Του ΧΡΗΣΤΟΥ ΓΚΕΡΕΚΟΥ
Βιώνουμε σίγουρα μία από τις δυσκολότερες, μετά την επάρατη «Κατοχή» του 1940-44, περίοδο της νεότερης ιστορίας μας. Πολλά τα προβλήματα του ελληνικού λαού, ένα εκατομμύριο και πλέον του οποίου βρίσκεται κάτω από το όριο της φτώχειας.
Έντονη η δυσαρέσκεια και η απογοήτευση όλων των Ελλήνων, ανεξάρτητα από την πολιτική τοποθέτηση του καθενός, που εκδηλώνεται με ογκώδεις συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας, λόγω της εμφανούς αδυναμίας της πολιτικής του ηγεσίας, στο σύνολό της, ν’ ανταποκριθεί αποτελεσματικά στη λύση αυτών των προβλημάτων και να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων.
Ο λαός υποφέρει, αγωνιά για τη λύση τους και κυρίως για το μέλλον των παιδιών του και οι πολιτικοί μας ασχολούνται με το ποιος θα φέρει στη επιφάνεια αποδείξεις κακοδιοίκησης ή οικονομικών σκανδάλων για να «στριμώξει» τον πολιτικό του αντίπαλο, θυμίζοντας όσα συνέβησαν όταν εκείνος ήταν στην εξουσία…
Ο ένας «ξεθάβει» από το παρελθόν το σκάνδαλο Κοσκωτά, ο άλλος αντιπαραθέτει το αντίστοιχο της υπόθεσης Καλογρίτσα.
Για «σκοτεινές δυνάμεις» που δημιούργησαν πριν χρόνια το σκάνδαλο με τη SIEMENS μιλάει ο πρώτος, για το κλείσιμο των καναλιών της τηλεόρασης και για σχέδιο επιστροφής στη δραχμή απαντά ο δεύτερος, κι ο χορός των αλληλοκατηγοριών καλά κρατεί, την ώρα που ο λαός θα περίμενε την επίδειξη σοβαρότητας, υπευθυνότητας και ομοψυχίας για την αντιμετώπιση της κρίσης…
Ας αφήσουμε όμως τους πολιτικούς μας στους σκυλοκαυγάδες τους και ας δούμε, χωρίς φόβο και πάθος και χωρίς παρωπίδες, ποιες είναι οι ευθύνες για τα σημερινά μας χάλια και ημών των πολιτών…
Πρώτη και μεγαλύτερη των ευθυνών μας η φοροδιαφυγή, η οποία αποτελεί το «εθνικό μας σπορ» και οργιάζει σε όλους τους χώρους της κοινωνίας μας, στερώντας το Δημόσιο από έσοδα δεκάδων δισεκατομμυρίων κάθε χρόνο.
Δισεκατομμύρια, με τα οποία θα μπορούσε να καλύψει το κράτος όλες τις ανάγκες του ελληνικού λαού, χωρίς να καταφεύγει στην υπογραφή ληστρικών Μνημονίων και να βάζει αφεντάδες στο σβέρκο μας και στη Δημόσια περιουσία, τα ξένα κοράκια.
Με εξαίρεση τους μισθωτούς και τους συνταξιούχους, που και να ήθελαν να κρύψουν τα εισοδήματά τους δεν μπορούν διότι είναι «κουκιά μετρημένα», σε όλους τους άλλους χώρους η φοροδιαφυγή οργιάζει!
Εξαίρεση, που μοιάζει με «ανωμαλία» στην γενικότερη κατάσταση που επικρατεί, αποτελούν όσοι δηλώνουν τα πραγματικά τους εισοδήματα και φορολογούνται γι’ αυτά.
Από πού να ξεκινήσουμε και πού να φτάσουμε «χαλώντας βέβαια καρδιές» όπως συμβαίνει πάντα, όταν λες ή γράφεις πικρές αλήθειες.
Ποτέ δεν καταλάβαμε για παράδειγμα πώς γίνεται άνθρωποι που, όπως οι ίδιοι μας λένε, δεν είχαν στα παιδικά τους χρόνια να φάνε, έγιναν στη συνέχεια μεγιστάνες του πλούτου!
Κάποιος ξεκίνησε με ένα καρότσι και πούλαγε στο δρόμο σουβλάκια, και έφτασε να έχει σήμερα αλυσίδα εστιατορίων.(!)
Άλλος είχε μια ψαρόβαρκα με δίχτυα και παραγάδια, και σήμερα είναι εφοπλιστής! Πώς απόκτησε το πρώτο του δεξαμενόπλοιο; Πουλώντας τους σκορπιούς και τα χταπόδια που έπιανε τα βράδια με το πυροφάνι ή με τον γαύρο που έβγαζε με την τράτα του;
Σκεπτόμενοι τα παραπάνω, δικαιολογημένα δημιουργείται η εντύπωση ότι μερικοί «αυτοδημιούργητοι» δεν μας τα λένε καλά! Με σουβλάκια, ψαριές με παραγάδια και γύρους στις γειτονιές πουλώντας πραμάτειες, δεν γίνονται τα χοντρά λεφτά. Πρέπει να βάλει κάπου το δαχτυλάκι της και η «κομπίνα». Μαζί με τον κόπο πρέπει να δούλεψε και το κόλπο! Περιουσίες ατράνταχτες με μεροδούλι σκέτο, κακά τα ψέματα, δεν γίνονται.
