Ακολουθούν σημεία της ομιλίας του Κώστα Αγοραστού μετά από τον Απολογισμό του Περιφερειάρχη Δημήτρη Κουρέτα:
Ο χρόνος έχει μια ιδιότητα που καμία επικοινωνιακή στρατηγική δεν μπορεί να ακυρώσει. Αποκαλύπτει. Όχι με δηλώσεις. Με γεγονότα. Γιατί όταν η πολιτική αντικαθιστά την πράξη με αφήγημα, η πραγματικότητα αρχίζει να αντιστέκεται. Και η πραγματικότητα, όσο κι αν καθυστερεί, δεν χάνει ποτέ.
Η Θεσσαλία δεν ξεκίνησε χθες. Δεν γεννήθηκε μέσα από παρουσιάσεις και λόγια. Χτίστηκε με σχέδιο, θεσμική μνήμη και σκληρή δουλειά. Άλλοι σχεδίασαν. Άλλοι ωρίμασαν. Άλλοι διεκδίκησαν χρηματοδοτήσεις. Και άλλοι σήμερα απλώς παρουσιάζουν.
Το ΕΣΠΑ δεν προέκυψε τυχαία. Διεκδικήθηκε αύξηση κατά30% 554εκ.€προγραμματίστηκε και υπογράφηκε εγκαίρως 18/11/2022. Το ίδιο και το Αναπτυξιακό Πρόγραμμα της Θεσσαλίας και των Αγράφων.(από την δική μας περιφερειακή αρχή) Έργα με ιστορία, υπογραφή και συνέχεια.
Τα έργα της δική μας περιφερειακής αρχής αφήνουν πίσω τους μέλλον:
Μουσείο Αργούς στο Βόλο
Συρόμενο λιφτ στη Σπηλιά
Σπήλαιο Θεόπετρας
Αρχαίο Θέατρο Φθιωτίδων Θηβών
Αρχαίο Θέατρο Λάρισας
Νέα συνδετήρια πτέρυγα Γενικού Νοσοκομείου Λάρισας
Κάστρο Παπαδιαμάντη – Σκιάθος
Περιφερειακός δρόμος Καρδίτσας (περιοχή ΟΣΕ)
Ηχοπετάσματα κατά μήκος των σιδηροδρομικών γραμμών στη Λάρισα
Κατασκευή και ανάπλαση εισόδου Καρδίτσας (πλευρά Νοσοκομείου)
Σταθμοί μέτρησης αέριας ρύπανσης
Μετεωρολογικοί και σταθμήμετρα
Αρδευτικά έργα
Εναλλακτικός αγωγός ύδρευσης από Λίμνη Πλαστήρα
Αλιευτικό καταφύγιο Πλατανιά
Μονάδα Επεξεργασίας Απορριμμάτων Λάρισας
Κυκλικοί κόμβοι Αλμυρού, Ελασσόνας, Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, Μουζακίου
Έργα οδικής ασφάλειας άξονα Λάρισας–Καρδίτσας
Έργα οδικής ασφάλειας άξονα Λάρισας–Τρικάλων
Ασφαλτοστρώσεις και συντηρήσεις εθνικού και επαρχιακού δικτύου
Ενεργειακές αναβαθμίσεις δημόσιων κτιρίων
Πατητήρι Γέρακα – αντιπλημμυρικά έργα Σκιάθου και άλλα…
Αυτά τα έργα δεν είναι ιδέες της στιγμής. Έχουν ημερομηνίες, αποφάσεις και αριθμούς. Η ιστορία δεν μοντάρεται. Και κανένα αφήγημα ή επικοινωνιακό κόλπο δεν μπορεί να σβήσει την αλήθεια τους. Η Περιφέρεια Θεσσαλίας απέδειξε στην πράξη ότι διαθέτει διαχειριστική, τεχνική και διοικητική επάρκεια. Σε περιόδους capital controls, μνημονίων και έντονης οικονομικής ασφυξίας.
Σε υγειονομική κρίση. Σε περιβαλλοντικές και κοινωνικές πιέσεις. Με έργα ουσίας. Με διεθνείς και ευρωπαϊκές διακρίσεις. Με έναν δημόσιο μηχανισμό που λειτούργησε. Γιατί το Δημόσιο δεν αποτυγχάνει όταν διαθέτει επάρκεια.
