και ειδικούς Αγορητές και οι Βουλευτές αποξενώνονται από τη διαδικασία. Οι επιτροπές προσδιορίζονται χρονικά παράλληλα με την Ολομέλεια και δεν μπορεί να είσαι σε δύο μέρη συγχρόνως.
Τα Νομοσχέδια έρχονται πάντα την τελευταία στιγμή χωρίς επαρκές περιθώριο ενημέρωσης.
Είναι συνηθισμένο φαινόμενο οι βουλευτές να διαβάζουν τα νομοσχέδια πρώτα στον Αθηναϊκό Τύπο και μετά από ημέρες να έρχεται η επίσημη ενημέρωση.
Το μεγάλο κομμάτι της Κυβερνητικής Πολιτικής δεν περνά από το Κοινοβούλιο. Ασκείται συνήθως με Κ.Υ.Α , Π.Δ. είτε με πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου. Αυτό πρέπει να αλλάξει.
Β) Τα Κόμματα
Πρέπει να προσαρμοστούν στις νέες εξελίξεις αφού και αυτά έχουν δομή περασμένων δεκαετιών.
Τούτο σημαίνει ότι πρέπει να μειωθούν στο μέγεθος και να αποκτήσουν βάθος. Λιγότεροι τομείς και γραμματείες με πιο ποιοτική συγκρότηση, χρήση της τεχνολογίας στην επαφή με τα μέλη και με την κοινωνία. Διαδραστικές διαδικασίες που θα αυξήσουν τα αντανακλαστικά τους στα κοινωνικά και εθνικά θέματα.
Αξιοποίηση νέων στελεχών που δεν θα είναι κατ’ ανάγκην βουλευτές, Περιφερειάρχες, Δήμαρχοι κ.λπ.
Για τη μείωση του κόστους λειτουργίας και τη διαφάνεια της διαχείρισης να ανατίθεται η λογιστική διαχείριση σε εξειδικευμένες εταιρείες.
Να απομακρύνονται από τις κομματικές θέσεις άτομα που έχουν Διοικητική Εξουσία (Υπουργοί, Δήμαρχοι, Διοικητές, κ.α.).
Έτσι δεν θα έχουμε το φαινόμενο ταύτισης κόμματος και Κράτους.
ΜΕΙΩΣΗ ΤΩΝ ΒΟΥΛΕΥΤΙΚΩΝ ΕΔΡΩΝ ΑΠΟ 300 ΣΕ 200.
Πυροτέχνημα εντυπωσιασμού σε λάθος εποχή !!
Τι κερδίζουμε
1) Μείωση κατά 33% του μισθολογικού κόστους των 100 βουλευτών.
Το θέμα αυτό μπορεί να ισοσκελιστεί με περικοπή 33% της δαπάνης λειτουργίας των βουλευτών και των κομμάτων.
2) Η εκάστοτε κυβέρνηση κερδίζει ελευθερία κινήσεων καθόσον θα έχει λιγότερη αριθμητικά και ουσιαστικά αντιπολίτευση.
3) Η πλειοψηφία στη Βουλή θα διευκολύνεται στη διαχείριση του νομοθετικού ελέγχου με λιγότερες επιτροπές και συντομότερες διαδικασίες (π.χ. μία συζήτηση για το Μνημόνιο που κράτησε σε 3 ημέρες θα διαρκέσει τώρα 2 ημέρες)
Τι χάνουμε
1) Η κάθε έδρα θα αναλογεί σε 55.000 κατοίκους που σημαίνει ότι αρκετοί νομοί της χώρας δεν θα έχουν βουλευτή.
Επομένως η μείωση των εδρών θα πρέπει να συνοδευτεί με τη συγχώνευση νομών και αλλαγή του σημερινού διοικητικού μοντέλου.
2) Η Αντιπολίτευση θα έχει λιγότερους βουλευτές (από 80 – 90 περίπου). Τούτο σημαίνει ότι δυσχεραίνεται η άσκηση του ελέγχου στην Κυβέρνηση. Πχ. Ένα κόμμα που σήμερα έχει 12 βουλευτές, θα έχει 8, με άμεσο αποτέλεσμα την αδυναμία άσκησης αντιπολίτευσης.
Άρα η αυταρχικότητα της Κυβέρνησης θα μεγαλώσει και η δύναμη της Αντιπολίτευσης θα περιορισθεί.
3) Σήμερα το 75% των νομών έχουν βουλευτή της αντιπολίτευσης.
Με τη μείωση των εδρών κατά 1/3 οι μισοί νομοί της χώρας δεν θα έχουν βουλευτή της Αντιπολίτευσης.
4) Μία Κυβέρνηση με 110 π.χ. βουλευτές θα αδυνατεί να καλύψει συγχρόνως το κυβερνητικό και το κοινοβουλευτικό έργο.
Τούτο σημαίνει ότι θα πρέπει να έχουμε κυβέρνηση με περιορισμένο αριθμό Υπουργείων (12 – 16) με αρκετούς εξωκοινοβουλευτικούς Υπουργούς και σίγουρα περιορισμένο αριθμό Κοινοβουλευτικών Επιτροπών.
5) Η δυνατότητα εκλογής περιορίζεται και θα εκλέγονται κατά κύριο λόγο, οι πλουσιότεροι βουλευτές και οι πιο προβεβλημένοι. Συνεπώς τα ΜΜΕ θα παίζουν ακόμη πιο καθοριστικό ρόλο στην εκλογή των βουλευτών. Είναι δεδομένο λοιπόν ότι η λαϊκή βούληση θα νοθεύεται ακόμη πιο εύκολα.
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ
Η μείωση του αριθμού των εκπροσώπων του ελληνικού λαού είναι σε βάρος των συμφερόντων του και προς όφελος της οικονομικής ολιγαρχίας , όπως εκφράζεται κάθε φορά.
Όσοι υπερασπίζονται την άποψη για την μείωση της εκπροσώπησης του λαού στο Κοινοβούλιο , υπηρετούν ηθελημένα η άθελα τα μεγάλα συμφέροντα στην αέναη διαμάχη της επιβολής των απόψεών τους .
Ακολουθήστε το tameteora.gr στο Google News!
