Μια παλιά μας επιθυμία, επιτέλους εκπληρώθηκε! Η ανάβαση στην περιοχή των λιμνών της οροσειράς Ρίλα, στο νότιο μέρος της Βουλγαρίας πραγματοποιήθηκε με απόλυτη επιτυχία παρά τον βροχερό καιρό, ο οποίος είναι συνηθισμένος στην περιοχή αυτή.
Οι επτά λίμνες της Ρίλας είναι μια ομάδα λιμνών παγετωνικής προέλευσης που βρίσκεται στο βορειοδυτικό άκρο της οροσειράς Ρίλα και σε υψόμετρα μεταξύ 2.100 και 2.500 μέτρων πάνω από την στάθμη της θάλασσας. Τοποθετούνται σε βαθμίδες η μια πάνω από την άλλη, τροφοδοτώντας με τα νερά τους μικρούς και μεγάλους καταρράκτες. Κάθε λίμνη φέρει ένα όνομα που συνδέεται με το πιο χαρακτηριστικό γνώρισμά της. Οι λίμνες αποτελούν τμήμα του Εθνικού Πάρκου Ρίλα στο οποίο συναντώνται και πολλά απειλούμενα είδη φυτών και ζώων μερικά από τα οποία είναι ενδημικά της περιοχής όπως δηλώνουν και οι σχετικές πινακίδες.
Η εκκίνηση έγινε από το Panichishte, ένα χειμερινό θέρετρο λιγότερο γνωστό από το Bansko και το Borovetz. Ακόμα και το καλοκαίρι σφύζει από ζωή αφού άνθρωποι από όλη την Ευρώπη αλλά και πολλοί Βούλγαροι το χρησιμοποιούν ως ορμητήριο για την ανάβαση στην περιοχή των λιμνών.
Το Panichishte δεν είναι κάποιο χωριό, αλλά μια τοποθεσία με αρκετές ξενοδοχειακές μονάδες για κάθε βαλάντιο. Από εκεί ξεκινάνε τα λιφτ του χιονοδρομικού κέντρου (υψ. 1520 μ.) που φτάνουν ως το καταφύγιο Rilski Ezera Hut (υψ. 2136 μ). Υπάρχει βέβαια και μονοπάτι σημαδεμένο που κινούμενο σε αρχαίο δάσος ελάτης προσεγγίζει τις λίμνες. Εντύπωση μας έκανε το πλήθος και η ποικιλία των μανιταριών που φυτρώνουν σε αυτό, γεγονός που δηλώνει και η παρουσία τους ακόμα και σε μορφή γλυκών στους υπαίθριους πάγκους της περιοχής.
Μετά το καταφύγιο Rilski Ezera Hut ακολουθούμε το κάτω μονοπάτι για να δούμε σύντομα αριστερά μας και εκατό μέτρα ζαμηλότερα, την σκούρα επιφάνεια της «Κάτω Λίμνης» (Dolnoto Ezero) όπου συγκεντρώνονται τα νερά που ρέουν από τις άλλες λίμνες για να σχηματίσουν τον ποταμό Dzherman. Αυτή βρίσκεται σε υψόμετρο 2095 μ. και έχει βάθος 11 μέτρα.
Συνεχίζοντας ανηφορικά φτάνουμε στο πλάτωμα όπου κυριαρχεί η παρουσία της λίμνης με όνομα «Τριφύλλι» (Trilistnika) Έχει ακανόνιστο σχήμα με χαμηλές ακτές. Βρίσκεται σε υψόμετρο 2216 μ. και έχει βάθος 6,5 μέτρα.
Αριστερά από αυτήν και δίπλα στο καταφύγιο 7 Ezero Hut απλώνεται η λίμνη με όνομα «Ψάρι» (Ribnoto Ezero). Είναι η πιο ρηχή λίμνη με βάθος 2,5 μ. και βρίσκεται σε υψόμετρο 2184 μ. Στην πλαγιά πάνω από το καταφύγιο, δεκάδες σκηνές γυαλίζουν στο πρωινό φως.
Σε απόσταση πέντε λεπτών από την λίμνη «Τριφύλλι» βρίσκεται η μεγαλύτερη λίμνη της περιοχής, στην ρίζα μια απότομης κορυφής. Ονομάζεται «Δίδυμη» (Bliznaka) και όπως δηλώνει και το όνομα, πρόκειται για δυο λίμνες ενωμένες. Βρίσκεται σε υψόμετρο 2243 μ. και έχει βάθος 27,5 μέτρα.
Από εδώ πρέπει να ανηφορίσουμε λίγο για να συναντήσουμε την λίμνη με το όνομα «Νεφρό» (Babreka). Είναι αυτή με τις πιο απότομες ακτές ολόκληρης της ομάδας. Βρίσκεται σε υψόμετρο 2282 μ. και έχει βάθος 28 μέτρα.
