Αφήνοντας πίσω μας την περιοχή των λιμνών της Ρίλα, στραφήκαμε στην άλλη άκρη του βουνού, έχοντας σκοπό την ανάβαση στην ψηλότερη κορυφή του, που αποτελεί και το ψηλότερο σημείο των Βαλκανίων. Πρόκειται για το Mussala, (υψ. 2925 μ.) που βρίσκεται στο ΝΑ τμήμα της Ρίλα, παλιό μας γνώριμο από παλαιότερη χειμερινή ανάβαση που έμεινε ημιτελής λόγω κακοκαιρίας. Ευκαιρία λοιπόν να ολοκληρώσουμε την προσπάθειά μας αλλά και να γνωρίσουμε το καλοκαιρινό του πρόσωπο. Το όνομα του προέρχεται από το “Mus Allah” (“το βουνό του Αλλάχ”), κατάλοιπο της μακράς τουρκικής παρουσίας.
Πρέπει να επισημάνουμε ότι και τα δυο ψηλά βουνά της Βουλγαρίας – Ρίλα και Πιρίν κατακλύζονται από ξένους και ντόπιους ορειβάτες αλλά και από ανθρώπους που απλά θέλουν να κάνουν μια βόλτα στο βουνό. Οι υποδομές υπάρχουν λόγω της ύπαρξης των χιονοδρομικών κέντρων. Πολλές διαδρομές, άρτια σήμανση, καταφύγια, ξενοδοχεία και κάθε είδους καταλύματα. Πρέπει να τονίσουμε ότι και τα δυο βουνά αποτελούν Εθνικά Πάρκα της Βουλγαρίας και προστατεύονται. Σοβαρό μειονέκτημα είναι η έλλειψη σχετικών χαρτών και οδηγών στα Αγγλικά, γεγονός που δυσκόλεψε την προσπάθειά μας τόσο στην περιοχή των λιμνών όσο και σε αυτή του Mussala.
Εκκίνηση λοιπόν από το Borovets (υψ. 1350 μ.) το σπουδαίο χιονοδρομικό κέντρο που είναι ζωντανό και το καλοκαίρι, αντίθετα με τα δικά μας αφού οι Βούλγαροι είναι άνθρωποι που αγαπούν πραγματικά το βουνό.
Εκμεταλλευόμενοι την λειτουργία του λιφτ προωθηθήκαμε μέχρι τα 2300 μέτρα, γεγονός που μας έδωσε άνεση χρόνου. Εξάλλου το τοπίο, καθαρά αλπικό είναι πανέμορφο και αξίζει να το απολαύσουμε με την άνεσή μας.
Πορεία ελαφρά κατηφορική μέχρι το καταφύγιο Mussala Hut, ένα ξύλινο οίκημα τύπου σαλέ. Μπροστά του απλώνεται υπέροχη παγετωνικής προέλευσης λίμνη, μια από της επτά της περιοχής.
Προτιμάμε την ανάβαση από το δεξιό μονοπάτι, ακολουθώντας τους ανθρώπους που προπορεύονται. Θα αφήσουμε την αριστερή παράκαμψη για την επιστροφή αφού είναι πιο δύσκολη.
Φτάνοντας στο πρώτο πλάτωμα αντικρίζουμε την λίμνη Alekovo, την ομορφότερη από τις επτά που από μόνη της αποτελεί λόγω ανάβασης. Δεν μπορούμε να αποφύγουμε την σύγκριση με τα δικά μας βουνά στα οποία οι λίμνες σπανίζουν.
Τώρα το μονοπάτι γίνεται κακοτράχαλο αφού διασχίζουμε γρανιτικούς λιθώνες που σμίλεψαν οι παγετώνες. Από εδώ ξεχωρίζει η γαλάζια πυραμιδοειδής στέγη του καταφυγίου Everest Shelter. Χτισμένο σε υψόμετρο 2715 μ. πάνω ακριβώς από την ψηλότερη λίμνη του βουνού, που ονομάζεται «Παγωμένη λίμνη» (Ledeno Ezero). Τα νερά της τροφοδοτούν τις λίμνες που βρίσκονται χαμηλότερα.
Μερικές ανάσες και συνεχίζουμε για την κορυφή που υψώνεται μπροστά μας, 200 μέτρα ψηλότερα. Μια εντυπωσιακή ανάβαση, που το χειμώνα είναι δύσκολη γι αυτό υπάρχουν κολωνάκια και συρματόσκοινα που παρακάμπτουν το μονοπάτι αφού αυτό σκεπάζεται από χιόνι και πάγο.
Στην κορυφή υπάρχει και άλλο καταφύγιο επανδρωμένο που προσφέρει βοήθεια στους ορειβάτες σε περίπτωση ανάγκης. Από εδώ η θέα είναι συγκλονιστική προς όλη την οροσειρά της Ρίλα αλλά και τα αντικρινά συγκροτήματα του Πιρίν και της Ροδόπης. Στιγμές σπουδαίες που προσπαθούμε να παρατείνουμε παρά την επιδείνωση του καιρού (ευτυχώς αποδείχτηκε παροδική).
Η κάθοδος ήταν εξίσου όμορφη και ενδιαφέρουσα με την ανάβαση.
Ακολουθήστε το tameteora.gr στο Google News!
