Του ΧΡΗΣΤΟΥ ΓΚΕΡΕΚΟΥ
Η λέξη «δάνειο» έχει καταστεί η πληγή και ο εφιάλτης της εποχής μας! Έχει φέρει σε πλήρη αδυναμία το Κράτος για ν΄ ανταποκριθεί στις τρέχουσες υποχρεώσεις του και -από ’κεί και πέρα- το πρόβλημα μεταφέρεται αλυσιδωτά στις Τράπεζες. Από τις Τράπεζες στις επιχειρήσεις, από τις επιχειρήσεις στα Ασφαλιστικά Ταμεία, για να καταλήξει (πού αλλού;) στους πολίτες! Στα αιώνια δηλαδή θύματα τα οποία, λόγω της ανεργίας που τα μαστίζει και της φτώχειας στην οποία έχουν περιέλθει, αδυνατούν να πληρώσουν τις όποιες και προς όποιον υποχρεώσεις τους. Η χώρα βαδίζει με άλλα λόγια σε έναν φαύλο κύκλο, όπου το πρόβλημα επιστρέφει τελικά εκεί από όπου ξεκίνησε. Δηλαδή στο Κράτος!
Ας πάρουμε όμως τα πράγματα με τη σειρά τους…
Όλες οι Κυβερνήσεις, άλλες λιγότερο άλλες περισσότερο, κατέφυγαν στην εύκολη λύση του δανεισμού, υπογράφοντας Μνημόνια στους δανειστές μας με επαχθέστατους όρους, για την τήρηση των οποίων χρειάστηκε να προβούν σε εξοντωτικές μειώσεις των μισθών και των συντάξεων και να πάρουν απανωτά φορολογικά μέτρα, δυσβάστακτα για τις επιχειρήσεις και τον λαό μας.
Τα μέτρα αυτά, σε συνδυασμό και με τη μείωση των μισθών και των συντάξεων, που είχε σαν συνέπεια να κατρακυλήσει δραματικά ο «τζίρος» της αγοράς γενικώς, οδήγησαν στο οριστικό κλείσιμο χιλιάδων επιχειρήσεων ή στην μεταφορά τους σε γειτονικές χώρες, όπου η φορολόγησή τους είναι σε πολύ χαμηλότερα επίπεδα.
Το κλείσιμο των επιχειρήσεων, όπως ήταν άλλωστε αναμενόμενο, είχε σαν αποτέλεσμα όχι μόνο τη μείωση των εσόδων του Κράτους και των Ασφαλιστικών Ταμείων με παράλληλη εκτίναξη της ανεργίας σε πρωτοφανή ύψη, αλλά και τη δημιουργία τεράστιου προβλήματος στις Τράπεζες!
Και, το πρόβλημα των Τραπεζών, μπορεί να προήλθε κατά μέγα μέρος από την αύξηση των «κόκκινων» δανείων, αφού οι οφειλέτες αδυνατούσαν πλέον να τα εξοφλήσουν, αλλά επιδεινώθηκε και από την επίσης δραματική μείωση των καταθέσεων. Αυτοί είναι και οι 2 κύριοι λόγοι εξάντλησης των αποθεματικών τους!
Στο σημείο αυτό, και ειδικά για την μείωση των καταθέσεων, η προσωπική μας άποψη είναι και παραμένει, ότι ήταν μέγα σφάλμα η εκ μέρους των Τραπεζών μείωση, σε εξευτελιστικά επίπεδα, των παρεχόμενων επιτοκίων στους καταθέτες.
Ποιο είναι το κίνητρο, εκτός από την ασφάλεια της φύλαξης των χρημάτων σε μια Τράπεζα, για να καταθέσει ο κοσμάκης τις οικονομίες του; Γιατί να αποφασίσει να κρατάει ένας πολίτης σαν κατάθεση στην Τράπεζα ένα μεγάλο ποσό, ας πούμε 100 χιλιάδες ευρώ; Για να λαβαίνει τόκους σε έναν χρόνο 4-5 κατοστάρικα;(!) Διότι, ακόμη και για καταθέσεις «επί προθεσμία», το επιτόκιο δεν ξεπερνάει το 0,45 με 0,50%…! Τη στιγμή μάλιστα που γνωρίζει ότι, αυτά του τα χρήματα, τα δανείζει στη συνέχεια η Τράπεζα σε άλλους πολίτες ή επιχειρήσεις, ως καταναλωτικά ή στεγαστικά δάνεια, με επιτόκια που φτάνουν από το 6,50% μέχρι και το 9%…!
Όσο για τις «κάρτες», με τα κάποια έξοδα που προστίθενται, το επιτόκιο φτάνει ακόμη και το 20%, όταν στην Κύπρο η επιβάρυνση για τις πιστωτικές κάρτες δεν ξεπερνάει το 7,50%…!
