Άγιος Στυλιανός

Ο Άγιος Στυλιανός είναι Μικρασιάτης άγιος που έζησε μεταξύ 4ου και 6ου αιώνα.

Συνεχίζει να μαίνεται ο πόλεμος των ειδωλολατρών κατά των Χριστιανών, αν και πλησιάζει προς το τέλος του πια, γιατί σε λίγο θα κάνει την εμφάνισή του, η ιστορική και αγιασμένη προσωπικότητα, του μεγάλου ισαποστόλου αυτοκράτορα, Αγίου Κωνσταντίνου!

Την περίοδο αυτή σε μια πανέμορφη μικρή πόλη της Παφλαγονίας, το Σ τ έ φ ι, ένα νεαρό χριστιανικό ανδρόγυνο παρακαλεί με δάκρυα και προσευχές τον Θεό να τους χαρίσει ένα παιδί, που να Τον δοξάσει με τη ζωή και τα έργα του.

Και ο Χριστός, που βλέπει και αφουγκράζεται τις ωραίες επιθυμίες των παιδιών του, άκουσε και των ευσεβών αυτών Χριστιανών τις θερμές προσευχές και ικεσίες.

Κυοφόρησε η γυναίκα, με τη χάρη του Θεού, ένα παιδί, το οποίο επρόκειτο να γίνει κατόπιν μεγάλο πνευματικό αστέρι και με τη λάμψη του θα καθοδηγούσε στο φως της αλήθειας πλήθος ανθρώπων, διψασμένων για τη σωτηρία της ψυχής τους.

Β ί ο ς

Οι ωραιότερες στιγμές της ζωής του ήταν εκείνες που, γονατισμένος μπροστά στο άγιο εικονοστάσι, προσευχόταν μαζί με τους ευσεβής γονείς του.

Βλέποντας πως προσευχόντουσαν οι γονείς του, καταλάβαινε πως προσευχόντουσαν οι άγιοι.

Το ζωντανό παράδειγμά τους θα ακολουθήσει και ο ίδιος για να προσελκύσει στην καρδιά του τη χάρη και την ευλογία του Θεού.

Έτσι, μεγαλώνοντας ο μικρός Στυλιανός μέσα σε ένα τέτοιο άγιο περιβάλλον, έμαθε τα δυο βασικά πράγματα, που σαν δυο φτερά αετού, θα τον βοηθούσαν να πετάξει στις ψηλές βουνοκορφές των θείων αρετών.

Το έ ν α ήταν η απόλυτη αγάπη στον Θεό και το ά λ λ ο η αγάπη προς τον συνάνθρωπο.

Από μικρό παιδί έμαθε να εργάζεται και τις δύο αυτές θεϊκές εντολές και να ευαρεστεί έτσι και τον Θεό και τους συνανθρώπους του.

Σαν παιδί δεν του άρεσαν οι κακές συναναστροφές και συνομιλίες, γι’ αυτό και δεν ήθελε ποτέ να βρεθεί εκεί, που θα μπορούσε να κάνει κάποιο λάθος ή να αμαρτήσει.

Φοβόταν την αμαρτία πάρα πολύ, γιατί ένιωθε πως τον χώριζε από τον αγαπημένο του Θεό και Λυτρωτή.

Τα λόγια του ήταν μετρημένα και συνετά.

Η δε συμπεριφορά του ήταν τέτοια, που σου έδινε την αίσθηση μεγάλου και σοφού ανθρώπου.

Το προσωπάκι του ακτινοβολούσε πάντα από ουράνια χαρά και ειρήνη, που χαιρόσουν να το βλέπεις.

Όλοι το αγαπούσαν αυτό το ευλογημένο και τρισχαριτωμένο παιδάκι, το οποίο ζούσε σ’ αυτή τη γη σαν ένα μικρό αγγελάκι.

Ε Φ Η Β Ο Σ

Η καλοσύνη τους προς όλους τους ανθρώπους,
η ευσπλαχνία προς στους πολυπληθείς πάσχοντας και
η θερμή προσευχή τους,
ήταν τρία πράγματα που δεν θα ξεχάσει ποτέ από τους γονείς του, ο μικρός Στυλιανός.

Ιδίως, όμως, η θερμή προσευχή των γονιών του δεν θα φύγει ποτέ μέσα από την σκέψη του.

Οι μήνες περνούσαν και τα παιδικά χρόνια έφευγαν.

Σιγά – σιγά ο Στυλιανός, έμπαινε στα δύσκολα εφηβικά χρόνια!

Ο Στυλιανός μπήκε στην νεανική περίοδο της ζωής του εφοδιασμένος με τα ισχυρά όπλα
της πίστης,
της προσευχής και
της εγκράτειας,

που από πολύ νωρίς του τα δίδαξαν αλλά και φρόντισαν να του τα εμπεδώσουν οι ευσεβείς Χριστιανοί γονείς του.

