Η δημόσια συζήτηση για το στεγαστικό πρόβλημα στην Ελλάδα συχνά αναζητά έναν και μόνο υπαίτιο. Άλλοτε στο στόχαστρο μπαίνουν οι βραχυχρόνιες μισθώσεις, άλλοτε η «χρυσή βίζα» και άλλοτε η αύξηση των εισοδημάτων ή η επιστροφή της τραπεζικής χρηματοδότησης. Η νέα μελέτη του Κέντρου Φιλελεύθερων Μελετών (ΚΕΦΙΜ) έρχεται να υπενθυμίσει ότι η πραγματικότητα είναι πιο σύνθετη και κυρίως πιο δομική.
Το βασικό εύρημα είναι ότι η σημερινή στεγαστική πίεση προκύπτει από τη μεγάλη απόσταση ανάμεσα στην προσφορά και στη ζήτηση κατοικιών. Για σχεδόν μία δεκαετία και πλέον η οικοδομική δραστηριότητα κατέρρευσε, αφήνοντας πίσω της ένα σημαντικό έλλειμμα νέων κατοικιών, ενώ η ζήτηση επανέρχεται δυναμικά, τροφοδοτούμενη από πολλούς παράγοντες: περισσότερα νοικοκυριά, επενδυτικό ενδιαφέρον, τουριστική αξιοποίηση ακινήτων και σταδιακή ανάκαμψη της οικονομίας.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η επισήμανση ότι το υψηλό ποσοστό κενών κατοικιών δεν σημαίνει απαραίτητα διαθέσιμη στέγη. Πολλά ακίνητα είναι παλαιά, ακατάλληλα ή βρίσκονται σε περιοχές όπου η ζήτηση είναι περιορισμένη. Έτσι, η εικόνα της αγοράς αποδεικνύεται πολύ πιο περίπλοκη από όσο συχνά παρουσιάζεται.
Η μελέτη θέτει και μια σημαντική προειδοποίηση προς τους σχεδιαστές πολιτικής: μέτρα που αυξάνουν μόνο τη ζήτηση, χωρίς αντίστοιχη ενίσχυση της προσφοράς, κινδυνεύουν να οδηγήσουν σε ακόμη υψηλότερες τιμές. Αν η Ελλάδα θέλει πραγματικά πιο προσιτή κατοικία, η απάντηση δεν βρίσκεται στην αναζήτηση αποδιοπομπαίων τράγων, αλλά στη δημιουργία περισσότερων διαθέσιμων κατοικιών και στην άρση των εμποδίων που κρατούν την αγορά καθηλωμένη, τονίζει το Κέντρο Φιλελεύθερων Μελετών.
Ακολουθήστε το tameteora.gr στο Google News!
