O Alex Thomson-Payan έφθασε στην Αγκόλα το 2007, “οπλισμένος” με ένα πτυχίο διοίκησης επιχειρήσεων από το Κολέγιο Babson στη Βοστώνη και 200.000 δολάρια, που είχε συγκεντρώσει από Ελβετούς και Αμερικανούς φίλους του.
Σήμερα, ο 29χρονος Κολομβιανός διοικεί την Τhomson Group International, η οποία έχει μηνιαία έσοδα 2 εκατομμύρια δολάρια από τις πωλήσεις κινητών τηλεφώνων και την παροχή υπηρεσιών σε εταιρείες εκμετάλλευσης πετρελαίου. Μεταξύ των πελατών του συγκαταλέγονται οι ConocoPhllips, Trafigura και FMC.
Εντυπωσιακός, γοητευτικός, κοινωνικός και κυρίως πετυχημένος περισσότερο από ό,τι θα μπορούσε να ονειρευτεί. Φορώντας καπέλο Παναμά, πίνει τα κοκτέιλ του δίπλα στην πισίνα της ενοικιαζόμενης βίλας, όπου διαμένει, μόλις τέσσερα βήματα από την παραλία της Λουάντα. Του αρέσει να διοργανώνει πάρτι και συλλέγει μοτοσυκλέτες. Ολα αυτά σε μία χώρα, όπου ο εμφύλιος πόλεμος έληξε πριν από 12 χρόνια και έχει συμπεριληφθεί στις πιο δύσκολες για τη λειτουργία επιχειρήσεων, σύμφωνα με την Παγκόσμια Τράπεζα.
Οι επιχειρηματίες, όπως ο Thomson-Payan, πληθαίνουν πλέον στην Αγκόλα, η οποία προσελκύει επενδύσεις από κολοσσούς, όπως η Diageo, η General Electric, η Spar Group και η κινεζική TBEA.
“Σε πέντε χρόνια, είχαμε ανάπτυξη πάνω από 1.000% ή 100 έως 200% ανάπτυξη σε ετήσια βάση”, λέει ο ίδιος.
Η Αγκόλα, η οποία αποτελεί τη μεγαλύτερη χώρα-παραγωγό αργού στην Αφρική μετά τη Νιγηρία, ανακατασκεύασε τη σιδηροδρομική γραμμή που τη συνδέει με τη Δημοκρατία του Κονγκό, κόστους 1,9 δισ. δολ.. Από το 2002 έχει δαπανήσει περισσότερα από 109 δισεκατομμύρια δολάρια σε υδροηλεκτρικά φράγματα, αεροδρόμια, οδικά δίκτυα και λιμάνια, σύμφωνα με το ΔΝΤ.
“Η αντίληψη του ρίσκου είναι αποτέλεσμα της φήμης που έχει στα ΜΜΕ η Αγκόλα”, λέει στο o Thomson-Payan σε συνέντευξή του στο Bloomberg από το γραφείο του στην πρωτεύουσα Λουάντα. “Το αποτέλεσμα για όσους έχουν ένα συνέταιρο εδώ είναι τεράστιες ευκαιρίες για επενδύσεις που σε ανταμείβουν με υψηλές αποδόσεις”.
Ο Thomson-Payan είναι ανιψιός του πρώην προέδρου της Κολομβίας, Alfonso Lopez. Ο πατέρας του ήταν διπλωμάτης και επιτυχημένος επιχειρηματίας με συναλλαγές στο εξωτερικό. Με τέτοιο background, θα μπορούσε κανείς να πει ότι ο Alex γεννήθηκε για την επιτυχία. Δεν φθάνει, όμως, μόνο αυτό.
Οταν ήταν 19, ο Τhomson-Payan πήγε στη Σαγκάη, όπου έζησε για ενάμιση έτος. “Τότε άνοιξα μία εταιρεία, την οποία ονόμασα China Source. Ακόμη έχουμε γραφείο με τρία άτομα εκεί”, λέει. Γρήγορα η εταιρεία απέκτησε πελάτες σε όλον τον κόσμο.
“Μία μέρα έλαβα ένα email από έναν τύπο ονόματι Marcelo Claure. Δεν είχα ιδέα ποιος ήταν. Αποδείχθηκε ότι ήταν ένας 35χρονος, στον οποίο ανήκει η αξίας 7,5 δισ. δολ. εταιρεία Brightstar, η μεγαλύτερη εταιρεία διανομής τηλεφώνων στον κόσμο. Αυτός με ρώτησε: “Που βλέπεις τον εαυτό σου σε πέντε ή δέκα χρόνια; Δάγκωσα τη γλώσσα μου και είπα να διοικώ τη δική μου εταιρεία ή τη δική σας! Ημουν 20 ή 21 ετών τότε. Μου έκανε μία προσφορά, που δεν μπορούσα να απορρίψω- να γίνω το δεξί του χέρι. Δούλεψα γι’ αυτόν ως senior μάνατζερ ανάπτυξης επιχειρήσεων και επεκταθήκαμε από 35 χώρες σε 54. Δουλεύαμε τρελές ώρες. Από τις 7 π.μ. μέχρι τις 4 π.μ. Ηταν, όμως, μία φοβερή εμπειρία και μεγάλο σχολείο”, λέει ο Thomson.
