20ή Μαρτίου: Ημέρα της Διαμεσολάβησης

Η Ημέρα της Διαμεσολάβησης, πέραν της ετήσιας υπενθύμισης και επιβεβαίωσης των ωφελειών του θεσμού για την ελληνική Δικαιοσύνη και Κοινωνία, αποτελεί μία σημαντική αφορμή για όλους τους εμπλεκόμενους φορείς να εντείνουν τις προσπάθειες εμπέδωσης των αρχών της συνεννόησης και της διαπραγμάτευσης, όχι μόνο ως αποτελεσματικό μέσο αποφυγής της αντιδικίας αλλά ως γενικό πρότυπο συμπεριφοράς και στοιχείο του σύγχρονου πολιτισμού και της παιδείας του ελληνικού λαού.

Η λειτουργία του θεσμού της Διαμεσολάβησης ως εναλλακτικής μεθόδου επίλυσης των διαφορών των πολιτών μέσα από τη συζήτηση, την αμοιβαία υποχώρηση και τη σύνθεση των αντικρουόμενων συμφερόντων, σηματοδοτεί μία γενικότερη αλλαγή νοοτροπίας και φιλοσοφίας, που υπερβαίνει τα στενά όρια απονομής της Δικαιοσύνης.

Η Διαμεσολάβηση είναι μια εναλλακτική μέθοδος εξωδικαστικής επίλυσης ιδιωτικών διαφορών, στην οποία τα μέρη, με τη βοήθεια και συνδρομή των Δικηγόρων τους και του Διαμεσολαβητή, ενός τρίτου προς τα μέρη ουδέτερου προσώπου, διαπραγματεύονται προκειμένου να καταλήξουν σε μία βιώσιμη και αμοιβαία ικανοποιητική λύση της διαφοράς, χωρίς την ανάγκη να προσφύγουν σε μία χρονοβόρα και δαπανηρή δικαστική διαμάχη.
Με τη διαδικασία της διαμεσολάβησης μπορούν να επιλυθούν οι διαφορές ιδιωτικού δικαίου με συμφωνία των μερών, αν αυτά έχουν την εξουσία να διαθέτουν το αντικείμενο της διαφοράς.

Διαφορές που μπορούν να υπαχθούν σε διαμεσολάβηση είναι οι αστικές διαφορές και εμπορικές διαφορές, δηλαδή, ενδεικτικά, οι χρηματικές διαφορές με Τραπεζικά Ιδρύματα, ιδιώτες ή επιχειρήσεις, οι οικογενειακές διαφορές, οι διαφορές οροφοκτησίας, οι εργατικές διαφορές, οι διαφορές για αξιώσεις ηθικής βλάβης λόγω προσβολής της προσωπικότητας, οι υποθέσεις αστικής ιατρικής ευθύνης, οι διαφορές μεταξύ οργανισμών συλλογικής διαχείρισης δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας και χρηστών.

Γιατί να επιλέξω τη Διαμεσολάβηση;
Η πείρα, από την πρακτική της Διαμεσολάβησης στην Ελλάδα και το εξωτερικό, παραπέμπει σε διαδικασία με μέσο όρο διάρκειας 8 ώρες, εντός της ίδιας ημέρας. Δεν υπάρχει ρητός χρονικός περιορισμός ή εν γένει πρόβλεψη για την διάρκεια της διαδικασίας.

Ο διαμεσολαβητής είναι τρίτο πρόσωπο σε σχέση με τους διαδίκους και συνεπώς είναι ουδέτερος, αμερόληπτος προς τη διένεξη και τα μέρη.
«Ως διαμεσολαβητής νοείται τρίτο σε σχέση με τους διαδίκους πρόσωπο, από το οποίο ζητείται να αναλάβει διαμεσολάβηση με κατάλληλο αποτελεσματικό και αμερόληπτο τρόπο». Αποκτά την Διαπίστευσή του μέσω ειδικής εκπαίδευσης και εξετάσεων που διενεργούνται από το Υπουργείο Δικαιοσύνης.

Η διαδικασία έχει εμπιστευτικό χαρακτήρα και δεν τηρούνται πρακτικά. Ο διαμεσολαβητής επικοινωνεί και συναντάται με καθένα από τα μέρη. Πληροφορίες που αντλεί ο διαμεσολαβητής κατά τις επαφές αυτές με το ένα μέρος δεν γνωστοποιούνται στο άλλο μέρος χωρίς τη σύμφωνη γνώμη του.

Πριν από την έναρξη της διαδικασίας όλοι οι συμμετέχοντες δεσμεύονται εγγράφως να τηρήσουν το απόρρητο της διαδικασίας.
Συνεπώς, σε κλειστές κοινωνίες όπως είναι η δική μας, αποφεύγουμε την έκθεση των δικαστικών αιθουσών, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τη φήμη μας ως άνθρωπο ή ως εταιρία και σε απόρρητο χώρο για τους τρίτους καταλήγουμε σε μία συμφωνία.

Όταν η διαδικασία καταλήξει σε αμοιβαία αποδεκτή συμφωνία, ο Διαμεσολαβητής την αποτυπώνει εγγράφως -και αφού την υπογράψουν και τα δύο μέρη- το πρακτικό κατατίθεται στο πρωτοδικείο της περιοχής όπου έγινε η Διαμεσολάβηση.

Έτσι, η συμφωνία αυτή μετατρέπεται άμεσα σε Εκτελεστό Τίτλο, έχει δηλαδή την ισχύ Δικαστικής Αποφάσεως. Αυτό αποτελεί ένα από τα βασικότερα πλεονεκτήματα της διαμεσολάβησης σε σχέση με τους άλλους χρονοβόρους και πολυδάπανους τρόπους επίλυσης διαφορών (δικαστήρια, διαιτησία).

Παρατηρούμε λοιπόν ότι σε αντίθεση με μία δικαστική διαμάχη που η διάρκειά της θα είναι συνήθως αρκετά έτη, με τη Διαμεσολάβηση καταλήγουμε στο ίδιο αποτέλεσμα εντός μίας ημέρας. Αυτό συνεπάγεται άμεση λύση της διαφοράς, χωρίς επίπονες και ψυχοφθόρες δικαστικές διαμάχες, δραστική μείωση των εξόδων για τους διαδίκους, απόρρητο της διαφοράς και διατήρηση καλών επαγγελματικών και προσωπικών σχέσεων με τον αντίδικο.