Για τις 11 Αυγούστου 2026 το πρόγραμμα εκδηλώσεων του Πολιτιστικού Συλλόγου Κρανιάς Ασπροποτάμου είχε πεζοπορία στην περιοχή. Σε συνεννόηση αποφασίστηκε να γίνει πεζοπορία -ανάβαση-ορειβασία στην Τριγγία, την ψηλότερη κορυφή της περιοχής μας. Με την βοήθεια του Μπάμπη Χρυσοχοΐδη, καθαρίσαμε τις δύο προηγούμενες μέρες τη διαδρομή και την (ξανα)σηματοδοτήσαμε. Από αυτή τη διαδρομή ανέβαιναν στα λιβάδια της Γκιώναλης-Τριγγίας οι Κρανιώτες κτηνοτρόφοι.
Του ΓΙΑΝΝΗ ΨΑΡΡΗ
Η συγκέντρωση έγινε στο κιόσκι και στο παράθυρο των φωτογραφιών (έργων του Συλλόγου), στα 1.200 μέτρα υψόμετρο όλα αυτά.
Με ηθικό ακμαιότατο 76 άτομα ξεκινήσαμε. Μετά από 100 μέτρα μπήκαμε σε πυκνό δάσος ελάτων. Από πριν είχαμε αποφασίσει ότι αν κάποιοι για οποιονδήποτε λόγο δεν ήθελαν να συνεχίσουν, να μπορούν εύκολα να επιστρέψουν. Αυτό θα γινόταν σε τρία διαφορετικά σημεία της διαδρομής.
Στην θέση «Κοτρώνια», που είναι όγκοι ύψους 3-4-5 μέτρων αποτελούμενοι από ακανόνιστες μικρές και μεγαλύτερες πέτρες ενωμένες-κολλημένες μεταξύ τους λες και τις έκτισε κάποιος, κάναμε μια παράκαμψη για να περάσουμε τις κόκκινες Σάρες και από την κορυφή τους, την Ωραία Θέα, να δούμε πανοραμικά το μεγαλύτερο τμήμα της Κρανιάς και μέρος του Ασπροποτάμου. Ένα κιόσκι σ’ αυτό το μέρος θα ήταν χρήσιμο.
Στα ισάδια του Σιράκου (1.450 περίπου μέτρα), που ο πρώην Δήμαρχος Θοδωρής Αλέκος ήθελε να κατασκευάσει Αθλητικό Κέντρο, είχαμε τις πρώτες λίγες αποχωρήσεις-επιστροφές. Μην ξεχάσω να αναφέρω ότι στο Σιράκο υπάρχει ποτίστρα, αλλά το νερό χάνεται, δεν φτάνει σ’ αυτήν. Είχα αναφερθεί πέρυσι αναλυτικότερα.
Οι υπόλοιποι συνεχίσαμε, αφού βγάλαμε φωτογραφία με φόντο πίσω την όμορφη Ορθοπλαγιά «Πλαγιά» ή «Πύργια», άκρη της Γκιώναλης, 1.913 μ. Βαδίζαμε πάντα μέσα στο πανέμορφο δάσος. Αφού περάσαμε τις «Γούρνες» και τις «Σκάλες» (ένα πετρώδες μέρος), φτάσαμε στις «Κορομηλιές», όπου υπάρχει βρύση με νερό, αλλά χρειάζεται κάποια συντήρηση.
Στο σημείο όπου το μονοπάτι συναντάει τον αυτοκινητόδρομο (κακής βατόττητας χωματόδρομος), είχαμε τις δεύτερες, αυτές περισσότερς, αποχωρήσεις. Βαδίζαμε ήδη σε άδεντρο μέρος και όσο ανεβαίναμε τόσο τα άλλα βουνά μας φαίνονταν ότι χαμηλώνουν…
Σε κάποιο σημείο συναντήσαμε και τον τελευταίο κτηνοτρόφο που το κοπάδι του, αποτελούμενο από αγελάδες ελευθέρας βοσκής, τρέφεται από τα χορτάρια του βουνού.
Στην Γκιώναλη-Πατήρ, 1900-1950 μ. υψόμετρο, έγινε ο τελευταίος τελικός χωρισμός.
Οι 37 πιο θαρραλέοι και πιο θαρραλέες, συνέχισαν για την κορυφή της Τριγγίας, στην οποία έφτασαν όλοι υπό την καθοδήγηση του Μπάμπη. Οι υπόλοιποι μείναμε για λίγο στη Γκιώναλη, μεταξύ αυτών κι εγώ. Κάποιοι, από την κορυφή της ορθοπλαγιάς της Γκιώναλης αγνάντεψαν την Κρανιά και χαιρετούσαν τους δικούς τους ανθρώπους που τους έβλεπαν με τα κυάλια. Ήταν κάτι πρωτόγνωρο και φανταστικό για πολλούς. Πατήρ λέγεται το νοτιοανατολικό μέρος της Γκιώναλης, όπου παλιά υπήρχαν τα μαντριά των κτηνοτρόφων της Κρανιάς. Στο σημείο αυτό έφτασε ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός προερχόμενος από τον Κλεινοβό (Κλεινό) και μετά κατέβηκε στην Κρανιά. Σε ανάμνηση της διέλευσης του Αγίου Κοσμά, οι Κρανιώτες ονόμασαν την περιοχή αυτή «Πατήρ».
Από την κορυφή της Τριγγίας φαίνονται τα Μετέωρα και η μισή Καλαμπάκα. Λένε ότι φαίνεται και η θάλασσα του Βόλου, όταν έχει καθαρή ατμόσφαιρα.
Παλιότερα, νέοι της Κρανιάς ανέβαιναν νύχτα στην Τριγγία, για να δουν την ανατολή του ηλίου. Πιστεύω στο βιβλίο κορυφής οι «Τριγγιώτες» να έγραψαν τις εντυπώσεις τους.
Στα λιβάδια της Γκιώναλης το Δασαρχείο Καλαμπάκας είχε κατασκευάσει τρεις ποτίστρες… περασμένα μεγαλεία!
Παρά την ανομοιογένεια και την διαφορά της φυσικής κατάστασης αυτών που συμμετείχαν, ήταν μια ωραία εμπειρία για όλους. Αρκετοί θέλουν να την επαναλάβουν!
Θα τελειώσω με κάτι γενικό: Έχουμε πολλά όμορφα μέρη και βουνά στην περιοχή μας, που μένουν αναξιοποίητα. Η Τριγγία π.χ. (βορειοδυτική) είναι περιοχή που θα μπορούσε να κατασκευαστεί χιονοδρομικό κέντρο. Το ίδιο ισχύει και για το Χαλικόβουνο (2.133 μ.) που έχει βορεινό προσανατολισμό και παγετώνα στα 2.000 μέτρα. Αν αυτό είναι ανέφικτο, ας γίνουν κάποια εφικτά έργα, όπως μονοπάτια, σηματοδοτήσεις και τόσα άλλα… Δεν ξέρω αν με το Γεωπάρκο Μετεώρων-Πύλης μπορεί κάτι να γίνει…
ΠΑΝΤΑ ΨΗΛΑ
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: ΓΙΑΝΝΗΣ ΨΑΡΡΗΣ, ΜΠΑΜΠΗΣ ΧΡΥΣΟΧΟΪΔΗΣ, ΕΛΕΝΗ ΣΑΚΟΠΕΝΤΑ














































































































































































