Το Σάββατο (20/1) το απόγευμα, γιόρτασε με μεγαλοπρέπεια ο Μητροπολιτικός Ναός Αγίου Νικολάου στα Τρίκαλα, το υπερφυές θαύμα της Υπεραγίας Θεοτόκου της επονομαζόμενης ΄Παραμυθίας΄, πιστό αντίγραφο της οποίας φυλάσσεται στον εκεί ιερό ναό.
Η ονομασία Παραμυθία, δηλαδή παρηγοριά, δόθηκε σ’ αυτή τη μορφή της Παναγίας όπου η θέασή της γαληνεύει και παρηγορεί την ψυχή. Η Παναγία η Παραμυθία ενεργεί κατά ένα ιδιαίτερο τρόπο θαύματα στις ψυχές των πιστών. Παρηγορεί τους θλιβομένους, παραμυθεί τους ολιγόψυχους, παρακινεί σε μετάνοια, «πληροφορεί» τους ευχόμενους.
Οι εκδηλώσεις άρχισαν με τον πανηγυρικό αρχιερατικό εσπερινό. Ακολούθησε αρτοκλασία και θείο κήρυγμα, χοροστατούντος του Μητροπολίτη Σάμου, Ικαρίας & Φούρνων Κορσέων κ.κ. Ευσεβίου (ήταν ο επίσημος προσκεκλημένος) και συγχοροστατούντων των σεβασμιωτάτων Σταγών & Μετεώρων κ. Θεοκλήτου και Τρίκκης, Γαρδικίου και Πύλης κ. Χρυσοστόμου.
Φλογερό κήρυγμα
Καυστικό ήταν το κήρυγμα του Μητροπολίτη κ. Ευσέβιου (με αφορμή το νομοσχέδιο των ομόφυλων ζευγαριών).
[…] «ζητούν από την Εκκλησία να συμβαδίσει με το πνεύμα του κόσμου της αμαρτίας»
[…] «ζητούν να αποδεχτεί τα αμαρτωλά πάθη, τον υλιστικό τρόπο ζωής και την απο-ϊεροποίηση των πάντων»
[…] «η Εκκλησία είναι μέσα στον κόσμο, αλλά δεν προέρχεται από αυτόν τον κόσμο».
[…] «κεφαλή της Εκκλησίας είναι ο Χριστός και σκοπός υπάρξεως της εκκλησίας, είναι να εκκλησιάζει όλο τον κόσμο, να τον μεταμορφώνει και να τον Χριστοποιεί».
[…] «η Εκκλησία δεν είναι συντηρητική και το μήνυμά της είναι πάντοτε επίκαιρο, γιατί προσφέρει ζωή, ελπίδα, αγάπη και τον ίδιο τον Χριστό που είναι η πηγή του ωραίου, του αληθινού, του αγαθού»
[…] «στην εποχή μας, εμφανίζονται κάποιοι άγευστοι από την ορθόδοξη πνευματική παράδοση και επιτακτικά ζητούν από την εκκλησία να εκσυγχρονιστεί και παράλληλα προσπαθούν να διαλύσουν το θεσμό της οικογένειας»
[…] «η Εκκλησία πορεύεται σύμφωνα με το ιερό ευαγγέλιο, την αγία γραφή, την ιερά παράδοση και τους ιερούς κανόνες».
Το ιστορικό της θαυματουργού Εικόνας
Ανεβαίνοντας τη σκάλα που βρίσκεται στα αριστερά της κεντρικής πύλης του καθολικού της Ιεράς Μεγίστης Μονής Βατοπεδίου υπάρχει παρεκκλήσιο αφιερωμένο στην Παναγία την Παραμυθία.
Μέσα σ’ αυτό μεταφέρθηκε μετά την τέλεση του θαύματος, που θα περιγράψουμε, η θαυματουργή εικόνα της Παναγίας, τοιχογραφία του 14ου αι. που βρισκόταν άλλοτε στη δεξιά άκρη του εξωνάρθηκα.
Παλαιά υπήρχε η συνήθεια, βγαίνοντας οι πατέρες από το Καθολικό, μετά το τέλος της ακολουθίας του Όρθρου, να ασπάζονται την εικόνα της Παναγίας που υπήρχε στον εξωνάρθηκα. Εκεί ο Ηγούμενος έδινε τα κλειδιά της κλεισμένης για τις βραδινές ώρες πύλης της Μονής στον θυρωρό για να ανοίξει.
Κάποια χρονιά, αρχές του 14ου αι., στις 21 Ιανουαρίου, τελείωσε ο Όρθρος. Οι πατέρες αποσύρθηκαν στα κελιά τους για να αναπαυθούν, μέχρι να αρχίσουν τα καθημερινά τους διακονήματα. Τότε θα ανοιγόταν και η πύλη της Μονής. Δεν γνώριζαν ότι έξω από αυτήν παραμόνευαν πειρατές,- τότε ήταν μάστιγα στο Αιγαίο πέλαγος-, που την είχαν περικυκλώσει, έτοιμοι να εισβάλλουν για να καταστρέψουν τα πάντα.
