Στην Βιβλιοθήκη της γενέτειρας Καλαμπάκας πρότεινα τον Δεκέμβριο (2017) να δωρίσω από ένα αντίτυπο των τεσσάρων βιβλίων μου. Είχα πρόθεση να μεταβώ αυτοπροσώπως εκεί και να τα χαρίσω κατά την διάρκεια της επίσκεψής μου για Χιστούγεννα. Αλγεινή έκπληξη αποτέλεσε ότι κανείς δεν έκανε καν τον κόπο να απαντήσει σχετικά με το Πώς να καταθέσω τα βιβλία (και ειδικά τον τρόπο κατάθεσης των ηλεκτρονικών όμοιων)…

Αυτό το …«θέμα», που έχουμε απαξιώνοντες τον πολιτισμό, πρέπει να το δούμε κάποια στιγμή! Όταν τις δεκαετίες τουριστικής ανάπτυξης της χώρας χτίζονταν αλλού υπερπολυτελείς ξενοδοχειακές μονάδες (τύπου «Ρόδος Παλάς» κ.τ.ό.), εμείς στην Καλαμπάκα ανοίγαμε …κάμπιγκ!

Όταν απελευθερώθηκε η Ελλάδα από την Τουρκοκρατία, έσπευσαν οι πόλεις να αποβάλουν τα τουρκικά τους ονόματα: το Ζητούνι να ξαναγίνει Λαμία, η Λάρισα να ξανα-ονομάζεται ως «ελληνίδα πόλη» με όνομα κατάλληλο γλωσσικά κ.ο.κ. Εμείς μονάχα μείναμε με τούρκικο όνομα: Γιατί δεν επαναφέρεται το μοναδικό «Σταγοί» ή το «Αιγίνιο» ή, έστω, «Μετεωρούπολη»; Θα ήταν ωστόσο απρεπές να θέλαμε να υποκλέψει ή να υφαρπάξει η πόλη μας την ονομασία αυτούσια ετέρου τοπωνυμίου, γεωγραφικώς διακριτού (το όνομα «Μετέωρα» σημαίνει αμφιμονοσήμαντα το σύμπλεγμα των βράχων με τις επ’αυτών Ι.Μονές και κανείς δεν δικαιούται να επιχειρήσει να το οικειοποιηθεί, ωστόσο «Μετεωρούπολη» είναι άλλο, έτερο όνομα!

Καιρός ν’αλλάξουν τα πράγματα. Το κατά την Φυσική «βέλος του Χρόνου» δείχνει μονάχα Εμπρός!