Διαχρονικά ο Φλεβάρης –για λόγους που δεν αφορούν στα δημόσια πράγματα- είναι για μένα ένας πολύ συναισθηματικά φορτισμένος μήνας. Ιδιαίτερα τα τρία τελευταία χρόνια, καθώς αυτή η περίοδος συμπίπτει με την επέτειο του τραγικού δυστυχήματος των Τεμπών, που έχει σημαδέψει την τοπική μας κοινωνία.
Μετά και τη νέα τραγωδία που σημάδεψε την περιοχή μας με το πολύνεκρο εργατικό δυστύχημα σε γνωστή μπισκοτοβιομηχανία των Τρικάλων, τα συναισθήματα, το μυαλό, οι σκέψεις και γενικότερα η διάθεση μας πέφτει ακόμα πιο βαριά. Σκέψεις που εναλλάσσονται με συναισθήματα.
Δύο πολύνεκρα δυστυχήματα, δύο τραγωδίες που θα στοιχειώνουν την περιοχή μας για πάρα πολλά χρόνια και τις οικογένειες των θυμάτων για πάντα.
Διαπιστώνοντας τις πολλές ομοιότητες των δύο περιστατικών μπήκα στον πειρασμό να γράψω κάποιες σκέψεις για τον τρόπο που αντιμετωπίστηκαν και το αποτέλεσμα που έχει παραχθεί σε όλο το χρονικό διάστημα της διερεύνησής τους, παρόλο που η περίπτωση της Τρικαλινής επιχείρησης είναι σε πολύ πρώιμο στάδιο.
Πολλές οι ομοιότητες με στοιχεία που δείχνουν σοβαρές παραλείψεις, ολιγωρία και αδιαφορία. Δημόσιες συζητήσεις για την ασφάλεια – στις μεταφορές από τη μία, στους χώρους εργασίας από την άλλη. Ευθύνες σε ανθρώπινο παράγοντα, άλλα και απουσία ελέγχου από αυτούς που όφειλαν να έχουν την εποπτεία στη λειτουργία και την αδειοδότηση.
Αποδεικνύεται και στις δύο περιπτώσεις ότι:
• Στην περίπτωση των Τεμπών υπήρξαν ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΕΙΣ για την κατάσταση στον σιδηρόδρομο με εξώδικες διαμαρτυρίες των μηχανοδηγών κατά του ΟΣΕ και του Υπουργείου Υποδομών. Άλλωστε, θα μας μείνει αξέχαστη η παροιμιώδεις φράση του Υπουργού από την έδρα του Κοινοβουλίου «… είναι ντροπή και ντρέπομαι που θέτετε θέματα ασφαλείας», κουνώντας το δάκτυλο σε κείνους που λίγες μέρες πριν το δυστύχημα «τόλμησαν» να υποβάλουν ερώτηση προειδοποιώντας για την κατάσταση των σιδηρόδρομων. Ομοίως στην περίπτωση των Τρικάλων – όπως προκύπτει και από την ανακριτική διαδικασία- υπήρξαν ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΕΙΣ για έντονη οσμή αερίου από διαρροή του δικτύου με τα τραγικά αποτελέσματα.
• Με την ίδια λογική που στην περίπτωση των Τεμπών το κράτος ως εργοδότης τοποθετεί τον «ανεπαρκή», και χωρίς να έχει τα απαραίτητα προσόντα, σταθμάρχη να ρυθμίσει την κυκλοφορία, έτσι και στην περίπτωση των Τρικάλων ο εργοδότης καλεί και αναθέτει σε υδραυλικό (ο οποίος του επισημαίνει ότι στερείται πιστοποίησης) να κάνει εργασίες, οι οποίες με τον πλημμελή τρόπο που εκτελέστηκαν οδήγησαν στο δυστύχημα.
• Και τέλος ο κόσμος, όπως στην περίπτωση του Υπουργού Μεταφορών υπάρχουν 24651 ψηφοφόροι, οι οποίοι τον επιβραβεύουν και τον επανεκλέγουν πανηγυρικά ως πρώτο βουλευτή για το Νομό Σερρών, έτσι και στην περίπτωση του Τρικαλινού επιχειρηματία υπάρχουν (δυστυχώς για τους ίδιους) κάποιοι συνάδελφοι των πέντε άτυχων νεκρών εργαζομένων γυναικών που πίστεψαν ότι με τη δήλωση συμπαράστασης, με τη συλλογή υπογραφών και με την παρουσία τους έξω από τα γραφεία του ανακριτή με τους ίδιους να τον επευφημούν και να τον χειροκροτούν δείχνοντας του την συμπαράστασή τους θα μπορούσαν να επηρεάσουν την ανακριτική διαδικασία, στην οποία τελικά αποφασίστηκε η προφυλάκισή του. Μέτρησε περισσότερο η πίεση της κοινωνίας και το λαϊκό αίσθημα που έπρεπε να ικανοποιηθεί.
