Ο δάσκαλος υψώνει ένα ραβδί πάνω από το κεφάλι του μαθητή και του δηλώνει: «εάν μου πεις ότι αυτό το ραβδί είναι πραγματικό θα σε κτυπήσω με αυτό, αν μου πεις ότι δεν είναι πραγματικό θα σε κτυπήσω με αυτό, εάν πάλι δεν μου πεις τίποτε θα σε κτυπήσω με αυτό». Τι πρέπει να κάνει ο μαθητής; Εάν είναι νορμάλ οφείλει να αποσπάσει το ραβδί από τα χέρια του δασκάλου. Αυτή η απλή ιδέα και κάθε άλλη τόσο απλή ιδέα, δεν υπάρχει καν στο φάσμα επιλογών τόσο ενός σχιζοφρενούς όσο και ενός Χριστιανού, που, μαθημένοι πια στο να προσλαμβάνουν τα πράγματα υποσχηματικά «Αντιφατικές Εντολές», μένουν καθηλωμένοι εκεί.
Ο έλεγχος των γεννήσεων θεωρείται κακό από τους ανθρώπους που ανέχονται την αγαμία, γιατί ο έλεγχος είναι μια πρόσφατη παράβαση της φύσης ενώ η αγαμία μια παλιά. Τι είναι φυσικό σε γενικές γραμμές; Είναι εκείνο που ο καθένας έχει συνηθίσει από τα παιδικά του χρόνια. Το να επιβάλλεις σ’ ένα αγόρι ή μια κοπέλα μια ζωή που τους στερεί την ικανοποίηση των πιο δυνατών παρορμήσεων τους είναι σκληρό και επικίνδυνο.
Μόνο οι πληγωμένοι άνθρωποι πληγώνουν τους άλλους. Οι άνθρωποι που είναι πραγματικά υγιείς –όσοι έχουν δηλαδή μια εξαιρετικά καλή εσωτερική ζωή- δεν είναι ικανοί να πληγώσουν τους άλλους, είναι τόσο γεμάτοι με αυτοσεβασμό, θετική σκέψη, έμπνευση, καλή προαίρεση για να βλέπουν πάντοτε στους άλλους ό,τι καλύτερο έχουν μέσα τους και με μια βαθιά λαχτάρα να είναι τέλειοι σε οτιδήποτε κάνουν που πολύ απλά δεν μπορούν να κάνουν κακό σε άλλο ανθρώπινο ον. Η ικανότητα να βλάπτουν έχει χαθεί, απλώς δεν το έχουν μέσα τους.
Μόνο οι άνθρωποι που νιώθουν πληγωμένοι, και μάλιστα σε ένα πολύ βαθύ επίπεδο, βγαίνουν έξω στον κόσμο για να πληγώσουν με τη σειρά τους, τους γύρω τους. Ο φόβος σε σπρώχνει στην κριτική. Η κριτική είναι ο μηχανισμός άμυνας που οι φοβισμένοι άνθρωποι χρησιμοποιούν για να προφυλάξουν τον εαυτό τους από την αλλαγή. Οι εξουσιαστές θέλουν οπαδούς και όχι ελεύθερους πολίτες.
Η θρησκευτικότητα είναι μια ακόμη κοινωνική εκδήλωση όπως η εργασία, οι φιλίες κ.ο.κ. η οποία φέρνει και αυτή πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα. Καθένας πρέπει να φροντίζει μόνος του για τη σωστή δοσολογία στη ζωή του. Κανένας δεν θέλει την αλήθεια αν αυτή δεν τον βολεύει.
Τι αξία έχει η αλήθεια για την υγεία χωρίς φάρμακα, για τους εργαζόμενους στις φαρμακοβιομηχανίες; Η ασύρματη τηλεφωνία γι’ αυτούς που κατασκευάζουν καλώδια κ.λπ. Κατάλαβες πως πάει η κατάσταση; Δεν είναι μόνο οι κακοί κυρίαρχοι που εναντιώνονται στις εξελίξεις αν δεν τους συμφέρει αλλά και οι λογής – λογής υπάλληλοι που κινδυνεύουν να χάσουν ψίχουλα από αυτά που πέφτουν στο τραπέζι.
«Δεν θα επιτρέψω σε άλλους να περπατήσουν μέσα στο μυαλό μου με τα βρώμικα πόδια τους» έλεγε ο Γκάντι. Πάντα κάποιοι ήθελαν να με προσβάλουν για το αναβαθμισμένο επίπεδο σκέψης. Κάποιοι άλλοι για τον αναβαθμισμένο τρόπο ενέργειας. Όσοι λοιπόν προσδοκούν να κάνουν ό,τι καλύτερο μπορούν για να βελτιώσουν τα πράγματα και να τα οδηγήσουν στην καλύτερη δυνατή έκβαση αναπόφευκτα συναντούν στο δρόμο τους εμπόδια.
Ποτέ δεν νοιώσαμε ότι πήραμε λάθος δρόμο κάνοντας πάντα το σωστό. Και εσύ παθιασμένε σκληροτράχηλε οπαδέ που θωρείς το πρόσωπό σου και πλάθεις το Θεό μοχθηρό, παθιασμένο και σκληροτράχηλο είσαι πλέον σε αδιέξοδο. Γιατί δεν μπορείς να τιμάς και να υμνείς όλα τα καλά πράγματα στη ζωή.
Αν κάποτε χάσεις την υγεία σου –και εύχομαι να μην σου συμβεί ποτέ αυτό- τότε τίποτε δεν θα είναι πιο σημαντικό από την προσπάθεια να την κρατήσεις. Και τέλος να θυμάσαι ότι ο φόβος και η ευγνωμοσύνη δεν μπορούν να ζήσουν στο ίδιο δωμάτιο.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΓΚΑΝΟΥΛΗΣ
Ακολουθήστε το tameteora.gr στο Google News!
