Το πρωί ζέστη, το απόγευμα βροχούλες, το βράδυ κρύο. Μέχρι τώρα όμως χιόνι δεν είδαμε στην πόλη μας. Παίζει τα παιχνίδια του ο καιρός μέσα στο καταχείμωνο κι εμείς τον ακολουθούμε. Πουκαμισάκι το μεσημέρι (ακόμη το κοντομάνικο δεν το βγάλαμε), πουλοβεράκι το απόγευμα και το βράδυ μπουφάν.
Όλοι λίγο-πολύ ασχολούμαστε με τον καιρό. Όχι πως ετοιμαζόμαστε να γίνουμε μετεωρολόγοι, μιας και οι γνώσεις μας σε ό,τι αφορά στον καιρό είναι περιορισμένες, αλλά αν δεν έχουμε κάτι να πούμε ο καιρός μας βγάζει από τη δύσκολη θέση. Κατά τα άλλα τι ξέρουμε γι’ αυτόν;
Τι είναι το κρύο και πως το καταλαβαίνουμε;
“Το νοιώθουμε στα χέρια μας”.
“Το νοιώθουμε στο σώμα μας”.
“Θέλουμε να φοράμε μπουφάν”.
“Να κουκουλωθούμε με την κουβέρτα μας”.
Μπορούμε να μετρήσουμε το κρύο;
Ναι αμέ, με το θερμόμετρο!
Είναι αυτό που έχει αριθμούς και έναν μικρό σωλήνα με ένα κόκκινο υγρό.
Σαν αυτό που χρησιμοποιούμε όταν αρρωσταίνουμε ένα πράγμα.
Μέχρι εκεί λοιπόν φτάνουν οι γνώσεις μας για τα καιρικά φαινόμενα και για την πρόγνωση του καιρού. Τα πιο «βαθιά νερά» είναι γι’ αυτούς που σπούδασαν το αντικείμενο και είναι πιο ειδικοί να μας ενημερώνουν και να μας προειδοποιούν για τα επικίνδυνα καιρικά φαινόμενα.
Και μετά από αυτή την «ερασιτεχνική» ανάλυση περί καιρού, να θυμηθούμε και να αναφέρουμε ότι μέσα στον Ιανουάριο διανύουμε και τις Αλκυονίδες ημέρες.
Ποιες είναι οι “Αλκυονίδες Μέρες”;
Αλκυονίδες μέρες ονομάζονται οι μέρες εκείνες του Ιανουαρίου, οι οποίες έχουν καλό καιρό και ηλιοφάνεια. Πρόκειται για αρχαία ελληνική ονομασία, που προέρχεται απ’ τον Αριστοτέλη.
Μετεωρολογικά εξηγείται με την εξίσωση των βαρομετρικών πιέσεων μεταξύ της Νοτίου και Βορείου Ευρώπης, ενώ μυθολογικά υπάρχουν πολύ όμορφες ιστορίες για το φαινόμενο αυτό.
Δεν υπάρχουν κάθε χρόνο Αλκυονίδες μέρες, π.χ. το έτος 1947 δεν υπήρξαν καθόλου. Στην Ελλάδα το 2011, έκαναν την έναρξή τους τη δεύτερη εβδομάδα του Ιανουαρίου.
Το πουλί Αλκυόνα
Οι Αλκυονίδες μέρες έχουν πάρει την ονομασία τους από το ψαροπούλι Αλκυόνα, που κλωσά τα αυγά του εκείνες τις ημέρες. Η Αλκυόνα, σύμφωνα με την παράδοση, είναι ένα πουλί που συμβολίζει τη γαλήνη, την προστασία και παύει τη θαλασσοταραχή. Αν και αποδημητικό πουλί, δε φεύγει, αλλά έρχεται το φθινόπωρο, ενώ φεύγει αρχές Μαρτίου. Γεννά τα αυγά του στις σχισμές των βράχων της θάλασσας.
