Του ΓΙΑΝΝΗ ΨΑΡΡΗ
Φέτος (2021) το Καλοκαίρι, θα ήταν τέλη Αυγούστου, ανέβηκα στην περιοχή «Σιράκο» (η πιο εύκολη γραφή της λέξης) της Κρανιάς Ασπροποτάμου. Πρόκειται για μια πανέμορφη περιοχή σε υψόμετρο 1500 μέτρων περίπου, που αποτελείται από ένα μεγάλο (αρκετών στρεμμάτων) ξέφωτο ισάδι που περικλείεται από πυκνό δάσος λυγερόκορμων ελάτων και στο ανατολικό της μέρος ορθώνεται η ορθοπλαγιά της Γκιώναλης (Πύργια για τους ντόπιους) με υψόμετρο 1913 μέτρα.
Στο μέρος αυτό ανέβαιναν προπολεμικά αλλά και μετά Κρανιώτες, έψηναν, χόρευαν, γλεντούσαν. (Ισάδια υπάρχουν δυο, το πάνω και το κάτω. Θα ασχοληθούμε με το πάνω, το μεγαλύτερο).
Στο βορειοανατολικό άκρο του ισαδιού αυτού αναβλύζει νερό. Παλιότερα οι κτηνοτρόφοι είχαν σκάψει μικρές γούρνες, από τις οποίες έπιναν νερό τα ζώα, κυρίως πρόβατα.
Αργότερα, σε απόσταση 50-60 μέτρων από την πηγή, κατασκευάστηκε μια ωραία και μεγάλη πέτρινη ποτίστρα. Το έργο αυτό έγινε με τα χέρια και τα υλικά μεταφέρθηκαν με ζώα, γιατί δρόμος δεν υπήρχε. Σήμερα υπάρχει χωματόδρομος. Η μαρμάρινη πλάκα της ποτίστρας γράφει: ΕΡΓΟΝ ΔΑΣΑΡΧΕΙΟΥ ΚΑΛΑΜΠΑΚΑΣ 1967.
Λυπήθηκα πολύ, όταν είδα στεγνή την ποτίστρα. Ίσως να βούλωσε ή χάλασε το υπόγειο λάστιχο και το νερό κυλούσε στο έδαφος όπου αγριογούρουνα έπαιρναν το μπάνιο τους σε λούτσες που σχηματίστηκαν.
Επειδή ακούμε πολλά για τον πρωτογενή τομέα της οικονομίας, μήπως θα μπορούσε η Δημοτική Αρχή να κάνει κάτι ώστε το νερό να πηγαίνει στην ποτίστρα και όχι να χάνεται; Δεν είναι κρίμα η ποτίστρα να στέκεται εκεί όρθια, ωραία και αγέρωχη, επί 54 χρόνια, αλλά να μην έχει σταλιά νερό; Με τα σημερινά μέσα, ελάχιστα είναι τα έξοδα. Θα το πω και διαφορετικά. Δεν μπορεί επί δικτατορίας να έγιναν έργα και επί Δημοκρατίας να εγκαταλείπονται!
Ίσως στην περιοχή «Σιράκο» η τωρινή Δημοτική Αρχή του Θ. Αλέκου ήθελε ( ή θέλει;) να κατασκευάσει το Αθλητικό Προπονητικό Κέντρο Ασπροποτάμου, για το οποίο τελευταία γίνονται αρνητικά σχόλια, όπως και για το κολυμβητήριο, που ήταν στο προεκλογικό της πρόγραμμα ψηλά, στον κατάλογο των έργων. Δεν ξέρω πόσοι έχουν επισκεφτεί και γνωρίζουν την περιοχή αυτή, που έχει πολλά συγκριτικά πλεονεκτήματα για τέτοιου είδος έργο, όπως δρόμο πρόσβασης, υψόμετρο, τοποθεσία, θερμοκρασία, σκιερότητα, κλίμα, μη κοπή δέντρων… Αν ήμουν επιχειρηματίας και μου έδιναν άδεια, εκεί θα κατασκεύαζα Αθλητικό Κέντρο. Λόγω του προσανατολισμού του χώρου, η περιοχή ενδείκνυται και για μεσαίου μεγέθους Χιονοδρομικό Κέντρο, ανωτέρου και μεγαλυτέρου εκείνου του Πετρουλίου.
Θα προσθέσω κάτι που έχει την αξία του. Όταν τα Τρίκαλα έπαιζαν στην Α’ Εθνική, είχαν να αντιμετωπίσουν στον τελευταίο αγώνα πρωταθλήματος, τον Ολυμπιακό στην έδρα τους. Αν κέρδιζε ο Ολυμπιακός, θα έπαιρνε το πρωτάθλημα, αν κέρδιζαν τα Τρίκαλα, θα έπαιρνε το πρωτάθλημα ο Παναθηναϊκός. Ο τότε πρόεδρος των Τρικάλων (Κρανιώτης) Αγησίλαος Ζαφόλιας «μάντρωσε» τους παίκτες, τότε δεν υπήρχαν κινητά τηλέφωνα, στο Κοινοτικό Κατάστημα – Ξενοδοχείο της Κρανιάς που τότε είχε ο Σωτήρης Ντάντος. Τις λίγες μέρες που ήταν εκεί οι παίκτες, προπονήσεις έκαναν στο «Σιράκο».
Για την ιστορία αναφέρω ότι το πρώτο ημίχρονο του αγώνα έληξε 0-0 και ο αγώνας 5-0 υπέρ του Ολυμπιακού. Πολλά λέχτηκαν τότε… Πολλές φορές μικροί τα Καλοκαίρια παίζαμε μπάλα στο «Σιράκο».
(Κάποιες φωτογραφίες είναι φετινές και κάποιες προηγούμενων ετών. Ίσως άλλη φορά επανέλθω με περισσότερο φωτογραφικό υλικό).
Ακολουθήστε το tameteora.gr στο Google News!
