Στις 6 Ιουλίου 1962 πέθανε από ανακοπή καρδιάς στη Byhalia της Βιρτζίνια, ο Ουίλιαμ Φόκνερ, Αμερικανός συγγραφέας. Η ταφή του έγινε στο κοιμητήριο της Οξφόρδης του Μισισιπή, Πολιτείας την οποία δεν εγκατέλειψε ποτέ στη ζωή του.
Ο Γουίλιαμ Φόκνερ γεννήθηκε -ως William Cuthbert Falkner- στο New Albany κοντά στην Οξφόρδη της Πολιτείας του Μισισιπή το 1897. Παρόλο που ο προπάππος του ήταν συνταγματάρχης και σπουδαία φυσιογνωμία του αμερικανικού Νότου, ο Φόκνερ δεν έγινε δεκτός στο στρατό όταν η Αμερική μπήκε στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Λίγο αργότερα, κατάφερε να καταταγεί στην καναδική και, στη συνέχεια, στη βρετανική βασιλική αεροπορία, και μετά τον πόλεμο φοίτησε για ένα διάστημα στο Πανεπιστήμιο του Μισισιπή.
Εγκατέλειψε τις σπουδές του -ήταν, εξάλλου, μετριότατος φοιτητής- και ασχολήθηκε με δουλειές του ποδαριού, ανάμεσά τους ένα βιβλιοπωλείο στη Νέα Υόρκη και μια μικρή εφημερίδα στη Νέα Ορλεάνη, όπου το 1924 ο φίλος του Φιλ Στόουν φρόντισε να εκδοθεί σε 1.000 αντίτυπα η συλλογή ποιημάτων του «The Marble Faun» («Ο μαρμάρινος φαύνος»).
Στη Νέα Ορλεάνη γνωρίστηκε με έναν κύκλο λογοτεχνών στον οποίο συμμετείχε ο Σέργουντ Άντερσον, που τον ενθάρρυνε να στραφεί στην πεζογραφία, κι έτσι γεννήθηκε το πρώτο του μυθιστόρημα, «Soldiers’ Pay» («Η πληρωμή του στρατιώτη»), που εκδόθηκε από τον εκδοτικό οίκο Boni and Liveright το 1926.
Το 1929 παντρεύτηκε κι έπιασε δουλειά, νυχτερινή βάρδια, στην τροφοδοσία ενός τοπικού ηλεκτρικού σταθμού. Εκείνο το διάστημα, μέσα σε έξι βδομάδες του καλοκαιριού, από τα μεσάνυχτα ως τις τέσσερις το πρωί, γεννήθηκε το «As I Lay Dying» («Καθώς ψυχορραγώ»), που κυκλοφόρησε την αμέσως επόμενη χρονιά (1930). Ακολούθησε το «Sanctuary» («Άδυτο», 1931) και κάποια σενάρια για το Χόλυγουντ.
Αν και αναγνωρισμένος συγγραφέας, ο Φόκνερ πέρασε βασανισμένη ζωή βυθισμένος στον αλκοολισμό και την κατάθλιψη. Στον κόσμο του, παρά την επικέντρωση στον αμερικανικό νότο, η αφήγηση προσλαμβάνει οικουμενική σημασία ως στάση απέναντι στο ανθρώπινο πεπρωμένο και σε προβλήματα όπως οι φυλετικές διακρίσεις. Στα σημαντικότερα έργα του, που συχνά χαρακτηρίζονται από πειραματική γραφή, επηρεασμένη από την ευρωπαϊκή πρωτοπορία, συγκαταλέγονται και τα μυθιστορήματα «Mosquitos» («Κουνούπια»), 1927, «Sartoris» («Σαρτόρις», με αρχικό τίτλο «Flags in the Dust»), 1929, «The Sound and the Fury» («Η βουή και η μανία»), 1929, «Light in August» («Φως τον Αύγουστο»), 1932, «Absalom, Absalom!» («Αβεσσαλώμ, Αβεσσαλώμ!»), 1936, «The Wild Palms» («Άγρια Φοινικόδενδρα»), 1939, «The Hamlet» («Το χωριουδάκι» -πρώτο μέρος της τριλογίας των Snope), 1940, «Requiem for a Nun» («Ρέκβιεμ για μια μοναχή»), 1951, «The Town» («Η πόλη»), 1957 και «The Mansion» («Το Μέγαρο»), 1959 -δεύτερο και τρίτο μέρος της τριλογίας των Snope-, «The Reivers» («Οι κλέφτες»), 1961, καθώς και περισσότερες από 80 συλλογές διηγημάτων.
Το 1949 τιμήθηκε με το Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας, το 1955 με το National Book Award και με το Pulitzer Prize for fiction (για το μυθιστόρημα «A Fable»), το 1962 με το Χρυσό Μετάλλιο Λογοτεχνίας της Αμερικανικής Ακαδημίας Τεχνών και Γραμμάτων και -μετά θάνατον- για δεύτερη φορά με το Pulitzer Prize (για το μυθιστόρημα «The Reivers»).
Το 1957 έγινε δεκτός από το Πανεπιστήμιο της Βιρτζίνια ως συγγραφέας διαμονής (writer-in-residence). Στο ίδιο Πανεπιστήμιο δώρισε το 1961 το προσωπικό του αρχείο για τη δημιουργία του William Faulkner Foundation.
Ακολουθήστε το tameteora.gr στο Google News!