Θυμίζουμε ότι, πριν κάποια χρόνια, τα επιτόκια καταθέσεων στις Τράπεζες κυμαίνονταν σε διψήφιο αριθμό (από 14 μέχρι και 18%) που σημαίνει ότι ο καταθέτης διπλασίαζε τα χρήματά του σε μια πενταετία και αυτό ήταν και το κίνητρο, ο «κράχτης», που έστελνε, μικρούς και μεγάλους καταθέτες στα ταμεία των Τραπεζών για αποταμιεύσεις.
Γι’ αυτό οι Τράπεζες «κολυμπούσαν» τότε στο ρευστό και έδιναν καταναλωτικά ή στεγαστικά κ.λπ. δάνεια με περισσή ευκολία και λογικά επιτόκια, προς όφελος και των δύο πλευρών.
Ας αφήσουμε όμως το Κράτος και τις Τράπεζες, και ας δούμε πώς τα καταφέραμε, εμείς οι απλοί πολίτες, να είμαστε όλοι ή σχεδόν όλοι χρεωμένοι, σε σημείο που να στεκόμαστε στις ουρές και να ζητάμε ρύθμιση για την πληρωμή των λογαριασμών ακόμη και του νερού (ΕΥΔΑΠ, ΕΥΑΘ, ΔΕΥΑΤ, κλπ) και να έχουν φτάσει οι προς το Δημόσιο απλήρωτες οφειλές μας στο εξωφρενικό ποσό των 95 δισεκατομμυρίων ευρώ αισίως!
Φταίει σίγουρα γι’ αυτό η λεηλασία των συντάξεων και των μισθών, η κατακόρυφη μείωση των οποίων είναι η πρώτη απαίτηση των δανειστών σε κάθε αξιολόγηση, με συνέπεια οι δικαιούχοι τους να έχουν περιορίσει τις αγορές τους στα απολύτως απαραίτητα προς το ζην και να βρίσκονται σε αδυναμία να πληρώσουν τις υποχρεώσεις τους προς τις ΔΕΚΟ και το Κράτος.
Φταίει η ανεργία που έχει καταστεί εφιάλτης για τη νεολαία και όχι μόνον.
Φταίει όμως, σε σημαντικό βαθμό, και η ασωτία μας, ο ωχαδερφισμός, αλλά κι ο ευδαιμονισμός μας! Γιατί υπάρχουν πολλοί ανάμεσα σ΄ αυτούς που χρωστάνε, οι οποίοι απλώς …σήκωσαν τα χεράκια τους πιο ψηλά από εκεί που φτάνουν…(!) Είναι εκείνοι που πήραν «θαλασσοδάνεια» για να κάνουν ταξιδάκια αναψυχής «ανά τας Ευρώπας» ή «ανά τον κόσμο» (Πουκέ σου λέει και Μαλδίβες…) ή που έσπευσαν να αγοράσουν πανάκριβα και υπερπολυτελή αυτοκίνητα, που τα έχουν όμως τώρα ακινητοποιημένα κι έχουν καταθέσει τις πινακίδες τους… Διότι δεν έχουν να πληρώσουν τα τέλη κυκλοφορίας ή τα ρεζερβουάρ βενζίνης που καταβροχθίζουν τα κοπάδια αλόγων των κινητήρων τους! Αυτό και αν δεν είναι το άκρον άωτον του παραλόγου και της ασωτίας…!
Για τις γιορτές των Χριστουγέννων έπαιρναν «εορτοδάνεια»! Για τα «τρέχοντα» η λύση ήταν στα (υπερ)«καταναλωτικά»! Από μηχανής θεός οι Τράπεζες! Οι καλοί μας οι «φίλοι», που πάντα αγρυπνούν(!) και πάντα φροντίζουν(!) …για μας(!) …πριν από μας…(!)
Χρήματα θέλετε; Παν-εύ-κο-λο! Γι’ αυτό είμαστε εμείς εδώ! Την Αστυνομική σας Ταυτότητα, μια φωτοτυπία της Φορολογικής σας Δήλωσης του περασμένου χρόνου, κι ένα μικρό ακίνητο που να καλύπτει με την αξία του το δάνειο… έτσι… για τους τύπους…
Μααα… ξέρετε… (λέει ο πελάτης), έχω πάρει ήδη κι άλλα δάνεια. Έχω πάρει «στεγαστικό», έχω πάρει «καταναλωτικό», έχω και «κινήσεως»…
Αυτό σας στενοχωρεί; Δεν μάθατε ότι υπάρχει τώρα και δάνειο για τα δάνεια; Βέεεβαια! Μαζεύουμε όλα τα δάνεια που έχετε πάρει από όλες τις Τράπεζες. Τα ενώνουμε σε ένα και σας δίνουμε και συμπλήρωμα αν θέλετε, για να πάτε με το καλό να περάσετε ένα χαρούμενο Πάσχα στο χωριό σας…!
