Του ΧΡΗΣΤΟΥ ΓΚΕΡΕΚΟΥ
Είμαι ο ανώνυμος, ο χωρίς τίτλους και αξιώματα πολίτης τούτης της χώρας, ο διαθέτων τα απαραίτητα για μια υποφερτή ζωή και τίποτα περισσότερο.
Φυσικό είναι επομένως να μ’ ενδιαφέρει η τύχη αυτού του τόπου, όπως ενδιαφέρει και αφορά όλους μας βέβαια, διότι από αυτήν την τύχη εξαρτάται και η δική μας καθώς και των οικογενειών μας. Αυτός είναι και ο λόγος που παρακολουθώ με προσοχή και ξεχωριστό ενδιαφέρον τις εκάστοτε προεκλογικές εξαγγελίες και δηλώσεις όλων των πολιτικών μας από την πρώτη φορά που, ως ενήλικας, άσκησα το εκλογικό μου δικαίωμα.
Είμαι όλος αυτιά, όπως λέει ο λαός, ειδικά όταν μου μιλάνε τη γλώσσα τη δική τους, την γλώσσα της πολιτικής δηλαδή! Μια γλώσσα, την οποία δεν κατέχω ατυχώς, και τούτο διότι, όπως με έχει διδάξει η ίδια η πείρα της ζωής και το άσπρισμα της κόμης μου, δεν είναι ίδια με αυτήν που μιλάμε εμείς οι απλοί άνθρωποι του λαού. Εμείς που, όταν λέμε κάτι, το λέμε, αλλά και το εννοούμε!
Λίγα «ελληνικούλια» πάντως, από εκείνα που μαθαίναμε κάποτε κι εμείς στα σχολεία, τα κατέχω ακόμη. Μερικοί μάλιστα μου έχουν κολλήσει και τη …ρετσινιά ότι είμαι τάχα (!) «σκεπτόμενο άτομο», διότι κάθε τι που ακούω ή διαβάζω δεν το καταπίνω αμάσητο. Το βασανίζω στη σκέψη μου, κι εκεί είναι που τα πράγματα μερικές φορές μπλέκουν…
Ίσως επειδή δεν είμαι και πολύ «ξύπνιος», ενώ αντίθετα, για να λέμε και του στραβού το δίκιο, είμαι λίγο ξεροκέφαλος (λίγο;) και δεν μπορώ να δεχτώ και να χωνέψω εύκολα ό,τι μου σερβίρουν κάθε φορά οι «καθ΄ ύλην αρμόδιοι» χωρίς προηγουμένως να το ψάξω…
Μιλάει για παράδειγμα ο εκπρόσωπος της Κυβέρνησης σε τηλεοπτική εκπομπή και τον ακούω να λέει: «Ξεκινάμε!» κ.λπ. κ.λπ… Κι εγώ με τη σειρά μου σκέφτομαι ότι, αν μου έλεγε αυτό το «ξεκινάμε» ο κ. εκπρόσωπος την επομένη των εκλογών, θα το θεωρούσα λογικό και αναμενόμενο. Να μου το λέει όμως τρία ΟΛΟΚΛΗΡΑ χρόνια μετά την εκλογή τους, όταν εγώ νόμιζα ότι είχαν ΗΔΗ ξεκινήσει να κυβερνάνε από τον Σεπτέμβρη του 2015, σημαίνει ότι κάπου έχουν «κολλήσει» τα πράγματα!… Έτσι δεν είναι;
Μιλάει στέλεχος της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης και, σε κάποιο σημείο, ακούγεται να βροντοφωνάζει: «Επιστρέφουμε στον δρόμο που χάραξε ο ιδρυτής του κόμματός μας!» Μαα… δεν αποτελεί και αυτό ομολογία ότι έχουν ξεστρατίσει από τις αρχές και τα «πιστεύω τους», με τα οποία ξεκίνησαν και του λόγου τους κάποτε; Και, αν ναι, ποιος τους φταίει γι’ αυτό τους άραγε το «ξεστράτισμα»;
Ο λαός ή το ξερό τους το κεφάλι που τους οδήγησε στα έδρανα της αντιπολίτευσης και τώρα ψάχνουν «νέο στίγμα» πολιτικής, για να δικαιολογήσουν τα τραγικά τους λάθη, με τα οποία απογοήτευσαν αυτούς που τους είχαν πιστέψει; Μήπως περίμεναν και «συχαρίκια» για τα όσα έκαναν «και του λόγου τους», τραβώντας ο καθένας τον δρόμο του, σαν σκόρπια διαδήλωση, για να τους τραβήξουν τελικά και οι απογοητευμένοι ψηφοφόροι το χαλί κάτω από τα πόδια τους;
Ας επανέλθουμε όμως στους την εξουσία σήμερον κατέχοντες.
Μας λένε κάποιοι Υπουργοί «πρέπει να δουλέψουμε όλοι μαζί εντατικά, για να επιτύχουμε στους στόχους μας!»
Πολύ σωστό! Μόνο που κι αυτό σημαίνει ότι παραδέχονται πως μέχρι τώρα το είχαν ρίξει στο ραχατλίκι και στο «ες αύριον τα σπουδαία», όταν ο περιούσιος λαός περίμενε να ανασκουμπωθούν και να πέσουν, όπως είχαν υποσχεθεί, με τα μούτρα στη δουλειά από την πρώτη ημέρα!