Παρακάμπτεται μόνο όταν δεν ελέγχεται. Και εδώ οφείλουμε να σταθούμε σε μια ακόμη επιλογή που δεν είναι τεχνική, αλλά βαθιά πολιτική. Την επιλογή της ιδιωτικοποίησης της λειτουργίας του Δημοσίου, όχι μέσω στρατηγικής συνεργασίας, αλλά μέσω της ίδρυσης ενός παράλληλου μηχανισμού, μιας αναπτυξιακής δομής που υποκαθιστά κρίσιμες αρμοδιότητες της Περιφέρειας.
Μια δομή που δεν προέκυψε από ανάγκη επάρκειας — γιατί η Περιφέρεια διαθέτει αποδεδειγμένη διαχειριστική και τεχνική ικανότητα — αλλά από πολιτική επιλογή ελέγχου.
Όταν η δημοπράτηση, η υλοποίηση, η διαχείριση έργων, προγραμμάτων και ακόμη και εκδηλώσεων μεταφέρονται εκτός του θεσμικού κορμού της Περιφέρειας, τότε δεν μιλάμε για εκσυγχρονισμό. Μιλάμε για απαξίωση του Δημοσίου.
Και όταν αυτός ο εξωτερικός μηχανισμός στελεχώνεται με πρόσωπα στενά συνδεδεμένα με την ηγεσία, όχι μέσω ανοιχτών, διαφανών και αξιοκρατικών διαδικασιών, τότε το ζήτημα παύει να είναι διοικητικό και γίνεται θεσμικό.
Διότι το Δημόσιο δεν παρακάμπτεται επειδή δεν μπορεί. Παρακάμπτεται όταν δεν ελέγχεται. Έτσι δημιουργείται ένα παράλληλο κράτος, όπου η ευθύνη διαχέεται, το κόστος αυξάνεται, οι υπηρεσίες απαξιώνονται και η πολιτική διαχείριση αντικαθιστά την ουσία. Αυτό δεν συνάδει ούτε με τις αρχές της Κεντροαριστεράς, ούτε με την έννοια του δημόσιου συμφέροντος. Γιατί η Κεντροαριστερά δεν ιδιωτικοποιεί τη λειτουργία του Δημοσίου όταν αυτό λειτουργεί. Το ενισχύει. Το βελτιώνει. Το καθιστά διαφανές και υπόλογο.
Και κυρίως: δεν φοβάται τις δημόσιες υπηρεσίες. Τις εμπιστεύεται.
Εσείς έχετε καταγγελία για την μη τήρηση του Υπαλληλικού κώδικα σε θέματα αναπλήρωσης προϊσταμένων, Για την προστασία της εργασιακής ειρήνης αξιοπρέπειας για την αυθαίρετη και παράνομη τοποθέτηση υπαλλήλου σε θέση προϊσταμένου γενικής διεύθυνσης μία απόφαση περιφερειάρχη και καταγγελία και μετακίνηση υπαλλήλων από το σύλλογο των υπαλλήλων της περιφέρειας αλλά και από το σύλλογο υπαλλήλων των περιφερειών Ελλάδος.
Υπάρχουν στιγμές στην πολιτική που η δημαγωγία, η παραπλάνηση και ο λαϊκισμός δεν μένουν στο γνώριμο επίπεδο της υπερβολής. Πηγαίνουν ένα βήμα παραπέρα. Μετατρέπονται σε απροκάλυπτη κοροϊδία.
Όταν σοβαρά ζητήματα δημόσιας υγείας και πρωτογενούς παραγωγής αντιμετωπίζονται με λόγια αντί για πράξεις, τότε το πρόβλημα δεν είναι επικοινωνιακό — είναι ουσιαστικό.
Η διαχείριση της ευλογιάς των αιγοπροβάτων δεν κρίθηκε από δηλώσεις, αλλά από παραλείψεις στα μέτρα βιοασφάλειας.
Εκεί αποκαλύφθηκε η πραγματικότητα: πολλά λόγια, ελάχιστες πράξεις. Σάλιο με το κιλό — πράξεις ούτε δράμι.
Το ίδιο μοτίβο επαναλαμβάνεται και αλλού. Όταν μια συνηθισμένη κακοκαιρία επιχειρείται να παρουσιαστεί ως «ακραίο φαινόμενο», η πραγματικότητα έρχεται πάλι να διαψεύσει το αφήγημα. Δεν ήταν ακραία τα φαινόμενα. Ακραία ήταν η προχειρότητα της κατασκευής.
