Του Αρχιμ. Γεωργίου Στέφα (1931-2017)
Μεταξύ των αιτημάτων προς την Παναγία μας οι πιστοί απευθύνουν και το αναφερόμενο στο θέμα της ειρήνης. Πρόκειται, όπως όλοι ομολογούμε, για ένα πολύτιμο και πολυπόθητο αγαθό, πάντοτε αναγκαίο και επίκαιρο σε όλο τον κόσμο. Με την απώλεια και την έλλειψη της ειρήνης χάνονται αρκετά αγαθά, οπότε η ζωή μας γίνεται άχαρη, κουραστική, ενίοτε και τραγική. Όταν φυγαδεύεται η ειρήνη δεν έχουμε κανένα κέρδος αλλά μόνο αισθητό κενό, φθορά και ζημιά.
Πολλοί ομιλούν για την ειρήνη, πόσοι όμως εργάζονται για την απόκτηση της; Συ-σκέπτονται βέβαια γι’ αυτήν και εύχονται με πολλαπλούς τρόπους να επικρατεί στις ανθρωπινές κοινωνίες. Δυστυχώς όμως δεν βλέπουμε πάντοτε αποτελέσματα. Ισως διότι δεν πράττουμε και δεν τηρούμε τα πρέποντα. Για να υπάρχει η ειρήνη στον εαυτό μας ή στις κοινωνίες μας, χρειάζεται να δημιουργηθεί κατάλληλο έδαφος. Απαιτούνται κάποια συγκεκριμένα στοιχεία, για να επιτευχθεί το ποθητό αποτέλεσμα.
Ο άνθρωπος από τη δημιουργία του ζούσε ειρηνικά, μέχρι που σημειώθηκε η μεγάλη πτώση του, απομακρύνθηκε και αποξενώθηκε από τον θεό. Ο εγωισμός, το άνομο συμφέρον, η αδικία, η εκμετάλλευση, η απληστία και τα παρόμοια, που κυριαρχούν συχνά στη ζωή μας δεν βοηθούν να υπάρχει και να βασιλεύει η ειρήνη. Όσο μας κατευθύνουν αυτά, κανένας δεν μπορεί να βρει τρόπο να καταστεί δυνατή η αποκατάσταση και η εμπέδωση της ειρήνης. Ο άνθρωπος, δυστυχώς, άγεται και φέρεται συνήθως από τις αδυναμίες του και από τον αντίχριστο και υποκινητή της αμαρτίας.
Έτσι, φθάνουμε στο συμπέρασμα ότι μόνο η θεϊκή δύναμη μπορεί να βοηθήσει θετικά και αποτελεσματικά στο θέμα αυτό. Και πράγματι όταν ήλθε το «πλήρωμα του χρόνου» ο Θεός εφάρμοσε σχέδιο αποκαταστάσεων του ανθρώπου και της σωτηρίας του. «Εξαπέστειλε τον Υιόν Αυτού» -τον Θεό Λόγο, το δεύτερο Πρόσωπο της Αγίας Τριάδος- «γενόμενον εκ γυναικός», της Μαρίας, της μόνης αγνής εν γυναιξί, και ενώθηκε η θεϊκή Του φύση με την ανθρώπινη. Εφεξής το θέμα των σχέσεων του ανθρώπου με τον Θεό εξαρτάται από τον τρόπο της πίστεώς του σ’ Εκείνον και τον τρόπο πορείας του στη ζωή.
Ο απόστολος Παύλος δεν έγραψε τυχαία ότι «Ο Χριστός είναι η ειρήνη ημών». Ούτε οι Άγγελοι έψαλλαν άστοχα την ημέρα της Γεννήσεως του Χριστού το «Δόξα εν υψίστοις Θεώ και επί γης ειρήνη». Αλλά και ο Θείος Διδάσκαλος δεν είπε στη διδασκαλία του απερίσκεπτα το «ειρήνην την εμήν δίδωμι υμίν». Αλλά με την ειρήνη Του σχετίζεται και η Μητέρα του, η Παναγία. Φιλοξένησε στα σπλάγχνα της τον Ειρηνοποιό, δέχθηκε τα χαρίσματά Του και έζησε όλα τα χρόνια της παρούσης ζωής με υποδειγματική ειρήνη, την οποία και ενέπνεε σε όλους γύρω της.
Επί πλέον είχε τη δυνατότητα, ως Μητέρα Του, να ζητεί από τον Ειρηνοποιό και Άρχοντα της ειρήνης, να παρέχει το δώρο Του αυτό σε ανθρώπους που δεν το έχουν και το ζητούν με τον πρέποντα τρόπο. Παρά ταύτα, δεν είναι δύσκολο να φυγαδευτεί από τη ζωή μας η ειρήνη. Η απροσεξία μας ή οι προσπάθειες του αντίχριστου και εχθρού της ειρήνης γκρεμίζουν συχνά ό,τι καλά χτίζει ο Παντοδύναμος Θεός. Γι’ αυτό και ο λαός του Θεού στρέφεται προς τη Θεοτόκο και την παρακαλεί να βοηθήσει με τον τρόπο της να έλθει η ειρήνη στη ζωή μας.
Για να μας χορηγηθεί όμως αυτό το αγαθό, χρειάζονται κάποιες προϋποθέσεις. Απαιτείται να βιώνουμε την ταπείνωση, να παρέχουμε τη συγχώρηση στους ενόχους, να μας συνέχει το πνεύμα της υπακοής στο θέλημα του Θεού και να διάγουμε «εν προσευχή», η οποία ηρεμεί τον άνθρωπο. Τότε μπορούμε πιο άνετα να απευθυνόμαστε στην Παναγία, να της ζητάμε κάθε τι που δεν μπορούμε μόνοι μας να αποκτήσουμε και μεταξύ άλλων να της λέμε: «Ειρήνευσαν Κόρη τη γαλήνη, τη του Υιού σου, Πανάμωμε». Όσοι το κάνουν δέχονται τη μεσιτεία Της, τη χάρη Της και χαίρονται περισσότερο τη μεγάλη γιορτή Της.
(Το άρθρο του τότε Πρωτοσυγκέλλου της Ιεράς Μητροπόλεως Σταγών & Μετεώρων δημοσιεύηκε στην εφημερίδα “Τα Μετέωρα” στις 15 Αυγούστου 2008).
Ακολουθήστε το tameteora.gr στο Google News!