Στη συνέχεια χρειάζεται αρκετή ανάβαση έως την λίμνη «Μάτι» (Okoto), που ονομάζεται έτσι λόγω του ωοειδούς σχήματος της. Είναι η βαθύτερη παγετωνική λίμνη στη Βουλγαρία, με βάθος 37,5 μέτρων. Βρίσκεται σε υψόμετρο 2440 μ. Στις όχθες της διατηρούνται ακόμα υπολείμματα χιονιού.
Από εδώ ξεκινά ένα μονοπάτι αριστερά που θα μας φέρει στην έβδομη και τελευταία λίμνη που ονομάζεται «Δάκρυ» (Salzata), λόγω των καθαρών νερών που επιτρέπουν να δούμε τον πυθμένα της. Βρίσκεται σε υψόμετρο 2525 μ. και έχει βάθος 4,5 μέτρα. Ανεβαίνοντας λίγο ψηλότερα έχουμε μια υπέροχη πανοραμική θέα όλων των λιμνών.
Σύμφωνα με το μύθο, πριν από χιλιάδες χρόνια σε αυτόν τον τόπο ζούσε ένας γίγαντας με το ταίρι του. Ήταν τρελά ερωτευμένοι και λάτρευαν το σπίτι τους. Αυτό ήταν τόσο όμορφο και ηλιόλουστο που όλα τα έμβια όντα το θαύμαζαν. Μια μέρα οι δυνάμεις του κακού πέρασαν από το σπίτι τους και βλέποντας τόση ομορφιά, ειρήνη και αγάπη αποφάσισαν να το καταστρέψουν. Έστειλαν τρομερούς ανέμους και σκοτεινά σύννεφα, αλλά ο γίγαντας υπερασπίστηκε τη σύζυγό του και το σπίτι τους. Στο τέλος, όμως, ο γίγαντας λύγισε και η γυναίκα του σκοτώθηκε. Αυτός έκλαψε με θλίψη ημέρα και νύχτα και έτσι σχηματίστηκαν οι κρυστάλλινες λίμνες της Ρίλα. Μπροστά από την λίμνη «Νεφρό», οι οδηγοί δείχνουν στους τουρίστες έναν βράχο, όπου έχουν σχεδιαστεί ο γίγαντας και η γυναίκα του. Σύμφωνα με το μύθο, αυτοί εξακολουθούν να βλέπουν από εδώ το όμορφο σπίτι τους.
Η επιστροφή μας συνοδεύεται από βροντές που φέρνουν δυνατή μπόρα και χαλάζι. Αυτό μας αναγκάζει να ξεχάσουμε κάθε σκέψη για ανάβαση σε μια από τις ψηλές κορυφές της Ρίλα.
Κατεβαίνοντας στην λίμνη «Νεφρό» παίρνουμε το πάνω μονοπάτι διασχίζοντας οροπέδιο με καταπληκτική θέα προς τις λίμνες «Τριφύλλι», «Ψάρι», «Κάτω Λίμνη» μέχρι να φτάσουμε στο καταφύγιο Rilski Ezera Hut και από εκεί ακολουθώντας τον δασικό δρόμο να επιστρέψουμε στη βάση του λιφτ.
Εδώ ολοκληρώθηκε το πρώτο μέρος της αποστολής μας για να ακολουθήσει την επόμενη μέρα η ανάβαση στο Μουσάλα, την ψηλότερη κορυφή της Ρίλα αλλά και των Βαλκανίων.
Χρήσιμες πληροφορίες:
Η πιο κατάλληλη στιγμή για να επισκεφθείτε τις λίμνες είναι το καλοκαίρι, (Ιούλιο και τον Αύγουστο), όταν η θερμοκρασία είναι πάνω από 10 βαθμούς Κελσίου και ο κίνδυνος της αιφνίδιας καταιγίδας είναι μικρότερος. Κατά το υπόλοιπο του έτους ο καιρός είναι εχθρικός για τους τουρίστες. Κάποια στιγμή τον Οκτώβριο οι λίμνες παγώνουν και διατηρούν τον πάγο μέχρι τον Ιούνιο. Το κάλυμμα του πάγου μπορεί να φτάσει μέχρι και τα 2 μέτρα.
Ο ευκολότερος τρόπος να φτάσετε στην περιοχή των λιμνών είναι από το Panichishte, περνώντας από την πόλη Sapareva Banya. Στη συνέχεια θα πρέπει να πάρετε το δρόμο προς Pionerska Hut. Από εκεί μπορείτε να πάρετε τον ανελκυστήρα απευθείας στο Rilski Ezera Hut (που διαρκεί περίπου 20 λεπτά) ή αν προτιμάτε το περπάτημα, μπορείτε να ακολουθήσετε το μονοπάτι (περίπου 2 ώρες).
Πρέπει οπωσδήποτε να έχετε μαζί σας λέβα (1ευρώ=1,9 λέβα) αφού πολλά από τα καταλύματα αλλά και το λιφτ, οι καφετέριες και οι υπαίθριοι πωλητές δεν δέχονται ευρώ.
Ακολουθήστε το tameteora.gr στο Google News!
