Γράφει ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΤΣΕΡΓΟΥΛΑΣ
«Σιγά θα ξυπνήσουν οι Έλληνες», ήτανε το βασικό σύνθημα των χιλιάδων διαδηλωτών στην Ισπανία πριν να επιδεινωθεί η κρίση στην πατρίδα μας και όμως η πατρίδα μας υποδουλώθηκε τελικά στους Ευρωπαϊκούς μηχανισμούς δεσμεύοντας όλη τη δημόσια περιουσία μας για (99) ενενήντα εννιά ολόκληρα χρόνια.
Σαν να μην έφτανε αυτή η υποταγή των πολιτικών ηγετών μας, είχαμε και ορισμένους πνευματικούς μας ηγέτες που άνοιξαν τους ασκούς του αιόλου στο Κολυμπάρι της Κρήτης το καλοκαίρι του 2016 και ευθυγραμμίστηκαν κατά κάποιο τρόπο με τον παπισμό και τον οικουμενισμό με συνέπεια τον πανορθόδοξο διχασμό. Για όλα όσα συμβαίνουν τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα και την Ευρώπη η συντακτική επιτροπή του περιοδικού «ΠΑΡΑΚΑΤΑΘΗΚΗ» έγραφε σε παλαιότερο άρθρο με τίτλο «ΕΛΛΑΔΑ ΞΥΠΝΑ!»:
«Άραγε η Ευρώπη είναι πιο άρρωστη ή εμείς;
Η Ευρώπη ως παπισμός και προτεσταντισμοί, είχε και έχει πολύ μικρότερες ευθύνες, σε σχέση με μας, για τον στραβό δρόμο που ακολουθεί.
Ο Πλάτων λέγει ότι η αγαθή φύση διαφθείρεται περισσότερο και πιο εύκολα από την πονηρή. Αυτό, μεταφερμένο στα δικά μας, σημαίνει ότι, όταν ο Έλληνας Ορθόδοξος «ξεφύγει» η παρεκτροπή του είναι πιο κραυγαλέα από όσο του Ευρωπαίου. Ο Ευρωπαίος έχει φραγμό τους θεσμούς, τους οποίους δημιούργησε στο πλαίσιο του ανθρωποκεντρικού πολιτισμού τους. Ο Ρωμιός, ο Έλληνας Ορθόδοξος, όταν πετάξει τα τίμια του θεανθρώπινου πολιτισμού του, δεν έχει πλέον τίποτε που να τον συγκρατεί. Τρέχει σαν αυτοκίνητο χωρίς φρένα στον κατήφορο. Απόδειξη περί αυτού είναι η κατάσταση στην Ελλάδα του σήμερα.
Μας έλεγε αγαπητός αδελφός, γερμανική καταγωγής, για το αίσχος των γυμνών ποδηλατροδρομιών, που καθιέρωσε τα τελευταία χρόνια στην ταλαίπωρη Θεσσαλονίκη ο τουρκολάγνος, εβραιολάγνος και -κατά δήλωσή του- ομοφυλόφιλος δήμαρχος της. Αυτό, λέγει ο φίλος Γερμανός, στη Γερμανία δεν γίνεται. Εκεί υπάρχουν νόμοι. Είναι αυτό, που λέγαμε για τους θεσμούς, που είναι εκεί ζωντανοί, ενώ εδώ δεν λειτουργούν.
Από της ιδρύσεώς του, βέβαια, το νεοελληνικό κρατίδιο -το ψευτορωμαίικο του Πατροκοσμά- ήταν υποκείμενο στις ορέξεις και τους σχεδιασμούς των «προστατών» του «μεγάλων δυνάμεων».
Όπως οι τραγικές υπάρξεις, που πωλούν το σώμα τους, έχουν «προστάτες» έτσι -και χειρότερα- και τα μικρά κράτη, όταν μάλιστα ευρίσκονται σε στρατηγικής σημασίας περιοχή και -ακόμα χειρότερα γι’ αυτά- όταν αποκαλυφθεί ότι έχουν και πλούσιο υπέδαφος, όπως η Ελλάδα.
