Αγαπητές Τρικαλινές και Αγαπητοί Τρικαλινοί,
Το τυρί ξανατοποθετήθηκε στη φάκα. Παλιά μου τέχνη κόσκινο! Μηχανήματα Δήμων και Περιφέρειας πήραν φωτιά. Πέφτουν υλικά, χωρίς προγραμματισμό, την τελευταία στιγμή, και ποιος νοιάζεται αν θα πνιγούμε στην πρώτη καταιγίδα. Οργανισμοί Τουρισμού «προτείνονται» στο παρά πέντε. «Όποιος πρόλαβε, την Ανάπτυξη είδε»!
Αυτές οι κινήσεις που επαναλαμβάνονται εδώ και χρόνια κάθε παραμονή εκλογών, τι προσφέρουν στην ποιότητα της καθημερινότητάς μας, πέραν του ότι προσβάλλουν την αξιοπρέπειά μας;
Και εμείς στο κάδρο αυτών των ενεργειών, πού τοποθετούμε τους εαυτούς μας; Στους αφελείς και στους εύπιστους; Ή μήπως ακόμη χειρότερα στα «πρόβατα», όπως άκουσα κάποιον πολιτικό να μας αποκαλεί;
Η φάκα δεν θα είχε «εφευρεθεί», αν αυτοί που σήμερα μας προσβάλλουν τόσο χυδαία με τέτοιες συμπεριφορές είχαν κάνει τα έργα που οι ίδιοι είχαν εξαγγείλει.
Το ΦΕΚ 1484/10-10-2003 «Έγκριση Περιφερειακού Πλαισίου Χωροταξικού Σχεδιασμού και Αειφόρου Ανάπτυξης Περιφέρειας Θεσσαλίας», που το ψήφισαν οι ίδιοι και εμείς το πληρώσαμε, είχε χρονικό ορίζοντα εφαρμογής το 2006 και 2017.
Σύμφωνα με το παραπάνω ΦΕΚ ο Θεσσαλικός κάμπος είναι και πρέπει να παραμείνει μία από τις σημαντικότερες γεωργικές περιοχές της χώρας, στις οποίες υπάρχουν οι προϋποθέσεις άσκησης «αποτελεσματικής γεωργίας». Η διαχείριση αυτού του πόρου αποτελεί προτεραιότητα όχι μόνο περιφερειακής αλλά και εθνικής σημασίας.
Η υποχρέωση της Περιφερειακής Ενότητας Τρικάλων ήταν να θέσει σε κίνηση τον μηχανισμό για να γίνει μία ολοκληρωμένη χωρική ανάπτυξη πρώτα και μετά να οργανώνει ό,τι ανήκει στον χώρο αυτό με διαρκή τρόπο. Για να έρθει η πολυπόθητη «ΑΕΙΦΟΡΟΡΟΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗ».
Άραγε σήμερα είμαστε γνώστες για το: ποια ήταν η κατευθυντήρια γραμμή στον Αγροτικό τομέα του 2006; Ποιες παραγωγικές και κοινωνικές υποδομές έγιναν προς την κατεύθυνση αυτή για το σύνολο της Θεσσαλικής γης;
Πόσες επενδύσεις έγιναν στον Αγροτικό τομέα στην Περιφερειακή ενότητα Τρικάλων και τι ποσοστό κονδυλίων απορροφήθηκε γι’ αυτό το σκοπό; Επιπλέον:
– Τι είδους κατάρτιση έγινε για νέες εκμεταλλεύσεις;
– Ποια συστήματα ποιότητας τροφίμων στηρίχθηκαν, ποιες γεωργικές μέθοδοι παραγωγής προϊόντων διασφαλίστηκαν και αναπτύχθηκαν ;
– Πώς εξασφαλίστηκε η ποιότητα του τελικού προϊόντος για να είναι σαφώς ανώτερη των συνήθων εμπορικών προτύπων, όσον αφορά στη δημόσια υγεία, την υγεία των ζώων ή των φυτών;
– Πόσοι γεωργοί στηρίχθηκαν που συμμετέχουν σε συστήματα για την ποιότητα τροφίμων;
– Ποια γεωργικά προϊόντα ή είδη διατροφής έχουν αναγνωριστεί επίσημα βάσει των κανονισμών και των διατάξεων;
Eπήλθε τελικά η αναμενόμενη «ΑΕΙΦΟΡΟΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗ» με χρονικό ορίζοντα το 2006; Διότι το επόμενο στάδιο της πολιτικής αγροτικής ανάπτυξης 2007-2013 για την Ελλάδα, (συνεπικουρούμενης και από το LEADER), ο Έλληνας παραγωγός θα είχε πλέον τη μέγιστη δυνατότητα να αντιμετωπίσει τον διεθνή ανταγωνισμό, ο οποίος σήμερα είναι και προϋπόθεση για να «επιβιώσει». Δηλαδή, το 2013 θα προχωρούσαμε στη βελτίωση:
– της ανταγωνιστικότητας του τομέα της γεωργίας και της δασοκομίας,
– του περιβάλλοντος και της υπαίθρου,
– της ποιότητας ζωής στις αγροτικές περιοχές και διαφοροποίηση της αγροτικής οικονομίας.
