Του ΧΡΗΣΤΟΥ ΓΚΕΡΕΚΟΥ
Σήμερα φίλοι αναγνώστες η στήλη φιλοξενεί ένα πολύ ενδιαφέρον κείμενο που μας έστειλε ο καλός μου φίλος κύριος Κώστας Σταυρόπουλος (εκπαιδευτικός), η πολύ έξυπνη και αλληγορική σημασία τού οποίου είναι εμφανέστατη! Αφορά στη σατανικά οργανωμένη αφαίμαξη των οικονομικών πόρων και την εσαεί υποδούλωση των δανειζόμενων χωρών στους δανειστές τους (χρεοπιστωτικούς Οίκους και Τράπεζες), γι’ αυτό και έγινε ανάρπαστο ως ανάγνωσμα σε όσες χώρες κυκλοφόρησε μεταφρασμένο.
Με κάποιες εκ μέρους μας παραλείψεις ή αλλαγές δευτερεύουσας σημασίας, διότι ο χώρος δεν επιτρέπει τη μακροσκελή παρουσίαση ολόκληρου του πρωτότυπου, ιδού ποια είναι η κεντρική του ιδέα:
Σε μεγάλο χωριό του οποίου οι κάτοικοι, ασχολούμενοι με τη γεωργία, την κτηνοτροφία και τα οπωροφόρα τους δέντρα, ζούσαν σε μια ήρεμη και χωρίς οικονομικά προβλήματα ζωή (χάρη και στα αγαπημένα τους γαϊδουράκια που ήταν οι καλύτεροι «συνεργάτες» τους), εμφανίστηκε κάποια ημέρα μια εντυπωσιακή λιμουζίνα. Από μέσα κατέβηκε ένας καλοντυμένος άντρας με γραβάτα και είπε ότι ενδιαφέρεται να αγοράσει μερικά γαϊδούρια, προσφέροντας 100 ευρώ για το καθένα.
Επειδή η τιμή ήταν απρόσμενα υψηλή, αν ληφθεί υπόψη ότι η τρέχουσα δεν υπερέβαινε τα 20-30 ευρώ σ’ εκείνα τα μέρη, κάποιοι χωρικοί έσπευσαν να του παραχωρήσουν μερικά από τα ζωντανά τους, για να εισπράξουν και το δελεαστικά υψηλό αντίτιμο. Και πράγματι βρέθηκαν και αγόρασε 6-7 ζώα.
Την επόμενη κιόλας ημέρα, επανήλθε ο κύριος με τη γραβάτα και ζήτησε ν΄ αγοράσει κι άλλα γαϊδούρια, προσφέροντας 150 (!) ευρώ το καθένα αυτή τη φορά…(!) Άλλα 10 ζώα τού προσφέρθηκαν.
Πήρε με ικανοποίηση και αυτά που του παραχώρησαν οι (εντυπωσιασμένοι αλλά και με κάποια επιφυλακτικότητα για την απρόσμενα μεγάλη ζήτηση) χωρικοί και, λίγες μέρες μετά, ξαναεμφανίστηκε στο χωριό τους… Αυτή τη φορά συνοδευόμενος από μεγάλα φορτηγά αυτοκίνητα για τη μεταφορά ζώων! «Πρέπει να βρω πολύ περισσότερα!» είπε… «Και σας δίνω… 300 ευρώ για το καθένα… μετρητά!» Χαμός στο χωριό! Και τα τελευταία διαθέσιμα γαϊδουράκια, που είχαν μείνει στο χωριό και τη γύρω περιοχή, πουλήθηκαν στον γραβατωμένο κύριο! «Θα τα ξαναπούμε σύντομα! Χρειάζομαι τουλάχιστον άλλα τόσα!…» είπε και αποχώρησε, αφήνοντας χαρούμενους μεν τους χωρικούς που πήραν τα «τρακοσάρια», αλλά και με την όχι ευχάριστη διαπίστωση ότι είχαν πλέον μείνει στην περιοχή ελάχιστα γαϊδούρια…
Και ενώ το πρόβλημα αυτό απασχολούσε σοβαρά τους χωρικούς, φήμη διέρρευσε ότι ο παράξενος κύριος με τη γραβάτα θα ερχόταν ξανά σε 4-5 ημέρες, για να αγοράσει και τα όσα πλέον γαϊδούρια είχαν μείνει, προς 500 ευρώ το καθένα!
