Η τραγική οικονομική κατάσταση της χώρας μας, συνοδευόμενη και από πρωτοφανή στην ένδοξη ιστορία της διεθνή απαξίωση και απομόνωση, δεν είναι αποτέλεσμα λαθών, κακοδιοίκησης και καταχρήσεων μόνο των κυβερνήσεων των τελευταίων χρόνων. Είναι αποτέλεσμα συσσώρευσης τραγικών λαθών όλων των κυβερνήσεών μας, με ελάχιστες εξαιρέσεις, από τη Μεταπολίτευση και μετά ή ακόμη και των προγενέστερων.
Και δεν είναι απλά λυπηρό αλλά και εξοργιστικό το να πληρώνει πάντα τα σπασμένα ο άμοιρος ελληνικός λαός που, το μόνο που ζητάει από τους εκάστοτε κυβερνώντες του, είναι αυτό που δικαιούται. Να ζει δηλαδή σε μια ευνομούμενη πολιτεία και ένα κράτος δικαίου. Τίποτα περισσότερο.
Μόνον που, αυτά τα απλά και αυτονόητα δικαιώματά του, μπορούν να του παρασχεθούν από τις κυβερνήσεις του…
– Αν σταματήσουν οι πολιτικοί τη γνωστή τακτική τους να υπόσχονται προεκλογικά στους πάντες τα πάντα, εν γνώσει τους ότι η ικανοποίηση αυτών των υποσχέσεων είναι εκ των πραγμάτων ανέφικτη.
– Αν η διανομή των υπουργικών χαρτοφυλακίων γινόταν με αξιοκρατικά κριτήρια και όχι στο πνεύμα «άντε να βολέψουμε στο όπου νά ΄ναι τους ημέτερους» για να έχουμε, όπως συνέβη στο παρελθόν, υπουργό εθνικής άμυνας κάποιον που δεν είχε υπηρετήσει ούτε τη στρατιωτική του θητεία και υπουργό εμπορικής ναυτιλίας ιατρό μαιευτήρα!
– Αν πάψει να είναι ουσιαστικά υπό διωγμόν το «κεφάλαιο». Το να το εμφανίζουμε σαν εχθρό των εργαζόμενων που εκμεταλλεύεται το μόχθο και τον ιδρώτα τους, λες και δεν υπάρχουν νόμοι για να τους προστατεύουν, είναι μέγα λάθος!
Με αυτήν τη νοοτροπία, με αφάνταστες όσο και χρονοβόρες διαδικασίες για την έκδοση τω αδειών λειτουργίας των επιχειρήσεών του, και με αφόρητη φορολόγηση των κερδών του, το διώχνουμε προς τις γειτονικές μας χώρες, όπου το υποδέχονται στρώνοντάς του κόκκινο χαλί.
Ακόμη και στις χώρες του πρώην υπαρκτού σοσιαλισμού (Ρωσία και «δορυφόροι» της) κατάλαβαν εγκαίρως την αναγκαιότητα και χρησιμότητα του κεφαλαίου για την ανάπτυξή τους και το αγκάλιασαν.
Οι άδειες λειτουργίας των επιχειρήσεων στις χώρες αυτές εκδίδονται μέσα σε 5-6 ημέρες, όταν στη χώρα μας πρέπει να περιμένεις μήνες και η φορολόγησή τους είναι αφάνταστα χαμηλότερη από αυτήν που καλούνται να πληρώσουν σε μας.
Αυτό το «καταραμένο» (για εμάς) κεφάλαιο δημιούργησε στους κόλπους αυτών των χωρών ακόμη και δισεκατομμυριούχους, οι οποίοι προκαλούν βέβαια με τη «χλιδάτη» ζωή τους, αγοράζοντας έναντι αστρονομικών ποσών ξένες ποδοσφαιρικές ομάδες, πανάκριβα τριώροφα, πολυτελή κότερα ή παραδείσια νησιά για δώρο γενεθλίων στα παιδιά τους! Έδωσαν όμως και ανάσα στις οικονομίες των χωρών τους και εργασία σε εκατομμύρια ανέργων. Και αυτό σημαίνει ότι κάτι περισσότερο από εμάς κατάλαβαν, ακόμη και οι ηγέτες των καθεστώτων της παραδοσιακής αριστεράς, που συνεχίζει στη χώρα μας να καταφέρεται εναντίον του.
