Οι πολλές βροχές των τελευταίων μηνών –που θύμισαν παλιές βροχερές εποχές- ήταν ευεργετικές για τις φυσικές πηγές και βρύσες που άρχισαν να ρέουν αρκετό νερό.
Του ΓΙΑΝΝΗ ΨΑΡΡΗ
Μία από αυτές τις βρύσες είναι και η βρύση του ναού Ιωάννου του Προδρόμου (και Χαραλάμπους) της Καλαμπάκας. Το νερό της έχει μια ιερή, θα έλεγα, ιδιαιτερότητα. Βγαίνει, αναβλύζει κυριολεκτικά για αιώνες από το ιερό του ναού Ιωάννου του Προδρόμου και μπορούμε να το πούμε «αγιονέρι».
Κάτω από το δάπεδο του Ιερού υπάρχει τρύπα, κρύπτη, με σκέπασμα από πάνω, για να μην πλημμυρίσει ο ναός. Από εκεί το νερό μεταφέρεται 2-3 μέτρα ανατολικότερα και εξέρχεται με σιδερένιους σωλήνες, που τώρα και οι δυο ρέουν ασταμάτητα. Το πλεονάζον νερό βγαίνει από τρύπα ανάμεσα στους σωλήνες, που γι’ αυτό τον σκοπό κατασκευάστηκε. Από εκεί το νερό πηγαίνει στον οχετό ομβρίων υδάτων ανατολικά του Αγίου Αθανασίου.
Παλαιότερα με το νερό αυτό πότιζαν μερικούς κήπους. Παλιά, όλο τον χρόνο οι γυναίκες έπλεναν εκεί ρούχα και κουβαλούσαν νερό στα σπίτια. Την Άνοιξη έπλεναν τα χειμωνιάτικα, σκεπάσματα και στρωσίδια, κυρίως μάλλινα. Τηρούσαν σειρά κανονική. Βέβαια, κάποιες φορές είχαμε λίγες φωνές και μαλώματα. Όχι, μαλλιοτραβήγματα δεν είχαμε. Είχαν όμως προβλήματα με αστυνομικούς που τις απειλούσαν με την μαυρομύτα (μολύβι), διότι, λέει, απαγορευόταν το πλύσιμο. Τι τραβούσε ο κόσμος!
Μικροί, θυμάμαι, εκεί πλενόμασταν, λερωμένοι, και ξεδιψούσαμε μετά τα παιγνίδια, διότι νερό από το δίκτυο δεν είχαμε στα σπίτια.
Η ιστορική βρύση του Προδρόμου αναφέρεται στο πρακτικό απογραφής (Διάγνωσις) των ορίων, δικαίων και κτημάτων της Επισκοπής Σταγών του Απριλίου του 1163. «… και το όπισθεν του αυτού λοετρού αυλοτόπιον το ον πλησίον της βρύσης της εξερχομένης από του ναού του Τιμίου Προδρόμου (δεν αναφέρεται ο Άγιος Χαράλαμπος) και πλησίον της Αγίας Βαρβάρας και δέντρα συκάμινα (=μουριές) τον αριθμό ογδοήκοντα πέντε». Δηλαδή, η βρύση και οι ναοί είναι παλαιότεροι του 1163! Του 1163, τ’ ακούει κανείς;
Πάνω από τη βρύση υπάρχει γραμμένη σε μαρμάρινη πλάκα Ρωμαϊκή επιγραφή (199-210 μ.Χ.), που αναφέρει και το αρχαίο Αιγίνιον, που είναι η παλιά ονομασία της Καλαμπάκας. Υπάρχουν και άλλα αρχαία ευρήματα, άλλα πεταμένα και ξεχασμένα, άλλα κτισμένα, άλλα κλεμένα…
Πριν ο χώρος ανακαινιστεί με γκρι πλάκες (Πηλίου ή Καρύστου), ειδικά η σκάλα της βρύσης, είχε και μαρμάρινα σκαλιά…
Ασχολούμαστε μόνο με «καινούργια κόλπα», καινούργιες μόδες και ξεχνάμε τα παλιά. Είμαστε νεοτεριστές και όχι παλιατζήδες. Α, ασχολούμαστε και με τα νεότερα Μετέωρα (Μονές) και ξεχνάμε την αρχαιότατη Καλαμπάκα με τα μνημεία της. Αμήν.
ΥΓ.: 1. Οι Καλαμπακιώτες Γιάννης Αλμπάνης (πρώτος), Σπύρος Βλιώρας, ίσως και άλλοι, αναφέρθηκαν και ασχολήθηκαν με αυτόν τον αρχαιολογικό χώρο, έκαναν και προτάσεις. Έγινε κάτι; Φωνές βοώντων εν τη Καλαμπάκα. Με παλιόπετρες θα ασχολούμαστε! Η βρύση τρέχει αιώνια το νερό και θα το τρέχει αιώνια, αν την αφήσουμε. Αφού δεν την αναδεικνύουμε, τουλάχιστον ας μην την καταστρέφουμε!
2. Αναθηματική επιγραφή πάνω από την κρήνη του 199-210 μ.Χ.:
ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑC KAICAPAC ΛΟΥΚΙΟΝ CEΠTIMION
CEOYHPON ΠΕPTINAKA KAI MAPKON
ΑΥΡΗΛΙΟΝ ΑΝΤΩΝΕΙΝΟΝ, ΠΑΡΘΙΚΟΥC,
ΑΡΑΒΙΚΟΥC, ΑΔΙΑΒΗΝΙΚΟΥC ΜΕΓ ΙCTOUS CEBACTOUC
H ΠΟΛΙC ΑΙΓΙΝΙΕΩΝ

















































































