Κάθε Δημοτική Αρχή επαίρεται για το πλήθος των εκτελούμενων έργων στην πόλη της και για τις πρόνοιες που οφείλει να λαμβάνει προς όφελος των κατοίκων της κυρίαρχα μη εξαιρουμένων και των επισκεπτών της. Οι παρεμβάσεις με λιθοστρώσεις, κοπές επικίνδυνων κλαδιών, αναμόρφωση πεζοδρομίων και πλατειών κινούνται προς τη σωστή κατεύθυνση. Φθάνουν όμως αυτά ώστε στο πλαίσιο της συμπερίληψης να αγκαλιάζουν καθένα και κάθε μια?
Καύσωνας τούτες τις ημέρες, και οι επιστήμονες προβλέπουν πολλά και διαρκή επεισόδια. Αν εξαιρέσουμε την υδάτινη μάζα (ωραία) στη Δημαρχείο, αλήθεια τα υπόλοιπα σιντριβάνια γιατί δεν λειτουργούν? Μην πείτε λόγοι ασφαλείας. Μα γι΄αυτό οι μηχανικοί του Δήμου οφείλουν να βρουν λύσεις! Όσο για τα σκιερά δένδρα, αυτά που υπάρχουν ακριβώς? Κάποιοι τα κλαδεύουν ανεξέλεγκτα γιατί τους κρύβουν τις προσόψεις από τα καταστήματά τους. Αν υπάρχει σκιά, δεν θα καθίσει ο επισκέπτης περισσότερο εμπρός από το μαγαζί, να δει, να ψωνίσει? Θέλει σκέψη πολύ. Ναι το πάρκο Σινάνη και η υλοποίησή του είναι σε καλό δρόμο, αλλά εκτός οικιστικού ιστού της πόλης. Μήπως λέγω, μήπως ο χώρος στο κέντρο της πόλης που τόσες διενέξεις προξένησε, να γίνει πάρκο με πολύ πράσινο? Εκτός και αν αφήνεται στην τύχη του, ώστε εν ευθέτω χρόνω να ξανατεθεί το ζήτημα…
Χαρμόσυνη είδηση ζευγαριού. Απόκτησαν δίδυμα. Μένουν πίσω από το Δημαρχείο. Αλήθεια πως η μάνα θα σπρώχνει το καροτσάκι των διδύμων προς την πλατεία Δημουλά, κάνοντας σλάλομ καταμεσής στο δρόμο, αφού τα πεζοδρόμια (ο Θεός να τα κάνει πεζοδρόμια) είναι καταλυμένα από τραπεζοκαθίσματα, ποδήλατα, καφάσια κλπ. Λέγεται ότι παραμονές δημοτικών εκλογών «εξαφανίστηκαν» αλλά μετά μαζί με τις ψήφους, ώ του θαύματος επανήλθαν. Και εκείνα τα έρμα τα παγκάκια, που κάθεσαι και δίπλα σε απόσταση αναπνοής ακούς τον άλλο να ρουφάει την πορτοκαλάδα του. Ο γράφων σε πόλη της Ιταλίας νοίκιασε μοτοσυκλέτα, από γραφείο στο κέντρο της πόλης. Μετά αναγκάστηκε να πάρει ταξί, για να παραλάβει τη μηχανή (το ίδιο συμβαίνει και με τα αυτοκίνητα) , έξω από το ιστορικό κέντρο. Όπως ακριβώς γίνεται στην Καλαμπάκα!
Γνωστός με κινητικά προβλήματα, απόκτησε μετά κόπων και οικονομιών αυτοκινούμενο ηλεκτρικό καροτσάκι. Μένει στην περιοχή του σιδηροδρομικού σταθμού. Προσπαθεί να πάει στο ταχυδρομείο, ή σε ATM (κάποιο έχει και σκαλοπάτι) για τις υποθέσεις του. Είναι αναγκασμένος ως «φυλακισμένος» να αναζητήσει βοήθεια. Η δε πρόσβαση στο Κέντρο Υγείας Καλαμπάκας απαγορευτική. Πέραν των πεζοδρομίων που χάσκουν, κάποιοι παλαιότερα, εξαιρετικά «ευφυείς» κατασκεύασαν πεζοδρόμιο με κροκάλες από την ποταμιά, ώστε να δώσουν χρώμα στην περιοχή! Δεν σκέφθηκαν ποτέ πως το καροτσάκι θα περνά πάνω από τα «πεζοδρόμια» αυτά.
Θα πει κάποιος, ας μείνετε μέσα! Ναι αλλά τα παιδιά του δημοτικού και των γυμνασίων θα ξεκινήσουν τη νέα σχολική χρονιά. Σηματοδότες που δεν λειτουργούν (εκεί στα Γυμνάσια δέκα και χρόνια – ας μην αμφισβητήσει κάποιος τον γράφοντα οι αριθμοί πρωτοκόλλου των εγγράφων υπάρχουν) θέτοντας σε κίνδυνο την ακεραιότητα των παιδιών, σαμαράκια ανάσχεσης της ταχύτητας μπροστά από τα Δημοτικά είναι πολυτέλεια (εκτός του 3ου). Ειδικά στο 4ο Δημοτικό σχολείο, που οι οδηγοί επιταχύνουν προς την έξοδο της πόλης, είναι ζήτημα τύχης. Τελικά πάμε και όπου βγεί? Γιατί η αστυνομία δεν τοποθετεί κάμερα ώστε «κάθε κατεργάρης στη θέση του»?
Αυτά και άλλα πολλά κάνουν μια πόλη βιώσιμη και φιλική στους κατοίκους της, αλλά και στους επισκέπτες της. Περί αισθητικής θα επανέλθουμε.
ΥΓ1. Δεν σκοπεύω να κατέβω υποψήφιος με κανέναν, ούτε τοπικά ούτε κεντρικά. Εξάλλου δεν με είδατε ούτε σε πανηγύρια ούτε σε χειροφιλήματα.
ΥΓ2. Από τότε που έφυγε το Α.Τ. Μετεώρων από την Καλαμπάκα (παγκόσμια πρωτοτυπία στα χωράφια), η Πίνδου μετά τις 11 το βράδυ μετατρέπεται σε πίστα αγώνων. Στα δε φανάρια στη διασταύρωση της ΔΕΗ, η παραβίαση του ερυθρού σηματοδότη είναι σε καθημερινή μεταμεσονύχτια βάση. Εχει κάτι να προτείνει η Δημοτική Αστυνομία ή η καθ’ ύλην αρμόδια τροχαία? Και εδώ τελικά θα είναι ζήτημα τύχης?
Βασίλειος Παππάς – πρώην δ/ντης γυμνασίου











