Μόνο μια υπογραφούλα σας χρειάζεται όλο κι όλο και μια υποθήκευση του σπιτιού σας…έτσι… είπαμε… για τους τύπους και μόνον! Τόσο απλά!…
Παίρνεις το δάνειο και χαίρεσαι. Τελειώνει όμως το ρημάδι πριν καταλάβεις πότε, κι εκεί είναι που αρχίζουν τα δύσκολα.
Το δάνειο μοιάζει με τη μπανάνα βλέπεις… Γλυκιά και μαλακιά όταν το παίρνεις, κι όταν έρχεται η ώρα να το εξοφλήσεις τότε είναι που αρχίζουν τα ζόρικα. Γίνεται αγγούρι, τόοοσο με το συμπάθιο! Σου βγάζουν το σπίτι σε πλειστηριασμό στο τάκα-τάκα. Πέφτουν κάτι οργανωμένα κοράκια και το χτυπάνε μεταξύ τους για ένα κομμάτι ψωμί. Βρίσκεσαι στους δρόμους και, το μόνο που σου μένει, είναι να σκαρφαλώσεις σε κάποιον στύλο της ΔΕΗ σαν τη μαϊμού, απειλώντας μπροστά στις κάμερες των ιδιωτικών καναλιών ότι «θα πέσεις να σκοτωθείς για την «αδικία» που σε βρήκε!…»
Τελικά, εσύ μένεις χωρίς σπίτι, τα «κοράκια» βρίσκονται σ΄ αυτό και τότε καταλαβαίνεις, κάπως αργά βέβαια, πόσο «τυπική» ήταν η υπογραφή που έβαζες τότε που έπαιρνες το δάνειο…
Αυτή είναι η πικρή αλήθεια. Πιάσαμε πάτο, κράτος και λαός.
Χρωστάμε 340 δισεκατομμύρια, «τα μαλλιά της κεφαλής μας» δηλαδή, όπως λέει ο λαός, και τίποτε δεν δείχνει να μπορεί να μας σώσει… τίποτε!…
Πού θα βρεθούν όλα αυτά τα χρήματα; Μήπως από τα δήθεν «πλεονάσματα» που μας κοροϊδεύουν ότι τάχα έχουμε, ενώ στην πραγματικότητα δεν είναι παρά …αυτά που οφείλει το ίδιο το Κράτος στους πολίτες του, και που δεν έχει να τους τα δώσει;
Πού θα βρεθούν όταν, για να πάρουμε την κάθε αξιολόγηση, για να μας δοθεί στη συνέχεια και η εκταμίευση νέου δανείου τσόντα 2-3 δισεκατομμυρίων, πρέπει να πάρουμε νέα μέτρα, πάντα εις βάρος του κοσμάκη; Τα 340 που χρωστάμε πότε και από πού θα βρεθούν για να ξεχρεωθούμε; Πότε και από πού;
Και ενώ αυτή είναι κατά τη γνώμη μας η τραγική, η απελπιστική κατάσταση της χώρας μας και μακάρι να κάνουμε λάθος, οι πολιτικοί μας ταγοί το βιολί τους…!
Αλληλοκατηγορίες, ανταλλαγή ύβρεων και ο γνωστός αιώνιος «πόλεμος για την καρέκλα» είναι η μόνιμη τους έγνοια!
Κύριοι πολιτικοί όλων των πλευρών και όλων των παρατάξεων, αρθείτε επί τέλους στο ύψος των περιστάσεων! Δείξτε ότι είστε αντάξιοι και όχι ανάξιοι των περιστάσεων!
Ενωθείτε, συνεννοηθείτε. Δώστε τα χέρια για να σώσετε την Ελλάδα που βρίσκεται σε δεινή όσο και επικίνδυνη κατάσταση, διότι κάποια «κοράκια» -γνωρίζοντας ότι βρισκόμαστε σε πολύ δύσκολη θέση- ξεσηκώθηκαν και απειλούν ευθέως την εθνική της ακεραιότητα!
Θυμηθείτε τον Γοργοπόταμο, εκεί όπου ο Ναπολέων Ζέρβας και ο Άρης Βελουχιώτης, βάζοντας στην άκρη τις εκ διαμέτρου αντίθετες ιδεολογίες τους, έδωσαν τα χέρια και δόξασαν την Ελλάδα. Συνεργάστηκαν σ’ ένα πρωτοφανές όσο και γενναίο εγχείρημα, την ανατίναξη της γέφυράς του, γεγονός που επηρέασε σε μεγάλο βαθμό υπέρ των συμμάχων, την εξέλιξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και τη συντριβή του «ΑΞΟΝΑ»!
Θυμηθείτε τους αλλά και μιμηθείτε τους, πριν να είναι πολύ αργά!
Εμείς, ταπεινοί υπηρέτες της παλιάς δημοσιογραφίας, …είπαμε, ελαλήσαμε, και αμαρτίαν ουκ έχομεν…!!!
Ακολουθήστε το tameteora.gr στο Google News!