Και τότε συνέβη ένα απρόσμενο γεγονός! Εμφανίστηκε, την επομένη της διαρροής αυτής της φήμης στο χωριό, κάποιος που δήλωσε ότι ήταν ο «εν λευκώ» διαχειριστής του «γραβατάκια» και πρόσφερε στους έκπληκτους κατοίκους του χωριού, μεγάλο αριθμό γαϊδουριών που είχε φέρει μαζί του (αυτά που είχαν οι ίδιοι πουλήσει με 100 ευρώ ή κάτι παραπάνω…) στην τιμή των 400 ευρώ ώστε, όταν θα τα πούλαγαν προς 500 στον αναμενόμενο τις επόμενες μέρες γνωστό τους αγοραστή, να βγουν κερδισμένοι κατά ακόμα 100 ευρώ το καθένα, δίνοντας και σ’ αυτόν κάποιο «δωράκι» για την πολύτιμη πληροφορία που τους έδωσε…
Οι χωρικοί βρήκαν πολύ ενδιαφέρουσα την πρόταση και έσπευσαν στην κοντινή τους Τράπεζα, πήραν δάνεια και αγόρασαν όλα τα προσφερόμενα από τον μεσολαβητή γαϊδούρια με 400 ευρώ.
Μόνο που, ο κύριος με τη γραβάτα ΠΟΤΕ δεν εμφανίστηκε, όπως όλοι υπολόγιζαν…! Γιατί; Διότι απλούστατα βρισκόταν ΗΔΗ …στις Μπαχάμες, όπου και απολάμβανε την παγωμένη σαμπάνια του, στη βεράντα πανάκριβου ξενοδοχείου, εις υγείαν των κορόιδων που τον περίμεναν να αγοράσει τα γαϊδούρια τους προς 500 ευρώ…
Οι χωρικοί εντωμεταξύ, έχοντας δώσει τα χρήματα των δανείων που πήραν για ν΄ αγοράσουν τα γαϊδούρια με 400 ευρώ, βρέθηκαν σε πλήρη αδυναμία να τα επιστρέψουν στην Τράπεζα και η Τράπεζα με τη σειρά της κάλεσε τον Δήμαρχό τους και του ζήτησε να επιστρέψει αυτός τα δάνεια, διότι διαφορετικά θα σταματούσε η χρηματοδότηση που του έδιναν για τη λειτουργία των σχολείων, του Νοσοκομείου και της Αστυνομίας του Δήμου.
Και ο Δήμαρχος, μη έχοντας άλλη λύση όπως δήλωσε, αφού απέλυσε τους μισούς υπαλλήλους του Δήμου και περιέκοψε δραματικά και τους μισθούς των υπολοίπων, φρόντισε να ενεχυριάσει για σιγουριά και τα κτήματα των χωρικών.
Στο τέλος αποδείχτηκε ότι ο κύριος με τη γραβάτα, ο Δήμαρχος, ο Τραπεζίτης και ο έμπιστος τάχα διαχειριστής του «γραβατάκια» που έστησαν όλη αυτή την πανέξυπνη, όσο και σατανική κατά τα άλλα κομπίνα ήταν όλως συμπτωματικά εξαδέλφια και φίλοι «κολλητοί»!
Φίλοι αναγνώστες, αν στη θέση αυτών των «κυρίων» βάλουμε το ΔΝΤ, τις Τρόικες, τα Μνημόνια και τα προαπαιτούμενα για την εκταμίευση κάθε δόσης που δεσμεύουν τις δανειζόμενες χώρες σε βάθος δεκαετιών, βλέπετε καμία διαφορά;
Εμένα πάντως επιτρέψτε μου να σας εξομολογηθώ ότι, χωρίς να επικροτώ τις πράξεις τους βέβαια, θαυμάζω αυτούς που σκαρφίζονται τόσο περίπλοκες και απίθανες κομπίνες! Πρέπει να είναι πολύ γερά μυαλά! Κρίμα που σπαταλούν την τόση τους εξυπνάδα σε άνομες ή ακόμη και εγκληματικές πράξεις. Κρίμα!…
Υ.Γ.: Να σημειωθεί εδώ ότι οι παραπάνω τιμές των γαϊδουριών είναι ενδεικτικές, διότι αυτό που πραγματικά ενδιαφέρει είναι ο σατανικός τρόπος με τον οποίο οι οικονομικά ισχυρές χώρες κρατούν υπόδουλες τις μικρές.
Ακολουθήστε το tameteora.gr στο Google News!