Και όταν η πραγματικότητα γίνεται άβολη, επιστρατεύεται η πολιτική της ετερότητας. Όχι για να παραχθεί πολιτική. Αλλά για να μετατεθούν ευθύνες. Όχι για αυτοκριτική. Αλλά για στοχοποίηση.
Σε αυτό το πλαίσιο, η δολοφονία χαρακτήρα γίνεται εργαλείο. Το αγαπημένο εργαλείο όσων δεν διαθέτουν επιχειρήματα, έργο ή ηθικό βάρος.
Έτσι εμφανίζεται ο καθεστωτικός πολυλογάς. Αναδημοσιεύει ωραίες σκέψεις, γενικές αρχές και ιδανικά, όχι για να φωτίσει την αλήθεια, αλλά για να ξεφύγει από την πραγματικότητα των πεπραγμένων του. Προσπαθεί να διαχειριστεί την αλήθεια, ώστε να μη χρειαστεί ποτέ να τη συναντήσει.
Το αποτέλεσμα είναι μια παράφωνη συγχορδία παραγόντων και συμβούλων, όπου ο θόρυβος αντικαθιστά την ουσία και η εικόνα επιχειρεί να υποκαταστήσει την ευθύνη.
Και όμως, η πολιτική — αργά ή γρήγορα — επιστρέφει πάντα εκεί όπου δεν μπορεί να κρυφτεί. Στα έργα. Στις αποφάσεις. Στις συνέπειές τους.
Η ευθύνη δεν μεταβιβάζεται με δηλώσεις. Κρίνεται με έργα. Κι εσείς διαλύσετε μεγάλα κρίσιμα έργα τα οποία ήταν στην διαδικασία ολοκλήρωσης.
Η θεσμική αντιπολίτευση δεν φωνάζει. Δεν υβρίζει. Καταγράφει. Τεκμηριώνει. Μιλά όταν η αλήθεια κακοποιείται.
Γιατί η σιωπή απέναντι στην αλήθεια είναι ευθύνη. Αλλά η παραποίησή της είναι επιλογή. Και είναι επιλογή πολιτικά φτηνή και ηθικά θλιβερή.
Η Θεσσαλία δεν χρειάζεται αφηγήματα. Χρειάζεται σχέδιο, συνέπεια και σεβασμό στη θεσμική μνήμη.
Τα μέσα μπορούν να στηρίξουν εικόνες. Όχι την αλήθεια. Η αλήθεια έρχεται πάντα. Και όταν έρθει, δεν χρειάζεται υπερασπιστές. Χρειάζεται μόνο στοιχεία.
Το 1978, ο Τσέχος αντιφρονών Βάτσλαβ Χάβελ, μετέπειτα πρόεδρος, έγραψε ένα δοκίμιο με τίτλο «Η δύναμη των αδύναμων», στο οποίο έθεσε ένα απλό ερώτημα: πώς συντηρούνταν το κομμουνιστικό σύστημα;
Και η απάντησή του ξεκινούσε με έναν μανάβη.
Κάθε πρωί, ο καταστηματάρχης τοποθετεί μια πινακίδα στη βιτρίνα του: «Προλετάριοι όλων των χωρών, ενωθείτε». Δεν το πιστεύει. Κανείς δεν το πιστεύει. Αλλά τοποθετεί την πινακίδα για να αποφύγει προβλήματα, για να δείξει συμμόρφωση, για να «τα έχει καλά». Και επειδή κάθε μανάβης σε κάθε δρόμο κάνει το ίδιο, το σύστημα επιβιώνει — όχι μόνο μέσω της βίας, αλλά μέσω της συμμετοχής των απλών ανθρώπων σε τελετουργίες που ιδιωτικά γνωρίζουν πως είναι ψευδείς.
Ο Χάβελ το ονόμασε αυτό «ζωή μέσα στο ψέμα». Η δύναμη του συστήματος δεν προέρχεται από την αλήθεια του, αλλά από την προθυμία όλων να συμπεριφέρονται σαν να ήταν αληθινό. Και η ευθραυστότητά του πηγάζει από την ίδια ακριβώς πηγή. Όταν έστω και ένας άνθρωπος σταματήσει να συμμετέχει, όταν ο μανάβης κατεβάσει την πινακίδα, η ψευδαίσθηση αρχίζει να ραγίζει.
Φίλοι μου, ήρθε η ώρα οι εταιρείες και τα κράτη να κατεβάσουν τις πινακίδες τους
Πρωθυπουργὸς του Καναδά,Μάρκ Κάρνει
Ακολουθήστε το tameteora.gr στο Google News!