Μιλάνε όλοι ανεξαιρέτως (και των δύο πλευρών…) ότι είναι υπέρ των «καθαρών λύσεων». Και σκέφτομαι πάλι εγώ, ο αμετανόητα αφελής, τι σημαίνει «καθαρών» λύσεων; Οι μέχρι τώρα λύσεις τι ήταν; Μη καθαρές; Δηλαδή «βρόμικες»;
Λένε: «Ο λαός περιμένει από εμάς να λύσουμε τα προβλήματά του!»… Τώρα το κατάλαβαν; Για ποιον άλλο λόγο νόμισαν ότι τους ψηφίσαμε; Μήπως για να τους καμαρώνουμε στις διάφορες εκδηλώσεις στην πρώτη γραμμή όλο χαμόγελα και χωρίς γραβάτα, για να μας πείσουν ότι είναι παιδιά που λαού;
Θριαμβολογούν ότι βρισκόμαστε στο τέλος των Μνημονίων και της επιτήρησης, την ώρα που ο επί των οικονομικών Υπουργός, με την ειλικρίνεια που τον διακρίνει, ομολογεί ότι βρισκόμαστε βέβαια σε καλό δρόμο, αλλά μας περιμένουν στο άμεσο μέλλον και μεγάλες δυσκολίες! Δυσκολίες για την επίτευξη των προαπαιτούμενων που έχουμε αναλάβει την υποχρέωση έναντι των δανειστών να εκπληρώσουμε εντός τακτών προθεσμιών, σε βάθος δεκαετιών.
Κι όσο για τον τομέα της ανάπτυξης, δέχεται ότι έχουν γίνει πράγματι βήματα προόδου αλλά παραμένουν ΚΑΙ στον τομέα αυτό «αγκάθια», όπως το μέγα πρόβλημα των ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων των φορολογούμενων προς τις εφορίες, το ύψος των οποίων, παρά τις δοθείσες ρυθμίσεις για εξόφλησή τους μέχρι και σε 120 δόσεις, ανέρχεται στο ιλιγγιώδες ποσόν των 102 δισεκατομμυρίων ευρώ!
Με άλλα λόγια, μας λένε ουσιαστικά και ομολογούν ότι αληθεύουν όλα όσα και εμείς, «οι κακοί δημοσιογράφοι», έχουμε καταλάβει και δημοσιοποιούμε!…
Μιας λοιπόν και συμφωνούν μαζί μας γιατί δεν πηγαίνουν, μερικοί έστω, για μόνιμες διακοπές; Να δώσουν τη σκυτάλη σε κάποιους ξεκούραστους που ΙΣΩΣ τα καταφέρουν καλύτερα για το καλό όλων μας;
Και …μη μου πουν ότι «τους αδικώ», διότι η απάντηση είναι μία, μόνη και πολύ απλή.
Εσείς κύριοι λέτε «ξεκινάμε», τρία χρόνια μετά από τότε που νομίζαμε ότι είχατε ήδη ξεκινήσει!… Εσείς είπατε «επιστρέφουμε στον δρόμο που χαράξαμε ως κόμμα», ομολογώντας ότι πήρατε τελικά κάποιον άλλο δρόμο, κάποια ρότα στραβή, που έριξε το καράβι στα βράχια. Εσείς λέτε «πρέπει να δουλέψουμε», ομολογώντας ότι μέχρι τώρα το είχατε ρίξει στην ξάπλα, όπως αποδεικνύουν άλλωστε και τα άδεια έδρανα της Βουλής σε ώρες που συνεδριάζει για να πάρει αποφάσεις για το καλό μας…
Και, για να τα λέτε όλα αυτά εσείς, που αποτελούν καθαρή ομολογία των όσων σας καταμαρτυρούν τα Μ.Μ.Ε., τα οποία θεωρείτε συκοφαντίες και προκαταλήψεις, κάτι ξέρετε… Εγώ, δηλαδή ο λαός, τα είπε; Όχι βέβαια. Συ είπας!
Και πέραν όλων αυτών, καταφέρατε, χωρίς ίχνος ντροπής, αντί να χρησιμοποιήσετε σαν όπλο στήριξής σας την τεράστια λαοθάλασσα του συλλαλητηρίου από Έλληνες από όλη την Ελλάδα και από ομογενείς, που έφθασαν εδώ για να σας ενισχύσουν στον αγώνα για το όνομα της Μακεδονίας μας, να το μετατρέψετε σε θέμα μικροκομματικής εκμετάλλευσης, φτάνοντας στο σημείο να εκτιμήσετε δημόσια, διά στόματος Υπουργού της Κυβέρνησης, ότι οι προσελθόντες δεν ξεπέρασαν τις 140.000! Όσους δηλαδή χωράει ένα μεγάλο γήπεδο ποδοσφαίρου. Αιδώς Αργείοι…
Υ.Γ.
Επιτρέψτε μου φίλοι αναγνώστες να εκφράσω πάντως την προσωπική μου γνώμη και εκτίμηση για τον Υπουργό Οικονομικών κ. Τσακαλώτο, ο οποίος σηκώνει, τούτες τις δύσκολες ώρες, όλο το βάρος και τις ευθύνες για την εξεύρεση λύσεων σε προβλήματα που άλλοι δημιούργησαν στη χώρα μας και κατ’ επέκταση στον λαό της.
Είναι άλλωστε και ο μόνος που έχει το θάρρος και την τόλμη να λέει και μερικές, κατ’ ανάγκην πικρές αλήθειες, για να ξέρουμε πού βρισκόμαστε. Μπράβο Ευκλείδη! Κουράγιο, κι ο Θεός μαζί σου!…
Ακολουθήστε το tameteora.gr στο Google News!