Η βιομηχανία και η μεταποίηση θα έπρεπε να ακολουθήσει τον ίδιο δρόμο ως προς την ανάπτυξη και την ανταγωνιστικότητα, αλλά χωρικά θα έπρεπε να συγκεντρωθεί σε οργανωμένους υποδοχείς.
Ιδιαίτερη σημασία είχε η διευθέτηση των συγκρούσεων χρήσεων γης και η διασφάλιση προϋποθέσεων συνύπαρξης δραστηριοτήτων, λαμβάνοντας υπόψη τη μοναδικότητα και διαθεσιμότητα των πόρων για την ανάπτυξη κάθε παραγωγικής δραστηριότητας. Κομβικό σημείο επίσης η στάθμιση κόστους – ωφέλειας σε κοινωνικό − οικονομικό και περιβαλλοντικό επίπεδο.
Θα έπρεπε να γίνει ο ΕΞΟΡΘΟΛΟΓΙΣΜΟΣ της διαδικασίας χωροθέτησης της βιομηχανίας:
α) με οργάνωση υποδοχέων για τη μεταποίηση σε κατάλληλες θέσεις και στήριξή τους με αποτελεσματικά κίνητρα,
β) με κλαδικές ρυθμίσεις για τις μονάδες με συγκεκριμένες απαιτήσεις χωροθέτησης,
γ) με διασφάλιση των όρων γειτνίασής τους με άλλες δραστηριότητες (ειδικά τις μη συμβατές).
Συνεπώς σήμερα θα έπρεπε να ξέρουμε τα σημεία με τους οργανωμένους υποδοχείς της βιομηχανίας και της μεταποίησης αλλά και πού βρίσκεται αναπτυξιακά η Περιφερειακή Ενότητα Τρικάλων ως προς τη βιομηχανία και την Μεταποίηση.
Το 2006 επίσης έπρεπε να γίνει η διείσδυση στην πληροφορία της κοινωνίας της πληροφορίας στην περιφέρεια ούτως ώστε η επιχειρηματικότητα να διευκολύνεται μέσω της πληροφορικής.
Στο θέμα ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ όλες οι πολιτικές ηγεσίες της περιφερειακής ενότητας Τρικάλων, που ασχολήθηκαν με αυτόν, είναι «γέννημα θρέμμα» της περιοχής. Με τις εμπειρίες όλων των χρόνων στην πλάτη και ζώντας κάτω από το μοναδικό φαινόμενο στον κόσμο, έπρεπε να είχαν αντιληφθεί ότι η εποχή του «πουλάμε τζατζίκι και σουβλάκι» τελείωνε.
Έπρεπε να είχαν καταλάβει την αύξηση του ενδιαφέροντος για ειδικές μορφές τουρισμού, όπως ο αγροτουρισμός, ο αθλητικός, ο συνεδριακός, ο πολιτιστικός, ο θρησκευτικός κ.λπ. Γνώριζαν άλλωστε τι είχαν υπογράψει στα πλαίσια χωροταξικής ανάπτυξης για τον Τουρισμό το 2003.
Άρα πρώτο μέλημα για αυτούς που «έταζαν λαγούς και πετραχήλια» και ήξεραν υποτίθεται το αντικείμενο όλων αυτών των ΦΕΚ για την «ΑΕΙΦΟΡΟ ΑΝΑΠΤΥΞΗ» ήταν:
– με κατάλληλη ενημέρωση και εκπαίδευση, να κάνουν θεσμική θωράκιση της φυσικής και πολιτιστικής μας κληρονομιάς και προώθηση των αναγκαίων επενδύσεων για την προστασία και ανάδειξή της.
Διότι η αλλαγή νοοτροπίας είναι δυνατή, στο άμεσο και το απώτερο μέλλον, και η συνειδητοποίηση ότι η ικανοποιητική διαχείριση και προστασία του φυσικού και πολιτιστικού πλούτου αποτελεί προϋπόθεση για σταθερή, βιώσιμη και ποιοτική ανάπτυξη της χώρας.