O νεαρός Κολομβιανός δεν άργησε να κάνει όνειρα για τη δική του επιχείρηση. Η Αφρική ήταν το μοναδικό μέρος στον κόσμο που η Brightstar δεν είχε κατακτήσει.
“Ηλθα στην Αγκόλα το 2007 όταν ένας φίλος μου, που ζούσε εδώ, μου είπε να το δοκιμάσω. Είχα βαρεθεί να δουλεύω σε πολυεθνικές στην Αμερική. Οταν έφθασα, έμεινα έκπληκτος. Υπήρχαν τόσα πολλά να κάνω”, λέει ο Τhomson-Payan. “Πάντα ήξερα ότι ήθελα να γίνω επιχειρηματίας. Οταν ήμουν 10 ετών, είπα στο μπαμπά μου ότι θα δουλέψω για να αγοράσω το δικό μου αυτοκίνητο. Εως τα 15 είχα αποταμιεύσει αρκετά λεφτά, κάνοντας δουλειές του ποδαριού. Τότε ξεκίνησαν όλα”.
Ο Thomson-Payan αρχικώς δημιούργησε την Electrix Telecommunicacoes, η οποία παρασκεύαζε και πωλούσε κινητά τηλέφωνα. Σε πρώτη φάση προμήθευε 25 καταστήματα, 20 εκ των οποίων στην πρωτεύουσα. Στη συνέχεια, επεκτάθηκε και έγινε ο μεγαλύτερος διανομέας τηλεφώνων στη χώρα, προσφέροντας σε άλλους πωλητές λιανικής μετοχές ως αντάλλαγμα για μερίδιο στις επιχειρήσεις τους.
Σήμερα η Electrix έχει 100 με 120 εργαζομένους, το 95% εξ αυτών προέρχονται από την Αγκόλα. Διαθέτει 25 καταστήματα σε τρεις πόλεις και διανέμει κινητά τηλέφωνα από τα μεγαλύτερα brands, όπως Samsung, LG, Nokia, Motorola, Alcatel, Apple και HTC.
Kάνοντας business στην Αγκόλα
Οταν τελείωσε ο εμφύλιος πόλεμος το 2002, η Λουάντα, μία πόλη έξι εκατομμυρίων κατοίκων, ήταν γεμάτη βομβαρδισμένα κτίρια, ενώ μόλις δύο ή τρία ξενοδοχεία λειτουργούσαν. Σήμερα, μπορεί να καυχηθεί ότι είναι ένα από τα μεγαλύτερα επιχειρηματικά κέντρα της Αφρικής, διαθέτοντας μία σειρά από ακριβά εστιατόρια και ξενοδοχεία,
Οι επενδυτές, βεβαίως, εξακολουθούν να συναντούν προσκόμματα στην εξασφάλιση άδειας εργασίας για ξένους, ενώ το κόστος ζωής την καθιστά στην ακριβότερη πόλη για τους ομογενείς, σύμφωνα με τη Mercer.
Σύμφωνα με την Παγκόσμια Τράπεζα, ο πληθυσμός στην Αγκόλα φθάνει τα 21 εκατομμύρια, ενώ τα Ηνωμένα Εθνη αναφέρουν ότι οι μισοί από αυτούς ζουν με 1,25 δολάρια την ημέρα. Παρ΄΄ολα αυτά, μπορεί να πληρώσεις έως και 85 δολάρια το χάμπουργκερ σε ένα εστιατόριο, σπορ αυτοκίνητα κατακλύζουν τους δρόμους και ο κόλπος είναι γεμάτος γιοτ.
Η οικονομία της χώρας, η τρίτη μεγαλύτερη στην υπο-Σαχάρια Αφρική, αναπτύχθηκε με 6,8% το 2012 στα 114 δισεκατομμύρια, όπως αναφέρουν στοιχεία της Παγκόσμιας Τράπεζας. Για το 2013 αναμένεται ρυθμός ανάπτυξης 5,1%.
“Τα στελέχη βλέπουν μόνο προκλήσεις στην Αγκόλα επειδή η κουλτούρα των επιχειρήσεων είναι δύσκολο να κατανοηθεί χάνουν μία αγορά, που έχει πολλές ανάγκες, τη δυνατότητα να πληρώσει για αρκετά πράγματα και να παράσχει υψηλές αποδόσεις”, λέει η Anna Rosenberg, αναλύτρια για την υποσαχάρια Αφρική στο Frontier Strategy Group στην Ουάσινγκτον.
newmoney.gr
Ακολουθήστε το tameteora.gr στο Google News!