Μας έλεγε άλλος φίλος παλαιός στην πολιτική, αλλά από τους λίγους που δεν δούλεψαν στα ξένα αφεντικά, ότι είναι αφελής η απορία κάποιων τίμιων ανθρώπων στην Ελλάδα που διερωτώνται: «Μα, πως είναι δυνατόν να κάνουν αυτά που κάνουν (διαφθορά, προδοσίες), αυτοί που μας κυβερνούν;». Η απορία αυτή, μας έλεγε ο φίλος πολιτικός, μοιάζει με την απορία μιας κοπέλας που κατέληξε σε οίκο ανοχής και «απορεί» πως είναι δυνατόν να της ζητούν να κάνει τέτοια πράγματα. Έπρεπε να προσέξουμε πριν μπούμε στον «οίκο ανοχής» της Ευρωπαϊκής Ένωσης, κατέληξε ο φίλος μας.
Τα αφεντικά του «κοινού μας οίκου» (της Ε.Ε.) όχι μόνο σε βάζουν να κάνεις όσα προβλέπει το γραπτό και άγραφο τυπικό του χώρου, αλλά σε εξευτελίζουν κιόλας, διότι «την προδοσία πολλοί ηγάπησαν αλλά τον προδότη ουδείς».
Άθελά του το μυαλό μας πηγαίνει σε συμπεριφορές, που, αν δεν κάνουμε λάθος, δεν είναι και τόσο τιμητικές. Όταν, παραδείγματος χάριν, την ημέρα της γενοκτονίας του δικού σου λαού (19 Μαΐου), εσύ πηγαίνεις στα ξένα να καταθέσεις στεφάνι, υπέρ των θυμάτων του λαού εκείνου, ο οποίος τα παθήματά του τα εξαργυρώνει στο πλαίσιο της «βιομηχανίας του ολοκαυτώματος», αυτό δεν σε τιμά.
Όταν αφήνεις ανήμερα της μεγάλης εορτής της Πεντηκοστής -γενέθλιος ημέρα της Εκκλησίας- τον τόπο και την Εκκλησία σου και πηγαίνεις στην έδρα του «αδελφού» σου, ο οποίος σου έχει κάνει ιστορικά μεγαλύτερο κακό από όσο οι χειρότεροι εχθροί σου, για να συμπροσευχηθείς εκεί «για την ειρήνη» από κοινού με τους «αδελφούς» σου εν τη ετοιμαζομένη πανθρησκεία αυτό δεν σε τιμά.
Οι διαμορφωτές γνώμης μέσω των Μ.Μ.Ε. δηλαδή οι ινστρούχτορες της λεγομένης Νέας Εποχής και της Νέας Τάξης Πραγμάτων, γνωρίζουν πολύ καλά ότι η οικονομική φτώχεια από μόνη της δεν διαλύει την κοινωνία. Η κοινωνία καταρρέει, όταν πάψει να διαπνέεται από νόημα ζωής, που τη βοηθά να σταθεί στα πόδια της. Δηλαδή η κοινωνία καταρρέει από την πνευματική φτώχεια και απαξίωση των πάντων. Γι’ αυτό και οι κατεδαφιστές χτυπούν τις ρίζες του λαού, όπως το είχε πει ήδη από το 1994 ο Χένρυ Κίσσινγκερ.
Κατακημένη Ρωμιοσύνη! Που είναι η λαϊκή μούσα για να κλάψει το κατάντημά σου από την συμπεριφορά αυτών, που τάχθηκαν και σε υπερασπίζονται.
Αλλά έρχεται καιρός! Η μεγάλη μπόρα της οργής του Θεού και του λαού για την προδοσία θα πετάξει όλα αυτά, που μαζεύτηκαν ως όνειδος του τόπου, ο οποίος κάποτε έβγαζε παλληκάρια και αγίους. Θα τα πετάξει, όπως η φουρτούνα ξεβράζει στην ακροθαλασσιά παλιά ξύλα, τενεκέδες και κάθε λογής σαβούρα».
Ακολουθήστε το tameteora.gr στο Google News!