• Όμοιο και το κατηγορητήριο αρχικά και στις δύο περιπτώσεις. Ανθρωποκτονία από αμέλεια κατά συρροή, παραβίαση κανόνων ασφαλείας κ.λπ. Όμως, από τη στιγμή που αποδεικνύεται ότι υπήρξαν ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΕΙΣ, στο αδίκημα εμπεριέχεται ο ενδεχόμενος δόλος και αναβαθμίζεται σε κακούργημα.
Και εδώ εντοπίζεται η ΕΙΔΟΠΟΙΟΣ ΔΙΑΦΟΡΑ των δύο περιπτώσεων.
Το αδίκημα αναβαθμίστηκε μόνο για τον Τρικαλινό επιχειρηματία, ο οποίος πλήρωσε το γεγονός ότι ανέθεσε τις εργασίες σε μη πιστοποιημένο τεχνίτη και δεν ενήργησε παρ’ ότι είχε ΠΛΗΡΟΦΟΡΗΘΕΙ για την οσμή αερίου από το ανεπαρκές δίκτυο. Έτσι και ο Υπουργός, γνώριζε την ανεπάρκεια του σταθμάρχη (τον βάφτισαν ψηφίζοντας τροπολογία που αφορούσε το όριο ηλικίας), αλλά και μετά τις ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΕΙΣ που αφορούσαν στα κενά ασφαλείας στον σιδηρόδρομο όφειλε να λάβει τα απαραίτητα μέτρα.
Αποδεικνύεται ότι και οι δύο έχουν λάβει όμοιες ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΕΙΣ.
Ο ένας προφυλακίστηκε. Ο άλλος συνεχίζει να μας εκπροσωπεί στο Ελληνικό Κοινοβούλιο πιστός στην εντολή που έλαβε από τον Σερραϊκό λαό.
Και επειδή μιλάμε πλέον για πρόσωπα, θα ξεχωρίσω εντελώς ανθρώπινα κάποιες συμπεριφορές που φανερώνουν από τη μία ευαισθησίες, μεγαλείο ψυχής, ενσυναίσθηση, ανθρωπιά, και από την άλλη κυνικότητα, ξεδιαντροπιά και αλητεία.
Ο Τρικαλινός επιχειρηματίας φανερά συντετριμμένος –σχεδόν παραδεχόμενος τα όποια λάθη και τις παραλείψεις- στάθηκε ιδιαίτερα στο γεγονός ότι ο ίδιος, η οικογένειά του και τα παιδιά του βρίσκονταν στον χώρο της τραγωδίας σε καθημερινή βάση και θα μπορούσαν να ήταν μεταξύ των θυμάτων. (Άραγε, πού είναι ο δόλος;)
Αντίστοιχα, ένας από τους κορυφαίους υπουργούς δήλωσε (εντελώς ξεδιάντροπα) ότι «…ξέραμε την κατάσταση στα τρένα, αλλά, αν το λέγαμε, δεν θα έμπαινε κανένας». (Αυτό κι αν είναι δόλος).
ΠΟΛΛΕΣ ΟΙ ΟΜΟΙΟΤΗΤΕΣ ΜΙΑ Η ΔΙΑΦΟΡΑ:
Ο επιχειρηματίας προφυλακίστηκε, καθώς εκτιμήθηκε ότι ενήργησε με δόλο, ενώ το κράτος συνεχίζει να εκπροσωπείται από τον ίδιο κορυφαίο Υπουργό που καμαρώνει για τα νέα του μαλλιά που προσφάτως του εμφύτευσαν, θέλοντας να ενισχύσει την ωραία του εικόνα, που εκτός από χρήσιμος -ως οφείλει να είναι- πρέπει να είναι και όμορφος.
Με εκτίμηση
Κώστας Θεμ. Τόλης
Αρχ. Μηχανικός
Ακολουθήστε το tameteora.gr στο Google News!