Στον ναό βρισκόταν μόνος ο Ηγούμενος, αφοσιωμένος στην προσευχή του. Πετάχτηκε ξαφνικά ακούοντας μια φωνή, που δεν έμοιαζε με φωνή ανθρώπου. Έντρομος κοίταξε γύρω του. Δεν είδε κανένα. Εξάλλου κανένας δεν ήταν μέσα στο ναό. Και όμως κάποιος μίλησε. Συγκέντρωσε την προσοχή του και γεμάτος φόβο κατάλαβε ότι η φωνή προερχόταν από την εικόνα της Θεομήτορος. Με ευλάβεια τέντωσε το αυτί του για να ακούσει. Άκουσε τότε τη φωνή της Παναγίας να λέει:
«Μην ανοίξετε σήμερα την πύλη της Μονής, αλλά αφού ανεβείτε στα τείχη, να διώξετε τους πειρατές».
Κατάπληκτος ο Ηγούμενος προσήλωσε τα μάτια του στην εικόνα της Θεοτόκου. Αντίκρισε τότε ένα εκπληκτικό θαύμα.
Η μορφή της Παναγίας ήταν ζωντανή. Το βρέφος Ιησούς που κρατούσε στα χέρια της πήρε και αυτό ζωή.
Κίνησε το δεξί του χέρι και έκλεισε το στόμα της αγίας Μητέρας του, στρέφοντας προς αυτήν το φωτεινό πρόσωπό του.
Μια γλυκιά παιδική φωνή ακούστηκε να λέει:
«Μη, Μητέρα μου, μην τους το λες. Άφησε τους να τιμωρηθούν, όπως τους αξίζει, γιατί αμελούν τα μοναχικά τους καθήκοντα».
Τότε η Κυρία Θεοτόκος με μεγάλη μητρική παρρησία προς τον μονογενή Υιόν της, σήκωσε ελαφρά το χέρι, συγκράτησε το χεράκι του, έκλινε λίγο προς τα δεξιά το θείο της πρόσωπο και επανέλαβε πιο έντονα :
«Μην ανοίξετε σήμερα την πύλη της Μονής, αλλά αφού ανεβείτε στα τείχη, να διώξετε τους πειρατές… Και κοιτάξτε να μετανοήσετε, γιατί ο Υιός μου είναι οργισμένος μαζί σας».
Επανέλαβε δε και για τρίτη φορά την προειδοποίηση:
«Σήμερα, μην ανοίξετε την πύλη της Μονής…».
Μετά το διάλογο η Κυρία Θεοτόκος και το Πανάγιο Βρέφος της αποκαταστάθηκαν πάλιν σαν εικόνα.
Ο Ηγούμενος γεμάτος θαυμασμό συγκάλεσε όλους τους Πατέρες, διηγήθηκε σ’ αυτούς τα υπερφυσικά γεγονότα που συνέβησαν και τους επανέλαβε τα λόγια που είχε ακούσει από τα χείλη της Παναγίας και του Θείου Βρέφους προς την Μητέρα του.
Όλοι με κατάπληξη στράφηκαν προς το μέρος της θαυματουργού εικόνας. Και η κατάπληξη τους αυξήθηκε. Η παράσταση της εικόνας είχε μεταμορφωθεί. Η σύνθεση μεταβλήθηκε ολοκληρωτικά και δεν έμοιαζε καθόλου με την παλαιά εικόνα. Διατηρήθηκε η μορφή όπως φαίνεται σήμερα. Η Παναγία να κρατά το χέρι του Χριστού κάτω από το στόμα της και να κλίνει το κεφάλι της δεξιά για να το αποφύγει. Η έκφραση του προσώπου της είναι γεμάτη απέραντη επιείκεια, αγάπη, συμπάθεια και μητρική στοργή. Ο Χριστός παρόλο που παριστάνεται ως βρέφος έχει αυστηρό πρόσωπο ως Κριτής.
Η εικόνα αυτή είναι πράγματι αχειροποίητος, διότι κατασκευάστηκε στη μορφή που είναι σήμερα, όχι από ανθρώπινο χέρι, αλλά από τη Χάρη του Θεού, μετά τη θαυματουργική επέμβαση της Παναγίας μας για τη διάσωση της Μονής. Ονομάστηκε «Παναγία Παραμυθία», δηλαδή Παρηγορήτρια. Και δικαίως· διότι όπως λένε οι προσκυνητές της Μονής, που δεν χορταίνουν να την βλέπουν, η θέα της γλυκιάς έκφρασης του προσώπου της Παναγίας ξεκουράζει, αναπαύει, γαληνεύει και παρηγορεί τη ψυχή του ανθρώπου.
Με το θαύμα αυτό φανερώνεται για άλλη μια φορά η μητρική παρρησία της Θεοτόκου στο να μεσιτεύει για τις αμαρτίες των ανθρώπων «προς τον Υιόν και Θεόν της» και οι σωτήριες πρεσβείες της με τις οποίες απαλλάσσονται από τα δεινά που δίκαια τους αξίζουν για το πλήθος των αμαρτιών τους.
Η εικόνα μεταφέρθηκε στο ιδιαίτερο παρεκκλήσιο της Παραμυθίας. Μπροστά σ’ αυτήν οι μοναχοί διατηρούν ακοίμητο κανδήλι, ψάλλουν καθημερινά Παράκληση και τελείται κάθε Παρασκευή Θεία Λειτουργία. Παλαιότερα υπήρχε η συνήθεια οι κουρές των μοναχών να γίνονται σ’ αυτό το παρεκκλήσιο.
Χρήστος Α. Πίσσας
Ακολουθήστε το tameteora.gr στο Google News!
