Για άλλη μία φορά γινόμαστε μάρτυρες στο θέατρο του παραλόγου σε σχέση με την τουριστική δραστηριότητα και τις φυσιολατρικές δράσεις που λαμβάνουν χώρα στην ευρύτερη περιοχή. «Κάποιοι» μονίμως παίζουν με τους όρους συνύπαρξης του ιερού με το κοσμικό και επιχειρούν να δημιουργήσουν προβλήματα εκ του μη όντος. Ο λόγος περί της γνωστής πλέον στους περισσότερους γνωμοδότησης της αρχαιολογικής υπηρεσίας υπέρ του αποκλεισμού συγκεκριμένων δραστηριοτήτων στην περιοχή των Μετεώρων.
Φαίνεται πως υπάρχουν στην αρχαιολογία δύο φαινομενικά αλληλοσυγκρουόμενες αντιλήψεις για τη λειτουργικότητα των αρχαιολογικών χώρων. Η μία είναι καθαρά μουσειακή, αποκομμένη από τις ανθρώπινες δραστηριότητες και η άλλη ενσωματώνει την παράδοση στις σύγχρονες ανάγκες των ανθρώπων και της κοινωνίας. Π.χ. τα αρχαία θέατρα, δεν είναι μόνον αρχαιολογικοί χώροι προς τέρψιν των οφθαλμών των επισκεπτών, αλλά και χώροι μυσταγωγίας του αρχαίου δράματος, (προφανώς χωρίς τα τακούνια των επισκεπτριών και τις τσίχλες των θεατών). Προφανώς οι χώροι αυτοί θα ήταν λιγότερο προβεβλημένοι μέσα στο σύνολο της πολιτιστικής μας κληρονομιάς, εάν δεν φιλοξενούσαν αξιόλογες σύγχρονες θεατρικές αποδόσεις κλασσικών έργων από έλληνες και ξένους δημιουργούς.
Με ανάλογο τρόπο, οι ήπιες φυσιολατρικές δραστηριότητες στην ευρύτερη περιοχή των Μετεώρων, τις οποίες «κάποιοι» προσπαθούν να αποκλείσουν τεχνηέντως και επιλεκτικά, αναδεικνύουν το φυσικό κάλλος της περιοχής ως παράλληλο πόλο έλξης με τις θρησκευτικές παραδόσεις της Μοναστηριακής (ιερής) Κοινότητας. Πώς είναι δυνατόν να μην προσβάλλεται η ιερότητα του χώρου και το τοπίο από τα κτίσματα που ξεφυτρώνουν ως μανιτάρια δίπλα (ή και πάνω) στους βράχους και να προσβάλλεται από τις ορειβατικές δράσεις σε προκαθορισμένα αναρριχητικά πεδία; Πώς γίνεται να μην προσβάλλεται ο ξεχωριστός αυτός τόπος από την άναρχη και χωρίς κανένα έλεγχο εισβολή των δεκάδων τουριστικών λεωφορείων (όσοι έχουν επισκεφθεί το ιστορικό κέντρο της Ρώμης, της Σιένα ή της Φλωρεντίας θα καταλάβουν!) και να προσβάλλεται από κάποιες δεκάδες πραγματικών φυσιολατρών που θα μαζέψουν και τα μπουκάλια αναψυκτικών που θα βρουν πεταμένα στο διάβα τους;
Εάν ο στόχος εκείνων που υποκίνησαν το συγκεκριμένο ζήτημα είναι πράγματι το να αναδειχθούν όσα όντως «προσβάλλουν» το χώρο, τότε οφείλουν να ψάξουν σε άλλο πλαίσιο, με άλλο περιεχόμενο και άλλους αποδέκτες. Σίγουρα, αυτό που «προσβάλλει» ΔΕΝ είναι οι δραστηριότητες ελεύθερου χρόνου που πραγματοποιούνται υπό το φως του ήλιου. Αυτές αποτελούν «προστιθέμενη αξία» στο ήδη αξιόλογο φυσικό τοπίο και στη μνημειακή-θρησκευτική αξία του περιβάλλοντος χώρου. Επομένως, αλλού θα πρέπει να αναζητηθούν οι όποιες υπερβολές πραγματικά «προσβάλλουν» και οι πιθανοί τρόποι διαχείρισής τους…
Είναι γεγονός ότι η Καλαμπάκα δε μπορεί να υπάρξει ως τόπος ενδιαφέροντος χωρίς τα Μετέωρα, και τα Μετέωρα δεν μπορούν να υποστηριχθούν ως Παγκόσμιο Μνημείο Πολιτιστικής Κληρονομιάς χωρίς τους κατοίκους της Καλαμπάκας ούτε χωρίς τους επισκέπτες της περιοχής. Ως Υποψήφια Δημοτική Αρχή, θεωρούμε πως οι ήπιες φυσιολατρικές/αθλητικές δραστηριότητες που εναρμονίζονται και ενσωματώνονται στο χώρο, οφείλουν να είναι καλοδεχούμενες και ως τέτοιες θα πρέπει η αρχαιολογική υπηρεσία να τις υποστηρίξει ή τουλάχιστον να σταματήσει να τις ενοχοποιεί, διότι έτσι στοχοποιεί την ίδια την κοινωνία, την πρόοδο και την ευημερία της.
Ειδάλλως, αν τα κριτήρια που θέτει δεν είναι επαρκώς επιστημονικά, οικολογικά και κοινωνικά, αλλά ορμώνται από άλλες αφετηρίες, τότε οι ανοίκειοι αποκλεισμοί τους οποίους προτείνει θα μας βρουν απέναντι και θα της συστήναμε να ξαναμελετήσει τας γραφάς:
«Τα του Καίσαρος τω Καίσαρι, τα του Θεού τω Θεώ»
Δημιουργική Ριζοσπαστική Κίνηση Πολιτών Δήμου Καλαμπάκας
Ακολουθήστε το tameteora.gr στο Google News!