Έτσι, η δύσκολη αυτή νεανική περίοδος της ζωής των εφήβων ήταν για τον Στυλιανό άλλη μια ευκαιρία για μεγαλύτερους και ωραιότερους αγώνες, που θα τον έφερναν ακόμα πιο κοντά στην κατάκτηση των επιθυμητών ψηλών και ωραίων βουνοκορφών, των θείων αρετών.

Γ Ι Ν Ε Τ Α Ι Μ Ο Ν Α Χ Ο Σ

Μετά το θάνατο των γονιών του, ο Στυλιανός βρέθηκε κληρονόμος μιας σημαντικής κτηματικής περιουσίας, την οποία θέλει να εναποθέσει στα χέρια της Εκκλησίας του, ώστε να διαμοιραστεί με δικαιοσύνη στα χέρια των άπορων και φτωχών χριστιανών.

Απέκτησε, με τα χρόνια, φήμη κυρίως για την θαυματουργή του προσευχή που βοηθούσε πολλές γυναίκες, όταν αυτές δεν τεκνοποιούσαν.

Έτσι ο Άγιος καθιερώθηκε ως προστάτης των νηπίων και θεραπευτής των παιδικών ασθενειών

Την αγάπη του αυτή στα παιδιά την διαπίστωσαν εύκολα και γρήγορα όλοι οι γονείς που ερχόντουσαν στο μικρό και ευλογημένο μοναστηράκι του.

Γι’ αυτό, όταν κάποιο από τα βρέφη ή τα μικρά παιδιά τους ήταν άρρωστο, το έφερναν γρήγορα, χωρίς χρονοτριβή, κατευθείαν στον άγιο μας.

Εκείνος, δεν αρνιόταν ποτέ να δώσει την βοήθειά του.

Πλήθος είναι οι θεραπείες που έκανε στα μικρά παιδάκια, τους μικρούς αγγέλους του, όπως τα αποκαλούσε.

Οι θεραπείες αυτές, αλλά και οι χαρισματικές συμβουλές του, γρήγορα τον έκαναν τόσο γνωστό παντού, ώστε δεν μπορούσε πλέον να μείνει λίγο μόνος και ήσυχος στο κελί του με συντροφιά την αγαπημένη προσευχή του!

Ήταν τόσο μεγάλος ο φόβος του, μήπως πληγώσει άθελά του, έστω και με την ελάχιστη σκέψη εγωισμού, τον πολυαγαπημένο του Σωτήρα, ώστε αποφάσισε να φύγει από το μικρό μοναστηράκι του και να ασκητέψει ως άγνωστος ερημίτης στις άγριες και απάτητες βουνοκορφές του μεγάλου όρους Ό λ γ α σ σ η, που απείχε κάμποσες μέρες δρόμο από το δικό του μοναστήρι.

Για να μη μάθει κανείς τίποτε και τον ακολουθήσει στη νέα του πορεία, αποφάσισε να φύγει κρυφά και μυστικά.

Έφτιαξε γρήγορα σε ένα κοίλωμα ενός βράχου μια πρόχειρη καλύβα από πέτρες και ξερά ξύλα για να προστατεύεται από τις δύσκολες καιρικές συνθήκες και ξεκίνησε αμέσως εκεί με χαρά για μεγάλους ασκητικούς αγώνες.

Νηστεύει τόσο πολύ, ώστε πολλές φορές περνούν και μέρες για να φάει λίγα από τα ελάχιστα χόρτα της γης, που φύτρωναν εκεί τριγύρω.

Νερό πίνει κάθε τρεις μέρες ή μόνο μια φορά την εβδομάδα.

Επιδίδεται σε εξαντλητικές ασκήσεις, νηστείες και αγρυπνίες.

Η ΚΟΙΜΗΣΗ ΤΟΥ

Ήδη ο άγιος μας, ο θαυματουργός όσιος Στυλιανός, έχει φθάσει σε βαθιά γεράματα. Είναι τώρα 99 χρονών.
Πέθανε στην Παφλαγονία, άγνωστο πότε.

Μπορεί να μη μάθαμε ποτέ που ενταφιάστηκε το άγιο σώμα του, όμως, οι θαυματουργικές επεμβάσεις του μεγάλου και θαυματουργού ασκητή, του άγιου Στυλιανού, στα άρρωστα παιδιά και στις άτεκνες μητέρες είναι αμέτρητες μέχρι και σήμερα!

Εικονογραφία

Η ιαματική θαυματουργία του Αγίου πέρασε και στην εικαστική απόδοση του αγίου: σε βυζαντινές και κυρίως μεταβυζαντινές εικόνες παρουσιάζεται ως γέροντας που κρατά με το αριστερό του χέρι σπαργανωμένο βρέφος.