Μνήμες από το παρελθόν ανέσυρε η πρωτοβουλία των μελών του Πολιτιστικού Συλλόγου Καλογριανής «Άγιος Ραφαήλ» να προβούν στη διάνοιξη μονοπατιού στο δάσος της περιοχής, με σκοπό να αναδείξουν ως τουριστικό αξιοθέατο τα συντρίμμια του αεροσκάφους που συνετρίβη στην περιοχή το 2001.
Όπως διαβάζουμε στο ρεπορτάζ της εφημερίδας “ΤΑ ΜΕΤΕΩΡΑ” εκείνης της εποχής, το ατύχημα σημειώθηκε στις 3 Δεκεμβρίου 2001 και ώρα 10:55 το πρωί, όταν το Αεροφωτογραφικό RF-4 πετούσε σε χαμηλό ύψος συνοδευόμενο από δεύτερο μαχητικό αεροσκάφος, σε επιχείρηση φωτογράφισης της περιοχής, όταν και κατέπεσε σε ορεινή, δύσβατη περιοχή, χωρίς ευτυχώς οι δύο πιλότοι, ο κυβερνήτης (σμηναγός) Κωνσταντίνος Γιαννούλης και ο συγκυβερνήτης (υποσμηναγός) Σωτήρης Μαγκώτσιος, να διατρέξουν τον παραμικρό κίνδυνο, αφού πρόλαβαν και εγκατέλειψαν το αεροσκάφος, χρησιμοποιώντας το σύστημα εκτίναξης.
Το αεροσκάφος είχε απογειωθεί από την 110 Πτέρυγα Μάχης, που εδρεύει στη Λάρισα, και η πτώση του έγινε αντιληπτή από τους δεκάδες κατοίκους της περιοχής, οι οποίοι αμέσως ειδοποίησαν τις αρμόδιες υπηρεσίες του Νομού Τρικάλων, προκειμένου να υπάρξει τάχιστη κινητοποίηση των σωστικών δυνάμεων, καθώς οι δύο πιλότοι έπεσαν σε δασώδη πλαγιά, καλυμμένη με παχύ χιόνι.
Κάτοικοι της Καλογριανής προσέτρεξαν για βοήθεια στους δύο πιλότους, τους οποίους και βρήκαν μετά από λίγα λεπτά τραυματισμένους και σε μικρή απόσταση τον έναν από τον άλλον.
Με επιτυχία ολοκληρώθηκε λίγες ώρες αργότερα η διάσωσή τους από ελικόπτερο Super Puma και έπειτα από συντονισμένες ενέργειες, οι δύο πιλότοι μεταφέρθηκαν στο νοσοκομείο της Λάρισας για εξετάσεις.
Μνήμες είκοσι ετών
Η εφημερίδα μας κατάφερε να επικοινωνήσει και με τους δύο πιλότους του αεροσκάφους με σκοπό να καταγράψει τα συναισθήματα των δύο ανδρών εκείνες τις στιγμές.
Ο Κωνσταντίνος Γιαννούλης έχει αποστρατευτεί εδώ και χρόνια και ζει και εργάζεται στο Εξωτερικό. Με χαρά δέχθηκε να μας μιλήσει, αφού είχε ήδη ενημερωθεί και διαβάσει το σχετικό ρεπορτάζ με την πρωτοβουλία του Συλλόγου της Καλογριανής στην ιστοσελίδα
μας.
Όσα μας είπε για εκείνες τις στιγμές πριν και μετά την εγκατάλειψη του αεροσκάφους είναι πραγματικά συγκλονιστικά:
«Η εκπαίδευσή μας περιλαμβάνει κι ένα μέρος από όσα συμβαίνουν τέτοιες στιγμές, οπότε γνωρίζαμε, κι ο Σωτήρης κι εγώ, πώς εξελίσσεται η διαδικασία σε ψυχολογικό και πρακτικό επίπεδο, και τι πρέπει να γίνει. Έτσι, ήμαστε προετοιμασμένοι για κάτι που απευχόμασταν, αλλά που γνωρίζαμε ότι είχε τύχει σε συναδέλφους μας, που δεν είχαν και όλοι καλή κατάληξη.
Μάλιστα, το περιστατικό μας ήταν η πρώτη επιτυχημένη εγκατάλειψη μετά από πολύ καιρό.
