Του ΓΙΑΝΝΗ ΨΑΡΡΗ
Τριγγία ονομάζεται η ψηλότερη κορυφή (2.204 μέτρα) του ορεινού όγκου της Νοτίου Πίνδου, ο οποίος περικλείεται από τα χωριά Κρανιά, Παλαιοχώρι, Κλεινός, Αμάραντος, Στεφάνι και τον συνοικισμό της Κρανιάς, τα Δολιανά.
Άλλες κοντινές κορυφές είναι: Δίκορφο (ή Μπισιρτσιάου) 2.096 μ., Γκιώναλη (πλαγιά ή Πύργια) 1913 μ., Κακούρενα 2.027 μ., Κορυφή (Πιτσιλούς) 1.917 μ., Μπερετούλα, Μουντζέλος (Κορφούλα) 1.800 μέτρα.
Μετά την πεζοπορία που διοργάνωσε ο Πολιτιστικός Σύλλογος Κρανιάς, άνοιξε πολλών η όρεξη και ήθελαν να κάνουν ανάβαση στην ψηλότερη κορυφή της Κρανιάς και της περιοχής, την Τριγγία. Κανονίστηκε η ανάβαση να γίνει στις 16 Αυγούστου, όμως, επειδή την προηγούμενη μέρα το απόγευμα έριξε ”βροχή με το τουλούμι” -που λένε οι βλάχοι-, πολλοί φοβήθηκαν τον καιρό και ανέβαλαν για του χρόνου αυτήν την ορειβασία, μια που δεν είχαν περιθώρια χρόνου για φέτος.
Κάποιοι όμως τολμηροί, εννιά τον αριθμό, συναντηθήκαμε σε προκαθορισμένο σημείο με σκοπό, αν ο καιρός το επέτρεπε, να πραγματοποιήσουμε την ανάβαση. Επειδή ο καιρός ήταν βαρύς και συννεφιασμένος, αποφασίσαμε να πάμε με αυτοκίνητα μέχρι ένα σημείο, για να κερδίσουμε χρόνο.
Αφήσαμε την Κρανιά, και με τρία αυτοκίνητα περάσαμε τον «Σταυρό», το «Τραγομπούνι» και τα Κονάκια. Λίγο πριν πάρουμε την ανηφόρα και τις στροφές, το ένα αυτοκίνητο… μουλάρωσε και δεν ήθελε με τίποτα να προχωρήσει. Ίσως να το πείραξε το υψόμετρο! Το αφήσαμε στην άκρη και συνεχίσαμε με τα δύο άλλα, τα οποία είχαν μέσα ως επιβάτες 4 και 5 άτομα, αντιστοίχως.
Ο χωματόδρομος ήταν σε κακά χάλια. Σε κάποια σημεία αναγκαζόμασταν να κατεβαίνουμε και να περπατάμε, για να βοηθάμε έτσι τα αυτοκίνητα! Και να φανταστεί κανείς ότι στην περιοχή της Γκιώναλης βόσκουν κοπάδια προβάτων και αγελάδων. Τόσο πολύ ενδιαφέρονται οι υπεύθυνοι για τον πρωτογενή τομέα και την πρωτογενή παραγωγή! Μόνο λόγια είναι! Ζούμε στο 2018 ή στις εποχές του ’50 και του ’60 άραγε;
Σε κάποιο σημείο της Γκιώναλης αφήσαμε τα αυτοκίνητα και συνεχίσαμε με τα πόδια. Μπροστά μας και αριστερά έστεκε αγέρωχη η κορυφογραμμή της Τριγγίας. Απέναντι ζήλευαν οι κορυφές Κάλτσα, Χαλικόβουνο, Μυρμήγκι και Δίκορφο, που δεν πήγαμε σ’ αυτές.