Κάποιοι ακόμη και σήμερα διαχειρίζονται τον χώρο αυτό με αυτοσχεδιασμούς και κρατούν μία κοινωνία «διαιρεμένη».
Βασική προϋπόθεση για την ΟΡΘΟΛΟΓΙΚΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΑΙ ΑΕΙΦΟΡΟ ΑΝΑΠΤΥΞΗ του Τουρισμού ήταν αναγκαία και:
• ο εντοπισμός και η αξιοποίηση των συγκριτικών πλεονεκτημάτων της Περιφερειακής Ενότητας.
• η ανάδειξη αυτών ως στοιχείων ταυτότητας και αναγνωρισιμότητάς της.
• η αναβάθμιση των ήδη τουριστικών προορισμών προκειμένου να καταστούν ελκυστικότεροι και ασφαλέστεροι, και
• η χωρική οργάνωση των εξωαστικών χώρων.
Η χωροταξική οργάνωση στην περιοχή μας είναι ακόμη σε στάδιο μελέτης αλλά και αποκομμένη από τα οριζόμενα στα παραπάνω φύλλα της Κυβέρνησης. Άλλωστε αυτό δεν εισπράττουμε μέχρι σήμερα σε πολλούς τομείς; «Ο καθένας πορεύεται όπως νομίζει»;
Αν λοιπόν τα παραπάνω είχαν συμβεί, όταν θα γινόταν η διάχυση της τουριστικής δραστηριότητας σε νέες περιοχές, με νέες μορφές τουρισμού, θα προωθούσε την ισόρροπη και αειφόρο ανάπτυξη, σύμφωνα με τις φυσικές, πολιτιστικές, οικονομικές και κοινωνικές ιδιαιτερότητες κάθε περιοχής.
Συγχρόνως, θα έπρεπε να υπάρξει εμπλουτισμός και αναβάθμιση των κοινωνικών, τεχνικών και ειδικών υποδομών (υγεία, μεταφορές, πληροφόρηση κ.ά.) στην κατεύθυνση της διεύρυνσης των τουριστικών προορισμών αλλά και της καλύτερης εξυπηρέτησης, θωράκισης και ενίσχυσης της ανταγωνιστικότητας του συνόλου των περιοχών τουριστικού ενδιαφέροντος.
Επίσης, διασύνδεση και διάχυση των αποτελεσμάτων του τουρισμού στους λοιπούς τομείς της οικονομίας και κυρίως στον πρωτογενή.
Όσον αφορά στα οδικά και σιδηροδρομικά δίκτυα της περιοχής, τα παραπάνω ΦΕΚ προβλέπουν ότι: «η ένταξη της χώρας στα διεθνή δίκτυα, η ομαλή λειτουργία του προτεινόμενου πλέγματος οικισμών και η υλοποίηση των αναπτυξιακών αξόνων εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από τη βέλτιστη διάταξη των, στρατηγικής σημασίας, δικτύων υποδομών και κυρίως εκείνων των μεταφορών / συγκοινωνιών, επικοινωνιών και ενέργειας».
Τώρα, αν συνεχίσουμε να πιστεύουμε ότι η παραπάνω αειφόρος ανάπτυξη θα έρθει με την άσφαλτο που πέφτει εδώ και εκεί «τυχαία» παραμονές εκλογών, και με ένα μισοτελειωμένο οδικό δίκτυο, 10 και πλέον χρόνων σε κατάσταση κατασκευής, τότε δικαιολογημένα ορισμένοι αποσπούν παραμονές εκλογών την ψήφο μας με τέτοιου είδους «τερτίπια».
Πώς λοιπόν θα μειωθεί η ανεργία και θα αναπτυχθεί το ανθρώπινο δυναμικό, όταν οι χρονικοί ορίζοντες 2006 και 2013 έχουν παρέλθει ανεπιστρεπτί; Τι ποιότητα ζωής έχουμε σήμερα για να συνεχίσουμε να πιστεύουμε στην «ΑΕΙΦΟΡΟ ΑΝΑΠΤΥΞΗ»με τέτοιες πρακτικές; Αλήθεια, θα πιστέψουμε ότι οι πρακτικές που μας οδήγησαν εδώ έχουν να προσφέρουν κάτι καλύτερο;
Θα τους επιτρέψουμε να είμαστε πάντα επαίτες ή θα διεκδικήσουμε δυναμικά την ποιότητα στη δική μας τη ζωή αλλά προπάντων των παιδιών μας;
Γιάννα Τσουρβάκα-Τσάτσου
Υποψήφια περιφερειακή σύμβουλος
των ΑΝΕΛ για την Περιφερειακή
Ενότητα Τρικάλων
Ακολουθήστε το tameteora.gr στο Google News!
