Στις 26 Σεπτεμβρίου 1989, στις 7:58 το πρωί ο δημοσιογράφος και πολιτικός Παύλος Μπακογιάννης έπεσε νεκρός μπροστά στο γραφείο του στην είσοδο της πολυκατοικίας της οδού Ομήρου στην Αθήνα, από περίστροφο της τρομοκρατικής οργάνωσης 17 Νοέμβρη, που σύμφωνα με το δικαστήριο κρατούσε ο Δημήτρης Κουφοντίνας.
Σε μία ταραγμένη περίοδο για την πολιτική ζωή του τόπου, με το σκάνδαλο Κοσκωτά, η δολοφονία Μπακογιάννη αποτέλεσε τη χαριστική βολή σε ένα πολιτικό σύστημα που κατέρρεε.
Τραγική ειρωνεία; Την ημέρα που δολοφονήθηκε, εγκρίθηκε από την Ευρωπαϊκή Ένωση η χρηματοδότηση του προγράμματος για την αγαπημένη του Ευρυτανία, που ο ίδιος είχε προωθήσει.
Ήταν υπέρμαχος των προσπαθειών για την εθνική συμφιλίωση και με δική του πρωτοβουλία ψηφίστηκε το σχετικό νομοσχέδιο στη Βουλή, το καλοκαίρι του 1989.
Ο Παύλος Μπακογιάννης είχε καταγωγή από την Ευρυτανία. Γιος ιερέα, κατάφερε με πολλές θυσίες να σπουδάσει στο Πάντειο Πανεπιστήμιο έχοντας πυξίδα σε κάθε του κίνηση την ιδιαίτερη του πατρίδα. Δίχως να γνωρίζει τη γλώσσα, έφυγε στη Δυτική Γερμανία όπου απέκτησε πτυχίο Πολιτικής Οικονομίας και Πολιτικών Επιστημών των Πανεπιστημίων Μονάχου, ενώ ανακηρύχθηκε κατόπιν Διδάκτωρ των Κοινωνικών Επιστημών, στο Πανεπιστήμιο της Κωστάντσας. Στο Μόναχο δίδαξε Πολιτικές Επιστήμες και Δημοσιογραφία στο Πανεπιστήμιο, ενώ από τα μέσα της δεκαετίας του ΄60 και για 10 χρόνια, ήταν διευθυντής του ελληνόφωνου προγράμματος της ραδιοφωνίας της Βαυαρίας.
Τα χρόνια της Μεταπολίτευσης, ο Παύλος Μπακογιάννης επέστρεψε στην Ελλάδα, παντρεύτηκε τη Ντόρα Μητσοτάκη, με την οποία έκανε δύο παιδιά. Την Αλεξία και τον Κώστα, ενώ παράλληλα ήταν αναπληρωτής του Δημήτρη Χορν στη διεύθυνση της ΕΡΤ.
Εργάστηκε στην εφημερίδα «Το Βήμα», έγινε αργότερα εκδότης – διευθυντής του εβδομαδιαίου περιοδικού «ΕΝΑ», το 1985 ανέλαβε πολιτικός σύμβουλος του Προέδρου της Νέας Δημοκρατίας Κωνσταντίνου Μητσοτάκη και τον Ιούνιο του 1989 εκλέχθηκε βουλευτής της μονοεδρικής περιφέρειας Ευρυτανίας.
Στην κυβέρνηση του μεγάλου συμβιβασμού του Τζαννετάκη, υπήρξε διαπραγματευτής της Νέας Δημοκρατίας στις συζητήσεις με το Συνασπισμό, ενώ εισηγήθηκε την άρση των συνεπειών του Εμφυλίου Πολέμου. Όραμα του ήταν να γεφυρώσει το μίσος Αριστερών – Δεξιών, γεγονός που άρχισε να ενοχλεί ορισμένους αμετανόητους και κατά πολλούς όπλισε το χέρι των τρομοκρατών.
Στην ιστορία έχει μείνει ίσως η σημαντικότερη φράση – παρακαταθήκη του στις νεώτερες γενιές: «στις Δημοκρατίες δεν υπάρχουν αδιέξοδα».
Ακολουθήστε το tameteora.gr στο Google News!