– Αν δεν επιφυλάσσαμε την ίδια άφρονα μεταχείριση και στους Έλληνες εφοπλιστές, τα ναυπηγεία μας θα έκαναν χρυσές δουλειές, τούτες τις κρίσιμες για τη χώρα μας ώρες. Χιλιάδες δικών μας παιδιών θα είχαν τη χαρά να εργάζονται σ΄ αυτά. Θα εισέπραττε και το κράτος μας τους φόρους πολύτιμων δισεκατομμυρίων που εισπράττουν Κίνα και Κορέα για την ναυπήγηση τεράστιων δεξαμενόπλοιων και υπερωκεάνιων που ναυπηγούνται εκεί για λογαριασμό Ελλήνων εφοπλιστών.
– Αν, σε μια ακατανόητη όσο και αψυχολόγητη ενέργεια, δεν καταργούσαμε πριν λίγα χρόνια το Υπουργείο Απόδημου Ελληνισμού, που μας κράταγε ενωμένους με τους ανά τον κόσμο ομογενείς μας, οι οποίοι και μας συμπαραστέκονται πάντα, στις δύσκολες ώρες.
– Αν γινόταν πράξη όσα εξαγγέλλουν κάθε φορά για το Εθνικό Σύστημα Υγείας μας, κι αν εξαφάνιζαν τα ράντσα, τα «φακελάκια» και την περίθαλψη της ντροπής.
– Αν η εξυγίανση της Δημόσιας Διοίκησης δεν ήταν το μόνιμο προεκλογικό πυροτέχνημα, που γι’ αυτό και μένει πυροτέχνημα…!
– Αν η φοροδιαφυγή χτυπιόταν εκεί που πρέπει, ώστε να μειωθεί επί τέλους και η φορολογία των οικονομικά ασθενέστερων, οι οποίοι και έχουν στην κυριολεξία γονατίσει.
– Αν το πρόγραμμα προστασίας των δασών (πυροσβεστικά αεροπλάνα και οχήματα, διάνοιξη οδών προσπέλασης, δημιουργία ειδικού σώματος φύλαξης κ.λπ.) δεν έμενε στα χαρτιά, για να πάψουμε να θρηνούμε χιλιάδες καμένων δασικών στρεμμάτων, περιουσιών ή ακόμη και το χαμό ανθρωπίνων υπάρξεων κάθε καλοκαίρι.
– Αν η μεταρρύθμιση στην Παιδεία δεν γινόταν «τραγέλαφος», με τον κάθε αρμόδιο γι’ αυτήν νέο υπουργό να ανατρέπει και να μεταρρυθμίζει τις μεταρρυθμίσεις του προκατόχου του.
– Αν στην εξωτερική μας πολιτική τηρούσαμε σθεναρή, ομόφωνη από όλα τα κόμματα εθνική στάση, για να μη μας καρπαζώνουν οι γείτονές μας, ακόμη και οι «λιγούρηδες» οι Σκοπιανοί.
– Αν πραγματικά μπορούσαμε να επιτύχουμε αναδιαπραγμάτευση των επαχθέστατων όρων του Μνημονίου, που έχει γίνει βρόχος στο λαιμό μας και απειλεί την εθνική μας κυριαρχία, χωρίς και να αποχωρήσουμε από την Ευρωπαϊκή Ένωση, στην οποία δικαιωματικά και ιστορικά ανήκουμε.
– Αν ξαναβρίσκαμε το αίσθημα της ασφάλειας, για να κοιμόμαστε με ανοιχτά παράθυρα όπως κάποτε, χωρίς τον εφιάλτη των κουκουλοφόρων που «μπουκάρουν» και μας βασανίζουν απάνθρωπα με ηλεκτρικά σίδερα ή μας σκοτώνουν αδίστακτα με το μαχαίρι και το καλάσνικοφ, για να αρπάξουν τις όποιες, αν υπάρχουν, οικονομίες μας.
– Αν -τέλος- οι 300 γίνονταν κάποτε 100 …και πολλοί που θά’τανε!
(Ειδικά το τελευταίο, σας το φύλαγα από την πρωταπριλιά…!)
ΧΡΗΣΤΟΣ ΓΚΕΡΕΚΟΣ
Ακολουθήστε το tameteora.gr στο Google News!
