Του Μητροπολίτου Αυλώνος ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ MR.TH
ΚΥΡΙΑΚΗ ΣΤ΄ ΑΠΟ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ
ΤΟΥ ΤΥΦΛΟΥ
Πράξ. 16, 16-34
«Ἠγαλλιάσατο πανοικί πεπιστευκώς τῷ Θεῷ» (Πράξ. 16, 34).
Ὁ ἀπόστολος Παῦλος μέ τό Σίλα κατά τή δεύτερη περιοδεία του (49-52 μ.Χ.), ἦρθε στήν Ἐλλάδα, ὕστερα ἀπό ἕνα ὅραμα πού εἶδε τή νύχτα στήν Τρωάδα (Πράξ. 16, 8-10). Μέσῳ Σαμοθράκης καί Νεάπολης, σημερινῆς Καβάλας, κατευθύνθηκε στούς Φιλίππους πού ἦταν, τότε, ἡ σπουδαιότερη πόλη τῆς περιοχῆς ἐκείνης τῆς Μακεδονίας.
Στούς Φιλίππους ἔγινε χριστιανή καί βαπτίσθηκε μέ ὅλη τήν οἰκογένειά της ἡ πρώτη εὐρωπαία γυναίκα ἡ Λυδία πού ἦταν προσήλυτη. Ἐκεῖ ὁ Παῦλος καί ὁ Σίλας καί γιά τό κήρυγμα καί γιά τήν θεραπείας μιᾶς δούλης μέ μαντικό ἀκάθαρτο πνεῦμα φυλακίστηκαν. Τό ἀποτέλεσμα αὐτῆς τῆς φυλάκισης ἦταν ἡ βάπτιση τῆς δεύτερης οἰκογένειας πού πίστεψε στό Χριστό, τῆς οἰκογένειας τοῦ δεσμοφύλακα τῶν φυλακῶν τῶν Φιλίππων.
Στούς Φιλίππους ἡ χάρη τοῦ Κυρίου μέσῳ τοῦ Παύλου καί τοῦ Σίλα ἵδρυσε δύο «κατ’ οἶκον ἐκκλησίες» στή νεοϊδρυμένη αὐτή Τοπική Ἐκκλησία. Ὁ Παῦλος καί ὁ Σίλας, σύμφωνα μέ τίς Πράξεις, «μετά τό ὅραμα ψάξαμε γιά πλοῖο ὥστε νά πᾶμε στή Μακεδονία, γιατί ἤμασταν βέβαιοι ὅτι μᾶς εἶχε προσκαλέσει ὁ Κύριος νά τούς φέρουμε τό μήνυμα τοῦ Εὐαγγελίου». (Πράξ. 16, 10)
Στούς Φιλίππους ὁ Παῦλος μέ τό Σίλα ἔμειναν μερικές μέρες. Μιά ἀπό αὐτές τίς μέρες, καθώς πήγαιναν στόν τόπο τῆς προσευχῆς, συνέβη νά συναντήσουν μία δούλη πού εἶχε μαντικό πνεῦμα καί μέ τίς μαντεῖες της ἀπέφερε πολλά κέρδη στούς κυρίους της. Αὐτή ἀκολουθοῦσε τόν Παῦλο καί τό Σίλα καί φώναζε: «Αὐτοί οἱ ἄνθρωποι εἶναι δοῦλοι τοῦ ὕψιστου Θεοῦ, πού σᾶς κηρύττουν τήν ὁδό τῆς σωτηρίας!» Αὐτό τό ἔκανε πολλές μέρες, γι’ αὐτό καί ὁ Παῦλος ἀγανάκτησε καί ἔβγαλε τό ἀκάθαρτο πνεῦμα ἀπό αὐτήν καί θεραπεύτηκε.
Γιατί οἱ «προστάτες» αὐτῆς τῆς δούλης ὁδήγησαν τόν Παῦλο καί τό Σίλα ἐνώπιον τῶν ἀρχόντων τῆς πόλης; Δέν ἔπρεπε νά χαροῦν, γιατί ἡ δούλη τους ἔγινε καλά; Δέ χάρηκαν, βέβαια, γιατί, ὅταν ἔγινε καλά, ἔπαψε νά εἶναι ὑποχείριό τους καί, κυρίως, γιατί χάθηκε καί ἡ ἐλπίδα τοῦ κέρδους πού εἶχαν ἀπό τήν «ἐργασία» της. Τό πᾶν στούς κυρίους της ἦταν τό χρῆμα! Ἀλλά Ἐκεῖνος πού βλέπει ἀπό τόν οὐρανό τήν, ὅποια, ἀδικία στά πλάσματά Του, δίνει καί τήν ἀντίστοιχη παιδαγωγική τιμωρία.
Ἀπό τήν ὅλη αὐτή ὑπόθεση τῆς θεραπείας αὐτῆς τῆς δούλης ὁ Παῦλος καί ὁ Σίλας μπῆκαν στή φυλακή. Ὁ Κύριος, ὅμως, στό ὄνομα τοῦ Ὁποίου θεραπεύτηκε ἡ δούλη, θά τούς ἄφηνε φυλακισμένους; «Γύρω στά μεσάνυχτα… ἔγινε ξαφνικά ἕνας μεγάλος σεισμός, τόσο πού σαλεύτηκαν τά θεμέλια τῆς φυλακῆς καί ἀμέσως ἄνοιξαν ὅλες οἱ πόρτες καί τά δεσμά ὅλων τῶν φυλακισμένων λύθηκαν».
Ὁ Κύριος εἶναι παντοῦ! Τότε, ὁ φύλακας «ξύπνησε• κι ὅταν εἶδε τίς πόρτες τῆς φυλακῆς ἀνοιχτές, ἔβγαλε τό σπαθί του καί ἤθελε νά σκοτωθεῖ, νομίζοντας ὅτι οἱ φυλακισμένοι εἶχαν δραπετεύσει. Τότε ὁ Παῦλος φώναξε δυνατά: “Μή κάνεις κακό στόν ἑαυτό σου, γιατί ὅλοι εἴμαστε ἐδῶ!”. Τότε ρώτησε τόν Παύλο καί τό Σίλα: “Κύριοι, τί πρέπει νά κάνω γιά νά σωθῶ;” Καί αὐτοί τοῦ εἶπαν: “Πίστεψε στόν Κύριο Ἰησοῦ Χριστό, καί θά σωθεῖς καί ἐσύ καί τό σπίτι σου”».
Ἡ σημερινή ἀποστολική περικοπή διαβάζεται τήν Κυριακή τοῦ Τυφλοῦ, ἕκτη Κυριακή ἀπό τό Πάσχα. Τυφλός πνευματικά καί ἡ οἰκογένειά του δέν ἦταν ὁ δεσμοφύλακας; Ὁ Παῦλος τόν φώτισε πνευματικά. Ἔκτοτε καί ἐκεῖνος ὡς μαθητής τοῦ Χριστοῦ, σίγουρα, θά ὁδήγησε καί ἄλλους στήν πίστη, ὥστε καί αὐτοί νά εἶναι εὐτυχεῖς, γιατί ἔγιναν χριστιανοί!
Ακολουθήστε το tameteora.gr στο Google News!
