Ο Δεκαπενταύγουστος, μία από τις μεγαλύτερες γιορτές της Ορθοδοξίας, δίνει για λίγες ημέρες του χρόνου στα χωριά του Δήμου Μετεώρων κάτι από την παλιά τους ζωντάνια.
Το βλέπουμε κάθε χρόνο, το είδαμε και φέτος. Από τα Μετέωρα, την Καλαμπάκα και το Καστράκι μέχρι την Κρανιά, τα χωριά του Ασπροποτάμου και τους μικρότερους οικισμούς του Δήμου, οι εκκλησίες και τα μοναστήρια γέμισαν πιστούς.
Στην Παναγία Καλαμπακιώτισσα, στις Μονές Βυτουμά και Σταγιάδων, στην Τρανή Εκκλησιά του Καστρακίου, στην Κρανιά και σε πολλά άλλα μέρη, η παράδοση του Δεκαπενταύγουστου διατηρήθηκε ζωντανή, όπως συμβαίνει εδώ και γενιές.
Πολλοί ετεροδημότες επέστρεψαν και φέτος στον τόπο καταγωγής τους. Σπίτια, που τον χειμώνα παραμένουν κλειστά, άνοιξαν, πλατείες και καφενεία γέμισαν, οικογένειες ξαναβρέθηκαν και χωριά, που κατά τους χειμερινούς μήνες μετρούν λιγοστούς κατοίκους, απέκτησαν για μερικές ημέρες κόσμο, κίνηση και ζωή.
Αυτή είναι ανέκαθεν μία από τις σημαντικότερες διαστάσεις του Δεκαπενταύγουστου για την περιοχή μας. Η μεγάλη γιορτή λειτουργεί της Χριστιανοσύνης ως ένας ισχυρός δεσμός ανάμεσα σε όσους έμειναν και σε όσους έφυγαν. Οι δεύτερες και τρίτες γενιές επιστρέφουν στα πατρικά σπίτια, συναντούν συγγενείς και φίλους, συμμετέχουν στα πανηγύρια και στις θρησκευτικές εκδηλώσεις και διατηρούν μια σχέση με τον τόπο που διαφορετικά κινδυνεύει σταδιακά να χαθεί.
Κι αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία σήμερα, όταν η δημογραφική συρρίκνωση της υπαίθρου αποτελεί ίσως τη μεγαλύτερη απειλή για τα ορεινά χωριά μας.
Βεβαίως, λίγες ημέρες αυξημένης κίνησης τον Αύγουστο δεν μπορούν να ανατρέψουν την ερήμωση δεκαετιών. Μας θυμίζουν όμως ότι οι δεσμοί με αυτά τα χωριά δεν έχουν κοπεί.
Ο Δεκαπενταύγουστος είναι πίστη και παράδοση. Κι όσο τα σπίτια ανοίγουν, οι καμπάνες χτυπούν και οι πλατείες γεμίζουν ξανά, υπάρχει ακόμη ελπίδα ότι αυτά τα χωριά μπορούν να παραμείνουν ζωντανά.
Πολλά συγχαρητήρια και πολλές ευχαριστίες σε όσους επιμένουν πεισματικά να τιμούν τον τόπο καταγωγής τους!
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ










































