Γράφει ο ΧΡΗΣΤΟΣ ΓΚΕΡΕΚΟΣ
Το πέρασμά μας πριν λίγες μέρες έξω από τον χώρο του παλιού Αεροδρομίου του Ελληνικού, στην «παραλιακή» των Αθηνών, που έσφυζε κάποτε από κίνηση, θόρυβο και ζωή, μας παρακίνησε να επανέλθουμε σήμερα σ’ ένα θέμα με το οποίο είχαμε ασχοληθεί και παλαιότερα.
Με την άφρονα και εγκληματική κατά τη γνώμη μας εγκατάλειψη περιουσιακών (μεγάλης αξίας) στοιχείων του Δημοσίου τα οποία, ενώ θεωρούνται και είναι λόγω θέσεως και περιβάλλοντος «φιλέτα», εμφανίζουν εικόνα που προκαλεί θλίψη και οργή!
Το «Ελληνικό», το πάλαι ποτέ βραβευμένο για την άψογη λειτουργία του Αεροδρόμιο της ΤΑΕ και της Ολυμπιακής Αεροπορίας επί Αριστοτέλη Ωνάση, για παράδειγμα, που γνώρισε μεγάλες πιένες υποδεχόμενο εκατομμύρια επιβατών κάθε χρόνο και προσωπικότητες παγκόσμιας αναγνώρισης και ακτινοβολίας, δεν είναι τίποτα περισσότερο σήμερα από έναν τεράστιο χώρο άδειο και νεκρό. Δεν είναι παρά μια απέραντη αλάνα, βουβή στην ερημιά της, ενώ τα πελώρια κτήριά του υψώνουν τα άψυχα, σαν σκιάχτρα κουφάρια τους αντί να αξιοποιηθούν και να δώσουν τη θέση τους σε πανέμορφα μοντέρνα τουριστικά κτίσματα.
Μεγαλόπρεπα μοντέρνα ξενοδοχεία με πισίνες, γήπεδα αθλοπαιδιών, χώρους πρασίνου κ.λπ., που θα μετέτρεπαν τον σημερινό άχαρο και ουσιαστικά άχρηστο χώρο σε μια πανέμορφη τουριστική περιοχή, εφάμιλλη των πιο επώνυμων ξένων υπερπολυτελών λουτροπόλεων, οι οποίες προσελκύουν κάθε χρόνο χιλιάδες τουριστών υψηλών εισοδημάτων.
Πρόταση για επένδυση αυτού του είδους και αυτού του επιπέδου που έγινε πριν 4-5 χρόνια από επενδυτές των αραβικών εμιράτων και η οποία θα διασφάλιζε τη συμμετοχή του Ελληνικού Δημοσίου κατά 51%, σημαντικά έσοδα στο Κράτος από φόρους αλλά και εργασία σε χιλιάδες ανέργους και ασφαλιστικές εισφορές στα Ασφαλιστικά τους Ταμεία, δυστυχώς απορρίφθηκε! Και απορρίφθηκε λόγω αντιδράσεων των κατοίκων της γύρω περιοχής, οι οποίοι αγνόησαν ότι, μια επένδυση σαν κι αυτήν, θα ήταν ωφέλιμη για την περιοχή τους και θα αναβάθμιζε συγχρόνως τις αξίες και των δικών τους περιουσιών.
Παρόμοιο λάθος με ακόμα χειρότερα αποτελέσματα, έχει γίνει (και πάλι δυστυχώς) και με τα Ολυμπιακά κτήρια-μέγαρα που ανεγέρθηκαν για τους Ολυμπιακούς μας Αγώνες του 2004. Και λέμε «χειρότερα», διότι αυτά τα κτίσματα, που κόστισαν «τα μαλλιά της κεφαλής μας» χωρίς και να μάθουμε ποτέ το ακριβές κόστος τους, δεν έχουν απλά αφεθεί στην εγκατάλειψη αλλά και στο έλεος οργανωμένων συμμοριών, οι οποίες, προκειμένου να τα λεηλατήσουν, τα έχουν καταστρέψει ολοσχερώς.
Πόρτες, παράθυρα, είδη υγιεινής, πλακίδια τοίχων και δαπέδων, νιπτήρες, σωληνώσεις, ηλεκτρικές εγκαταστάσεις έχουν ξηλωθεί βάναυσα κι έχουν κλαπεί χωρίς, όλως περιέργως, κανένας από τους γύρω κατοίκους να αντιληφθεί ότι κάτι ύποπτο συμβαίνει και διαπράττεται εκεί δίπλα του, ώστε να το καταγγείλει άμεσα στις Αστυνομικές Αρχές, για να συλληφθούν επί τόπου και «επί το έργον» οι δράστες του πλιάτσικου.
Το περίεργο είναι ότι, μια τέτοιας έκτασης λεηλασία, εκτός του ότι προδίδεται από τον έντονο εργοταξιακό της σαματά (σφυριά, καλέμια, λοστοί, κ.λπ), χρειάζεται για να γίνει και αρκετό χρόνο, όπως επίσης και θορυβώδη μηχανήματα για το ξήλωμα των πάγιων εγκαταστάσεων, αλλά και μεγάλα οχήματα για τη μεταφορά των «λάφυρων». Και όμως… Στη δική μας περίπτωση, κανένας δεν είδε τίποτε, κανένας δεν άκουσε, κανένας δεν κατάλαβε, κανένας δεν μίλησε… Κανένας!
