Καταστροφές από τη βροχή στο μονοπάτι της “Αγλίστρας”

Του ΓΙΑΝΝΗ ΨΑΡΡΗ

Στις 29 Σεπτεμβρίου 2020 το απόγευμα περπατώντας στον ημιτελή «πεζόδρομο (μονοπάτι) Μετεώρων» πάντα με μάσκα, μου λέει ο φίλος Γ.Π.: «Γιάννη, είδες τι έγινε στο μικρό μονοπάτι από τη συμβολή των οδών Κύπρου και Λιακατά με το μονοπάτι που έρχεται από τον Άγιο Βασίλειο και συνδέονται στην ‘Αγλίστρα’; Σε ένα σημείο το νερό παρέσυρε το χώμα από το μικρό μονοπάτι που περνάει ανάμεσα από τους δυο βράχους και σχημάτισε εκεί μια γούρνα βάθους ενός μέτρου και μήκους άνω των δυο μέτρων. Τρόμαξα να περάσω».
Μη χάνοντας καιρό πήγαμε επιτόπου και τράβηξα μερικές φωτογραφίες με φλας γιατί είχε ήδη σουρουπώσει, αφού πρώτα στερεώσαμε καλά στο βράχο την κοκκινόασπρη ταινία κινδύνου που κάποιοι είχαν τοποθετήσει.
Την επόμενη ξαναπήγα, μέρα αυτή τη φορά, γιατί «της νύχτας τα καμώματα τα βλέπει η μέρα και γελάει». Παρέα είχα τον μονίμως ‘’μασκοφόρο’’ Νίκο Κατοίκο.
Θα πω τι έχει συμβεί, αν και άλλες φορές τα έχω γράψει, αλλά «στων κουφών την πόρτα όσο θέλεις βρόντα». Από μια μεγάλη σχισμή της Αηάς κατεβαίνει νερό όταν βρέχει το οποίο περνάει το περιαστικό δασάκι (πεύκα-πουρνάρια) και φτάνει στο μονοπάτι που έρχεται από τον Άγιο Βασίλειο. Για να προστατευτεί το μονοπάτι από το νερό, τοποθετήθηκε επί Δημαρχίας Βύρωνα Μπουτίνα μια τσιμεντένια σωλήνα που έπαιρνε το νερό και το οδηγούσε σε δυο μεγάλους σωλήνες στο κάτω μέρος της ‘Αγλίστρας’. Κι αυτές είχαν τοποθετηθεί επί Δημαρχίας Μπουτίνα, προς το τέλος της δεύτερης θητείας του.
Με τον καιρό φύτρωσαν συκιές που μαζί με φερτά υλικά και θάμνους άλλαξαν τη ροή του νερού, έτσι τα νερά μπήκαν στο μονοπάτι, το διέσχισαν και έφτασαν στο μικρό μονοπάτι το οποίο σε κάποιο σημείο, ανάμεσα σε βράχους, εξαφάνισαν και έτσι σχηματίστηκε η γούρνα.
Θα αναφέρω ξανά, μήπως και το εμπεδώσουν οι υπεύθυνοι-αρμόδιοι πως οι μεγάλοι σωλήνες ήταν, κάποτε, σκεπασμένες με χαλίκια και από πάνω περνούσε αυτοκίνητο. Με την πάροδο του χρόνου τα χαλίκια παρασύρθηκαν από τα νερά και κάποια περίοδο δεν περνούσε ούτε άνθρωπος με τα πόδια. Ο Σάκης Σινάνης μερίμνησε τότε να πέσει τσιμέντο, πριν πέσει κανένας χριστιανός στο γκρεμό, των δέκα περίπου μέτρων. Να είναι καλά ο άνθρωπος. Πρώτη φορά το γράφω αυτό.
Περιττό να γράψω ότι τα στόμια των σωλήνων έχουν φράξει, έχουν κλείσει. Το ρέμα από κάτω, όπως γράφω σε σχόλιό μου στην εφημερίδα «Τα Μετέωρα», ήταν μεγάλο και ανοιχτό. Τώρα μπαζώθηκε, όπως έγινε δυστυχώς και με άλλα. Το Δημαρχείο Καλαμπάκας είναι κτισμένο πάνω στο ρέμα αυτό, της ‘Αγλίστρας’ και δεν ξέρω με μια δυνατή βροχή αν θα χωρέσει τα νερά ο οχετός ομβρίων ή θα γίνουμε Μουζάκι.
Και τώρα λίγη ιστορία. Ένα χρόνο περίπου Δήμαρχος ήταν ο Μπουτίνας, η παρέμβαση εκεί έγινε στο τέλος της τετραετίας για να συνεχιστεί ο «Πεζόδρομος Μετεώρων», 4 χρόνια ο Πινιάρας, 3,5 χρόνια ο Σακελλαρίου, 5 χρόνια ο Σινάνης, 1 χρόνο ο Αλέκος. Σύνολο 15 χρόνια και «μηδέν εις το πηλίκιον» που έλεγε και ο Γιωργάκης που μας κυβέρνησε κι αυτός. Ίσως να μην το είχαν πάρει στα ζεστά, ίσως και να μην το ήξεραν οι άνθρωποι το θέμα, αν και εγώ τα έχω ξαναγράψει.
Τώρα, αν με τα χρόνια που μέτρησα παραπάνω σας θύμισα τον Τσάκωνα που σε ένα έργο έλεγε: «6 χρόνια στο Δημοτικό, 6 χρόνια στο Γυμνάσιο…» δε φταίω εγώ, φταίει ο… Χατζηπετρής.

Ακολουθήστε το tameteora.gr στο Google News!