Ας πάμε όμως και σε άλλους χώρους να δούμε τι γίνεται.
-Ποσά εκατομμυρίων, πραγματική πρόκληση για την εποχή μας, διακινούνται στο ποδόσφαιρο. Ποιος ελέγχει «το πόθεν έσχες» αυτών που τα πληρώνουν, αν δηλώνονται τα πραγματικά ποσά των συναλλαγών ή κάποια από αυτά αλλάζουν χέρια κάτω από το τραπέζι και μπαίνουν «μαύρα» σε άλλες τσέπες χωρίς να φορολογούνται, όπως κατήγγειλε πρόσφατα ξένος σύλλογος για συναλλαγή του με δικό μας;
Ποιος ελέγχει αν οι αποδοχές των χρυσοπληρωμένων ποδοσφαιριστών είναι οι δηλούμενες στα χαρτιά, ή αν τις δηλώνουν κουτσουρεμένες για να πληρώνουν οι σύλλογοί τους ψιχία στα ασφαλιστικά μας Ταμεία;
Τι γίνεται στο χώρο του τουρισμού, με τα ενοίκια των σπιτιών που εισπράττονται από τους ξένους που φιλοξενούν, αλλά και δεν δηλώνονται;(!)
-Τι γίνεται με τα ξενοδοχεία που τα διατηρούν σκόπιμα σε χαμηλή κατηγορία οι ιδιοκτήτες τους για να πληρώνουν φόρο ανάλογα με τον αριθμό των διανυκτερεύσεων σε τιμές πολύ χαμηλότερες εκείνων που εισπράττουν στα «πακέτα» που υπογράφονται στο Εξωτερικό και που είναι ανάλογες της κατηγορίας τους;
Στα εστιατόρια και τις ταβέρνες, πόσοι δίνουν πραγματικές αποδείξεις στους τουρίστες μας και πόσοι, επειδή ξέρουν ότι οι ξένοι δεν γνωρίζουν την γλώσσα μας, τους «πασάρουν» ένα …Δελτίο Παραγγελίας, αντί για απόδειξη;
-Πόσες είναι οι επιχειρήσεις κάποιων δικών μας «ατσίδων» που, ενώ δραστηριοποιούνται στην ελληνική αγορά, έχουν την έδρα τους σε κάποιαν άλλη, κατά κανόνα γειτονική χώρα, και μεταβιβάζουν τις εισπράξεις τους ηλεκτρονικά, κατευθείαν από την ταμειακή τους μηχανή εκεί, ώστε να πληρώνουν ΦΠΑ 8-10% αντί του 24% που θα πλήρωναν εδώ, χωρίς να δίνουν ούτε ένα ευρώ στην «μαμά Ελλάς;»
-Πόσοι από τους κατά τα άλλα χρήσιμους και συμπαθείς ελεύθερους επαγγελματίες (υδραυλικούς, ηλεκτρολόγους, ψυκτικούς, κ.λπ.) τους μόνους που δεν αντιμετωπίζουν το βραχνά της ανεργίας κι έχουν σίγουρο πολύ καλό, χρυσό για την εποχή μας μεροκάματο, δίνουν απόδειξη; ΚΑΝΕΝΑΣ!
Γιατί φίλε Γιώργο, Δημήτρη, Θόδωρε; Γιατί να μην πληρώνεις κι εσύ αυτό που σου αναλογεί, όπως πληρώνει και μάλιστα προκαταβολικά με παρακράτηση κάθε μήνα ο πελάτης σου, που είναι χαμηλόμισθος υπάλληλος ή εργάτης με μισθό ή μεροκάματο πείνας ή συνταξιούχος με τη λεηλατημένη του σύνταξη; ΓΙΑΤΙ;
-Ίδια τακτική και από τα περισσότερα «φαγάδικα» που στέλνουν έτοιμα φαγητά ή τρόφιμα στα σπίτια, με τα γνωστά ως «delivery», κρυμμένα σε μαθητικές τσάντες, με ένα σημείωμα που γράφει «Θερμά ευχαριστούμε. Καλή σας όρεξη!» και απόδειξη «γιοκ»…!
Η φοροδιαφυγή στις δόξες της, παντού παρούσα, να στερεί τα δημόσια ταμεία από δισεκατομμύρια και άντε μετά στις τρόικες για δανεικά, ενώ θα μπορούσαμε άνετα, πληρώνοντας ο καθένας μας αυτό που του αναλογεί να νοικοκυρέψουμε τα του οίκου μας.
Αντ’ αυτού, εφαρμόζουμε το «ο κλέψας του κλέψαντος» με τη γνωστή ανεύθυνη δικαιολογία «σιγά που θα σωθεί η χώρα από εμένα…»
Μάλιστα, κύριε φοροφυγά…! Θα σωθεί, όταν εκατομμύρια σαν και σένα πάψουν να σκέπτονται έτσι, επειδή τους βολεύει και πράξουν το προς την πατρίδα και το λαό της χρέος τους.
ΘΑ ΣΩΘΕΙ!
Υ.Γ.: Με την απλή λογική πάντως πρέπει, παρά ταύτα, να είμαστε πλούσια χώρα, αφού όλοι την κλέβουμε από αιώνων και πάντα κάτι μένει για να
κλέψουν και οι επόμενοι…
Ακολουθήστε το tameteora.gr στο Google News!