Για μένα εκείνες οι ημέρες ήταν ιδιαίτερες, καθώς τότε είχε γεννηθεί η κόρη μου, που ήταν μόλις 10 ημερών.
Αν μπορώ να το παραλληλίσω, είναι σαν ένα αυτοκινητιστικό ατύχημα, όταν οδηγείς το αυτοκίνητό σου και πηγαίνουν όλα καλά και ξαφνικά βρίσκεσαι εμπλεκόμενος σε ένα περιστατικό που δεν πιστεύεις ότι σου έχει συμβεί! Ένα τέτοιο συναίσθημα δημιουργείται. Σκέφτεσαι ‘δεν είναι δυνατόν, δεν μπορεί να συνέβη αυτό σε εμένα!’. Αυτή ακριβώς είναι η πρώτη αντίδραση, η έκπληξη, για οποιοδήποτε ατύχημα.
Μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα πέρασαν πολλά πράγματα από το μυαλό μου, αλλά σε αυτές τις περιπτώσεις γνωρίζαμε ότι αν δεν πάρουμε τάχιστα αποφάσεις, μπορεί οποιαδήποτε καθυστέρηση να αποβεί μοιραία. Έτσι, μετά από την έκπληξη, ήρθε η απόφαση. Εφόσον, δεν μπορούσε να γίνει κάτι άλλο, έπρεπε να πάμε στην εγκατάλειψη.
Ήμαστε αρκετά τυχεροί και οι δύο, καθώς η εγκατάλειψη έγινε σε χαμηλό ύψος, γι’ αυτό και τραυματιστήκαμε και οι δύο, καθώς περισσότερο ο Σωτήρης, λιγότερο εγώ, είχαμε κάποια ραγίσματα.
Οι κάτοικοι της περιοχής έσπευσαν αμέσως προς βοήθεια και επειδή δεν μου δόθηκε ποτέ η ευκαιρία να τους ευχαριστήσω, καθώς λίγο αργότερα αποστρατεύτηκα και ζω και εργάζομαι στο εξωτερικό, θέλω να τους πω ένα μεγάλο ‘ευχαριστώ’ για την ανταπόκρισή τους.
Πέσαμε σε μέρος με μεγάλη κατωφέρεια στη δασώδη περιοχή μεταξύ Καλογριανής και Αμπελίων.
Ευτυχώς μετά από μισή ώρα περίπου βρεθήκαμε και οι δύο ανάμεσα σε πολλούς ανθρώπους που είχαν προστρέξει, και αυτό ήταν ευχάριστο».
Αναφορικά με την πρωτοβουλία του νεοϊδρυθέντος τοπικού συλλόγου για τη διάνοιξη μονοπατιού με σκοπό την ανάδειξη των συντριμμιών του αεροσκάφους και τη δημιουργία ενός τουριστικού προορισμού, ο κ. Γιαννούλης είπε ότι είναι πραγματικά πολύ καλή
ιδέα, αφού φυσικό είναι να κινεί το ενδιαφέρον κάθε επισκέπτη η πληροφορία για ένα τέτοιο συμβάν στην περιοχή.
Ο συγκυβερνήτης του Κώστα Γιαννούλη στην πτήση του RF-4 που κατέληξε στην συντριβή του, Σωτήρης Μαγκώτσιος, υπηρετεί ακόμη στην Πολεμική Αεροπορία. Επισκέπτεται κάθε χρόνο το σημείο όπου συνετρίβη το αεροσκάφος, καθώς για εκείνον είναι «ιερό μέρος», διατηρώντας μάλιστα φιλία με τον συντοπίτη μας που τον βρήκε πρώτος στο σημείο που βρέθηκε μετά από την εγκατάλειψη του αεροσκάφους.
Απευθύνει μέσα από την εφημερίδα μας κι εκείνος ένα μεγάλο «ευχαριστώ» σε ολόκληρη την τοπική κοινωνία, που προσέτρεξε για βοήθεια και αγκάλιασε τους δύο πιλότους, και συγχαίρει τον Σύλλογο της Καλογριανής για την πρωτοβουλία του, ευχόμενος να έχει ανταπόκριση και να φέρει επισκέπτες στην περιοχή, για να απολαύσουν το τοπίο.
Ακολουθήστε το tameteora.gr στο Google News!