Δισεκατομμύρια εσόδων για το Ελληνικό Κράτος, καθώς και ασφαλιστικών εισφορών έχουν χαθεί τα τελευταία χρόνια όπως και χιλιάδες θέσεων εργασίας από την μη αξιοποίηση του «Ελληνικού» και των Ολυμπιακών Έργων και Ακινήτων.
Και όμως…! Λύση θα μπορούσε να βρεθεί αν αναλάμβανε το θέμα αυτό μια Επιτροπή Εμπειρογνωμόνων, υπό την άμεση εποπτεία του Υπουργείου Οικονομικών η οποία, έχοντας μελετήσει σε βάθος το θέμα, θα ήταν σε θέση να προτείνει τρόπους για την αξιοποίησή τους!
Θα μπορούσαν για παράδειγμα να μεταφερθούν και να στεγαστούν σ’ αυτά κρατικές υπηρεσίες, από εκείνες που ήδη στεγάζονται σε ενοικιαζόμενα ιδιωτικά κτήρια! Περιττά ενοικιοστάσια, για τα οποία το Κράτος, δηλαδή ο ελληνικός λαός, καταβάλλει ετησίως εκατομμύρια, όλα αυτά τα …12 μετά-τους-Ολυμπιακούς-της-Αθήνας χρόνια…!
Θα μπορούσαν ακόμα και να τα ενοικιάσουν σε μεγάλες επιχειρήσεις, Super Markets κ.λπ. για αποθήκες τους ή ακόμη και να τα εκποιήσουν σαν οικόπεδα, με τα έξοδα κατεδάφισης των κτισμάτων τους να βαρύνουν τους αγοραστές των οικοπέδων.
Σήμερα, μια δωδεκαετία μετά την Ολυμπιάδα του 2004, αυτά παραμένουν άχρηστα, αγρίως λεηλατημένα και κανένας δεν ενδιαφέρθηκε ποτέ για την τύχη τους ούτε και δείχνει να συγκινείται για το σημερινό χάλι τους…!
Ας γίνει κάτι επιτέλους για να λήξει αυτή η απαράδεκτη κατάσταση και να μπουν και κάποια χρήματα στον κρατικό «κορβανά» που τόσο τα έχει ανάγκη. Και, όταν λέμε «αξιοποίηση» δεν εννοούμε βέβαια «ξεπούλημα στα τυφλά», αλλά παραχώρησή τους σε σοβαρούς επενδυτές και με όρους που να διασφαλίζουν τα εθνικά συμφέροντα και την προστασία των εργαζομένων στις επιχειρήσεις που θα δημιουργηθούν σ’ αυτά, σύμφωνα με την ελληνική εργατική νομοθεσία.
Αντίστοιχο πρόβλημα (και μάλιστα πολύ δυσκολότερο στη λύση του) έχει και η Εκκλησία της Ελλάδος, η ακίνητη περιουσία της οποίας μπορεί να είναι θεωρητικά μεγάλη, στην πραγματικότητα όμως, πέραν του ότι είναι διάσπαρτη άρα και μη ελεγχόμενη σε όλη τη χώρα, έχει καταπατηθεί στο μεγαλύτερο μέρος της, και υπάρχει επομένως μόνον «στα χαρτιά».
Μοναδικός τρόπος, δύσκολος και χρονοβόρος βέβαια, για να γνωρίζει επιτέλους και η Εκκλησία τι περιλαμβάνει η περιουσία της είναι:
-Επιτόπια έρευνα και Απογραφή του κάθε περιουσιακού στοιχείου που φέρεται στο Κτηματολόγιο ότι της ανήκει, με ακριβείς διαστάσεις και όρια, και κυρίως με την επισήμανση του αν είναι καταπατημένο ή όχι.
-Μετά τη Απογραφή, εκτίμηση τού πόσα και ποια από τα ακίνητα αυτά είναι απαραίτητα για την στέγαση των υπηρεσιών της ή για εκμετάλλευσή τους ως ενοικιαζόμενων.
-Τα υπόλοιπα, που δεν προσφέρουν ούτε αποδίδουν για τους σκοπούς της Εκκλησίας τίποτα όπως έχουν σήμερα να εκποιηθούν και, αφού κρατήσει η Εκκλησία όσα χρειάζεται για την αντιμετώπιση των αναγκών της, να τα διαθέσει για την ανάπτυξη των προγραμμάτων αρωγής προς αναξιοπαθούντες όπως το πράττει ήδη, με όσα μπορεί να διαθέσει λόγω της γενικότερης οικονομικής κρίσης.
Το να έχουμε «φιλέτα» χώρους ή κτίσματα που η κατάντια τους προκαλεί θλίψη, που παραμένουν επί δεκαετίες εγκαταλειμμένα στο έλεος πλιατσικολόγων και δεν προσφέρουν τίποτα, ενώ θα μπορούσαν να προσφέρουν πολλά, αποτελεί, πέραν της άμετρης ανοησίας και εθνικό οικονομικό έγκλημα. Έγκλημα εις βάρος μιας χώρας και ενός λαού που κατάντησε «ζήτουλας» με το χέρι απλωμένο για βοήθεια σε αδίστακτους τοκογλύφους οι οποίοι, πέραν της άγριας τοκογλυφικής εκμετάλλευσης, τον ταπεινώνουν με τις ασφυκτικές τους πιέσεις, τις παράλογες απαιτήσεις τους και τις υποτιμητικές τους κρίσεις.
Έτσι είναι ή έτσι νομίζουμε ότι είναι!
Ακολουθήστε το tameteora.gr στο Google News!