Χαμηλά είδαμε ένα κοπάδι γελάδια να βόσκουν στο καταπράσινο χορτάρι. Ένα κοπάδι προβάτων ανέβαινε βοσκώντας στην πλαγιά πάνω από την πηγή «Μούμα» που το νερό της παλαιότερα μετέφεραν με αυλάκι οι Κρανιώτες και πότιζαν κήπους και χωράφια. Ένα άλλο κοπάδι πρόβατα έβοσκε μακριά σε πλαγιά του Δίκορφου.
Φθάνοντας στη βάση της ορθοπλαγιάς, της Τριγγίας, ακολουθήσαμε το μονοπάτι που τη διασχίζει κατά μήκος, το οποίο και σηματοδότησα. Ανηφορήσαμε για λίγο στην κόψη μιας ράχης και αφού περάσαμε τους πέτρινους πύργους, που βοσκοί με ξερολιθιά έκτισαν και από μακριά φαίνονται σαν όρθιοι άνθρωποι, φτάσαμε στην κορυφή.
Για λίγο είδαμε το Παλαιοχώρι, την Αηδόνα και τη Γλυκομηλιά, αλλά μια γρήγορη ομίχλη μας τα έκρυψε.
Στο Τριγωνομετρικό Σημείο της Γεωγραφικής Υπηρεσίας Στρατού είδαμε την πινακίδα που γράφει: «Κορυφή Τριγγία υψόμετρο 2.204 μέτρα – Πολιτιστικός Σύλλογος Κρανιάς». Στο βιβλίο κορυφής η Κατερίνα έγραψε τα ονόματά μας. Για την ιστορία ήμασταν: Ελένη, Κατερίνα, Λίλη, Γιάννης, Κώστας, Μπάμπης, Παναγιώτης, Στέφανος και Σωτήρης.
Με τον Μπάμπη αλλάξαμε τη χρονολογία που είναι γραμμένη στον λάκκο με πέτρες και το «ΚΡΑΝΙΑ 2015» το κάναμε «ΚΡΑΝΙΑ 2018».
Καλή ορατότητα δεν είχαμε. Οι κορυφές Κακαρδίτσα (Αθαμανικά) και Τσουκαρέλα (Λάκμος-Περιστέρα) μόλις που διακρίνονταν. Δεν φαίνονταν ούτε οι βράχοι των Μετεώρων. Μετά τις αναμνηστικές φωτογραφίες, πήραμε τον δρόμο της επιστροφής από την ίδια διαδρομή. Κάτω είδαμε τα Δολιανά και το Στεφάνι και τη λεκάνη του Ασπροποτάμου. Στη θέση «Πατήρ»* όπου υπάρχει μαντρί, είδαμε ένα αγροτικο-κτηνοτροφικό αυτοκίνητο. Οι κτηνοτρόφοι -δυστυχώς- σπάνε στον παλιόδρομο τα αυτοκίνητά τους που είναι εργαλεία δουλειάς.
Ήταν μια ωραία και όχι αρκετά κουραστική ανάβαση συνολικής διάρκειας τεσσάρων περίπου ωρών. Αν πετυχαίναμε καθαρή ατμόσφαιρα, θα ήταν τέλεια! Να τονίσω πως παρόλο που οι μετεωρολόγοι προέβλεπαν βροχές και καταιγίδες, ούτε σταγόνα βροχής δεν έριξε! Του χρόνου, πρώτα ο Θεός, θα διοργανώσουμε μια πολυπληθή ανάβαση.
Πάντα Ψηλά!
* «Πατήρ» λέγεται εκείνο το σημείο σε ανάμνηση της διέλευσης από εκεί του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού, ο οποίος ερχόμενος από Κλεινοβό μίλησε πρώτα στους κτηνοτρόφους και μετά στους κατοίκους της Κρανιάς. Δεν θα μπορούσε ο Πολιτιστικός Σύλλογος της Κρανιάς να κάμει ένα εικονισματάκι στο σημείο αυτό αφιερωμένο στον Άγιο και οι κατά καιρούς εναπομείναντες βοσκοί και ορειβάτες να ανάβουν το καντηλάκι του;
Ακολουθήστε το tameteora.gr στο Google News!
