Πρυτάνεις

Πως λέει ο ποιητής: Δειλοί, μοιραίοι κι άβουλοι αντάμα, προσμένουνε, ίσως, κάποιο θάμα!
(κείμενα νεοελληνικής λογοτεχνίας – α΄ λυκείου)

Η επίθεση της κυβέρνησης στην παιδεία δεν κρατά ούτε τα προσχήματα καταπατώντας το Σύνταγμα και τους νόμους του κράτους. Το Σύνταγμα που έφερε ο ίδιος ο εθνάρχης Καραμανλής με τον νέο καταστατικό χάρτη της ανώτατης εκπαίδευσης των ΑΕΙ, στο πρώτο μεταπολιτευτικό Σύνταγμα της Ελλάδας. Το άρθρο 16 του Συντάγματος ο πρωθυπουργός το μετέτρεψε σε κουρελόχαρτο.

Η χρηματοδότηση φθίνει, αυξάνοντας τα προβλήματα λειτουργίας των ΑΕΙ. Τα «πανεπιστημιακά» κολέγια με σειρά κατάταξης σε αριστεία μετά το 2500, όταν το Πανεπιστήμιο Αθηνών και το Μετσόβιο Πολυτεχνείο είναι μέσα στα 500 πρώτα, υπόσχονται σίγουρη επιτυχία στους αποτυχόντων των πανελληνίων. Ανοίγω παρένθεση. Επιστροφή από Πορτογαλία. Αν αναρωτηθεί κάποιος πως εισέρχονται οι Πορτογάλοι μαθητές στα αντίστοιχα ΑΕΙ της χώρας, η απάντηση είναι απλή. Παν-πορτογαλικές εξετάσεις. Τα Πανεπιστήμια καθορίζουν τα βαθμολογικά στάνταρ για τους εισερχόμενους. Και τα ιδιωτικά? Μα και σε αυτά η εισαγωγή γίνεται μέσω των παν-πορτογαλικών εξετάσεων. Προφανώς δεν θα σας το πει ούτε ο Πρεντετέρης, ούτε ο Πορσο-σάλτες, ούτε βεβαίως βεβαίως η Κεραμέως!

Μέσα σε αυτό το νοσηρό κλίμα, ο πρωθυπουργός του «κολάμπια», συνάντησε τους πρυτάνεις (το π μικρό) για να τους νουθετήσει σε συνάρτηση με τα φαινόμενα βίας στα ΑΕΙ, με αφορμή το «κρούσμα» στη νομική. Μόνον που απέκρυψε όπως και πολλά ΜΜΕ, ότι τα «καλόπαιδα» δεν ήταν φοιτητές της νομικής, αλλά «φοιτητές» κολεγίων των βορείων προαστίων.

Εκεί οι περιδεείς πρυτάνεις, ναι αυτοί με τις δημοσιεύσεις σε επιστημονικά περιοδικά, με τις ετερο-αναφορές, με τα επιστημονικά και ερευνητικά projects άκουγαν τον πρωθυπουργό της χώρας να τους επιπλήττει για τα φαινόμενα βίας στα ΑΕΙ. Προς χάριν της συζήτησης ας δεχτούμε ότι υπάρχουν. Η λύση είναι ο εισαγγελέας του σπουδαστικού της ασφάλειας? που θα παίζει το ρόλο του βασιλικού επιτρόπου στα ΑΕΙ? Ή η διαγραφή φοιτητών πριν τελεσιδικήσει η δίκη τους. Και αν είναι αθώοι? Γιατί δεν προχωρά σε ένα καλύτερο μέτρο που εφαρμόστηκε επί χούντας, τη διακοπή της αναβολής και την υποχρεωτική στράτευση.

Εκεί οι πρυτάνεις (την τελευταία φορά που «πρωθυπουργός» απείλησε ευθέως πρυτάνεις ήταν ο παπαδόπουλος μετά το Πολυτεχνείο), άκουσαν άκουσαν να απειλούνται με έκπτωση του αξιώματός τους, αν δεν συναινέσουν στα μέτρα της κυβέρνησης. Και το αυτοδιοίκητο των ΑΕΙ? Κατέβασαν τα κεφάλια «έντρομοι» φοβούμενοι για τη θέση τους. Που είναι ένας Καράγιωργας, ένας Μαγκάκης, ένας Κονοφάγος, ένας Βουδούρης, ένας Κιτσίκης να ορθώσει το ανάστημά του μπρος στη θεσμική επίθεση που δέχονται. Ο πρυτανικός θώκος τελικά είναι σπουδαιότερος από την αίθουσα διδασκαλίας, από το πανεπιστημιακό εργαστήριο, για να μεταλαμπαδεύσουν στους φοιτητές και φοιτήτριες δημοκρατικό φρόνημα, ανεξάρτητη έρευνα, έγκυρη επιστημονική γνώση. Αλήθεια τι θα απαντήσουν σε ένα φοιτητή, όταν τους ρωτήσει «γιατί δεν συμπεριφέρθηκαν όπως ο Γαλιλαίος, όπως ο Οπενχάιμερ, όπως ο Αϊνστάιν» όταν δεχόταν απειλές από την εξουσία? Έσκυψαν τα κεφάλια διότι έβαλαν πάνω από την ανεξάρτητη πανεπιστημιακή έρευνα, τις υπογραφές των projects που διαχειρίζονται.

Από πρυτάνεις / ακαδημαϊκούς της έρευνας, της αμφισβήτησης μετατρέπονται σιγά σιγά σε όργανα καταπίεσης, ακολουθώντας και ασπάζοντας τραμπικές μεθόδους διοίκησης και εκπαίδευσης.
Δεν τόλμησε κανείς να πει: «κύριε πρωθυπουργέ αποτύχατε με την πανεπιστημιακή αστυνομία. Αν θέλετε να πατάξετε τη βία και την ανομία θα τη βρείτε στους φίλους σας και στα πρότυπα που φιλικά ΜΜΕ παρουσιάζουν. Σε κάτι γιανακόπουλους και αγγελόπουλους που καμιά εισαγγελέας δεν τολμά να συλλάβει. Πρώτα εκεί θα δείξετε μηδενική ανοχή, και μετά στους υπόλοιπους. Αλλά είναι πολλά τα λεφτά Άρη. Κυριολεκτικά.

Αγαπητοί πανεπιστημιακοί: Τόσες ζητωκραυγές..Τόσα όνειρα.Τόσες αστραπές. Πού να χωρέσουν… Ύστερα από την καταστολή. Οι θλιβεροί επιζώντες. Είκοσι χρόνια περιφέρουν . Τα λείψανα της πυρκαγιάς…(Κλείτος Κύρου, Κλειδάριθμοι, Θεσσαλονίκη 1975).

Βασίλειος Παππάς – εκπαιδευτικός