Σύμφωνα με ένα μεσαιωνικό μύθο, το χρώμα της Αλκυόνας στην αρχή ήταν γκρίζο, όταν όμως έγινε ο βιβλικός κατακλυσμός πέταξε ψηλά και το στήθος της έγινε κόκκινο απ’ τον ήλιο, ενώ η ράχη της μπλε απ’ το χρώμα του ουρανού.
Για τη συζυγική πίστη των Αλκυόνων αναφέρεται ότι όταν ο σύζυγος της Αλκυόνας γεράσει και δεν μπορεί να πετάξει πια, τότε η θηλυκιά Αλκυόνα τον παίρνει στους ώμους της και τον μεταφέρει πάντοτε μαζί της, τον ταΐζει και τον περιποιείται ως το θάνατο.
Ο μύθος της Αλκυόνης
Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία, η Αλκυόνη ήταν κόρη του Αιόλου, του θεού των ανέμων. Ζούσε στα ακρογιάλια της θάλασσας με τον άντρα της, τον Κήυκα, και αισθάνονταν τόσο πολύ αγαπημένοι και ευτυχισμένοι, ώστε παρομοίαζαν τους εαυτούς τους με το ζευγάρι των θεών, Δία και Ήρα. Για την ασέβειά τους, όμως, αυτή, ο Δίας οργίστηκε τόσο πολύ που μεταμόρφωσε τον Κήυκα σε όρνιο. Η Αλκυόνη, χωρίς να γνωρίζει τι είχε συμβεί, έτρεχε παντού τρελαμένη για να βρει τον αγαπημένο της σύζυγο. Οι θεοί του Ολύμπου τη λυπήθηκαν και τη μεταμόρφωσαν στο θαλασσοπούλι, την Αλκυόνα, που μοιάζει να ψάχνει στις θάλασσες για να βρει το χαμένο της σύζυγο.
Η δυστυχία, όμως, της Αλκυόνης δε σταμάτησε εδώ. Αντίθετα απ’ τα άλλα πουλιά που γεννούσαν την άνοιξη, μες στην καλοκαιρία, η Αλκυόνα γεννούσε μες στη βαρυχειμωνιά, οπότε τα μανιασμένα κύματα της θάλασσας της άρπαζαν τα αυγά ή τα νεογέννητα πουλάκια, κάνοντάς την να κλαίει σπαραχτικά. Για άλλη μια φορά, οι θεοί του Ολύμπου τη λυπήθηκαν και ο Δίας πρόσταξε για 15 μέρες μες στο Γενάρη να κοπάζουν οι άνεμοι και ο ήλιος να ζεσταίνει τη φύση, ώστε να μπορέσει η Αλκυόνα να κλωσήσει τα αυγά και τα πουλάκια να μπορέσουν να πετάξουν.
Οι Αλκυονίδες Μέρες ως μήνυμα αισιοδοξίας
Η φύση μας δείχνει ότι όλα είναι μια εναλλαγή καταστάσεων: καλών και κακών, κακοκαιρίας (χειμώνας) και καλοκαιρίας (καλοκαίρι), ζωής και θανάτου. Όλα αυτά μας δείχνουν ότι ζούμε σε ένα θαύμα που ονομάζουμε “ζωή”. Οι Αλκυονίδες Μέρες, αν τις δούμε συμβολικά, μεταφέρουν ένα πολύ αισιόδοξο μήνυμα, ότι ακόμα και στη “βαρυχειμωνιά” θα υπάρχουν περιστάσεις που θα μας δίνουν δύναμη και θάρρος, όσο δύσκολα κι αν είναι τα πράγματα, ώστε αισιόδοξοι πια να περιμένουμε την “καλοκαιρία” και τον ερχομό της “άνοιξης”, κυριολεκτικά και μεταφορικά.
Ακολουθήστε το tameteora.gr στο Google News!
