Του ΓΙΑΝΝΗ ΨΑΡΡΗ
Για το Σάββατο 11 Αυγούστου 2018 το πρόγραμμα του Πολιτιστικού Συλλόγου της Κρανιάς έλεγε: Πεζοπορία. Οι μεν του ενός μαχαλά συγκέντρωση στο Μεχοχώρι (κεντρική πλατεία) στις 7:30 π.μ. και του άλλου μαχαλά σε άλλο σημείο.
Πάντα μπερδεύεται ο δώθε με τον πέρα μαχαλά (συνοικία), ανάλογα με το που μένει ο καθένας. Και οι δύο υποομάδες θα είχαν συνάντηση στο πέτρινο τοξωτό γεφύρι του Γκίκα, έξω από το χωριό.
Περνώντας πρώτα από την Ασβεσταριά, όπου κατασκηνωτές είχαν στήσει τις πολύχρωμες σκηνές τους, και μετά το Κρανιώτικο ρέμα με το κρύο νερό και τις άγριες πέστροφες πήραν την ανηφορίτσα προς το όμορφο ισάδι με τη βρύση στην τοποθεσία «Τραγομπούν». Μερικοί έφτασαν εκεί ακολουθώντας τη διαδρομή «Σταυρός», μια πέτρινη βρύση που ανακαίνισε, όπως και άλλες βρύσες του χωριού, ο Λ.Σ.Τ. (Λεωνίδας Τζαμπιώζης) και μετά τα παλαιοκόνακα όπου κάποιοι επιμένουν να ρυπαίνουν το χώρο ρίχνοντας σκουπίδια και μπάζα.
Δίπλα στη βρύση, στο «Τραγομπούν», εκτός από το τραπεζοκάθισμα, κάποιοι τοποθέτησαν και… καναπέ, κάτω από έλατο!
Απέναντι έστεκε η κάθετη κορυφή (Τσουγκάνι) Μυρμήγκι, που παλιά φιλοξενούσε αγριόγιδα.
Συνεχίζοντας την ελαφρώς ανηφορική πορεία, πάντα στη σκιά των ψηλών λυγερόκορμων ελάτων, φτάσαμε στο «Παλαιομάντρι». Εκεί παλιά τσέλιγκας της Κρανιάς έκανε το γάλα μπασκί το οποίο με ζώα μετά μετέφερε σε κασαρεία του χωριού.
Όλα τα ισάδια γέμισαν έλατα. Ακόμα και το μεγάλο ισάδι στο «Σιράκο». Για την ιστορία αναφέρω πως εκεί προπονιούνταν οι παίκτες των Τρικάλων, όταν η ομάδα έπαιζε στην Α’ Εθνική Κατηγορία. Πρόεδρός της ήταν ο Κρανιώτης Αγησίλαος Ζαφόλιας. Οι παίκτες κοιμόντουσαν στην Κρανιά. Σε αγώνα με τον Ολυμπιακό το πρώτο ημίχρονο έληξε 0-0. Το δεύτερο 5-0 υπέρ του Ολυμπιακού και έτσι πήρε το πρωτάθλημα με δεύτερο τον Παναθηναϊκό.
Στο πάνω μέρος αυτής της λάκκας υπάρχει βρύση-ποτίστρα που κτίστηκε το 1967. Σήμερα, η βρύση δεν έχει νερό!
Ανεβαίνοντας λίγο πιο πάνω είδαμε τη βρύση που ανακαίνισε το 1963 ο Λ.Σ.Τ. και το νερό της βγαίνει μέσα από τη ρίζα πανύψηλου έλατου. Σε άλλο έλατο κάποιος καλλιτέχνης σχημάτισε στη φλούδα του μια καρδιά.
Επιστρέφοντας ακολουθήσαμε το παλαιό μονοπάτι που έχει σηματοδοτήσει αρκετά καλά ο υπογραφόμενος.
Κατά διαστήματα είδαμε ίχνη αρκούδας, πέτρες αναποδογυρισμένες από αρκούδα για να βρει μυρμήγκια να φάει, πολλά λουλούδια άγρια και μέρη σκαμμένα από αγριογούρουνα.
Ο Μπάμπης της παρέας μας, ως και γνώστης των μανιταριών, έψαχνε μανιτάρια και έκανε μαθήματα στους μη κατέχοντες το… άθλημα.
Στη θέση «Κόκκινες Σάρες» ή «Όμορφη θέα», κάναμε στάση για να δούμε την Κρανιά. Ίσως είναι το καλύτερο σημείο από το οποίο βλέπει κανείς πραγματικά πανοραμικά το μεγαλύτερο μέρος της Κρανιάς και όλη τη λεκάνη του Ασπροποτάμου.
Μετά φτάσαμε στην τοποθεσία «Κοτρώνια». Είναι ένα μέρος όπου ενώθηκαν χαλίκια ακανόνιστα και πέτρες και σχημάτισαν μικρούς βράχους.
Τέλος στη βρύση «Πιτσάλα» στα ψαρραίικα, όπου είναι και η αρχή της διαδρομής για Γκιώναλη και Τριγγία, σταθήκαμε λίγο να ξεκουραστούμε και να δροσιστούμε.
Ήταν μια ωραία και ευχάριστη τρίωρη περίπου πεζοπορική διαδρομή.
Συγχαρητήρια σε όλους και πάντα ψηλά.
Ακολουθήστε το tameteora.gr στο Google News!
